Deze huisspreuk kan geen toeval zijn

Schuur met Hausspruch

De buren uit Duitsland waren op bezoek in Nederland, uiteraard organiseren we dan een leuk programma langs Neerlands mooiste plekken, net zoals zij dat voor ons doen.  We rijden langs tulpenvelden die net zijn gekopt (ai), we bezoeken West Friese steden, de Zaanstreek, rijden door het Noord Hollandse landschap op weg naar Amsterdam om daar lekker te varen. Allemaal heel klassiek en heel toeristisch

In Edam maken we een wandeling en genieten van dit prachtige stadje, het is een typisch oud Hollandse stadje met grachten en vele monumentale huizen op een klein oppervlak, ideaal om snel te laten zien wat Nederland is.

In Duitsland heb je veel oude huizen met een zogenaamde "Hausspruch", ook ons huis in Wittgenstein is in 2014 door ons van een spreuk voorzien. De spreuk is  een combi is tussen, Duits, Nederlands, Gronings en (Ost) Fries:

1764 Bauernhof, 1812 Gasthaus, 1912 Umgebaut Gasthaus, 2012 Freiplatz

Beter 'n gôd Naber as 'n ferre Fründ

Groningen en Friesland zijn onze roots waar we zijn opgegroeid, en we zijn Nederlanders die iets doen in Duitsland. We hebben ontzettend veel hulp van buren, en daarom leek ons deze spreuk wel toepasselijk. Ook bevatten, de meeste spreuken een verwijzing naar God, in deze spreuk zit ook het woord god, alleen in een totaal andere betekenis (goed), grapje van de ontwerper.

Midden in Edam lopen wij met onze Duitse buren, die heel veel voor ons gedaan hebben, tegen een huis aan met een spreuk, dat is al bijzonder, en dan is het ook deze spreuk: "Een goede buur is beter dan een verre vriend" met Gotisch schrift, dit kan toch haast geen toeval zijn.

Een goede buur is beter dan een verre vriend

Afval, wat moet je er mee ?

Blik  in de vuilnis, zie dingen die er niet in horen

Sinds het begin van het jaar werd het afval niet meer meegenomen in Stünzel. Het was mijzelf nog niet opgevallen, maar de buurman melde het. Gelukkig hebben we wel 10 rol containers staan,  dus we konden ons afval nog wel kwijt, dat was het probleem niet.  Die 10 rol containers zijn ooit aan de dorps bewoners beschikbaar gesteld om het huis te ontruimen, na het overlijden van de vorige bewoner, en zo het huis verkoopbaar te maken.

De rolcontainers zijn echter blijven staan nadat wij het huis gekocht hebben, en de vuilnismannen bleven ze rustig legen, tot het begin van het jaar.  Naar nu blijkt moeten wij net als alle andere bewoners 230 euro afval heffing per jaar betalen, anders wordt de container met restafval niet geleegd.  We zullen ons echter zelf moeten aanmelden bij de gemeente en de rekening betalen.  

230 Euro is echter een fors bedrag, en zoveel restafval hebben we nu ook weer niet, want we zijn er niet dagelijks en we bouwen ecologisch. Een dergelijke milieuvriendelijke bouwmethode resulteert onder ander in merkbaar weinig afval, want bijna alles wordt hergebruikt, of niet aangeschaft. Zelfs de vogels vinden dit fijn, ze bouwen nesten in onze vlasisolatie. Bij de afvalheffing moet ik wel aantekenen dat papier, glas, en plastic en blik hier apart worden ingezameld en dat dit niks kost.  Je betaald dus alleen voor restafval een fors bedrag en daar heb ik niet zo veel zin in.

Nadeel van ekologisch bouwen, vogels
 slopen de vlas isolatie voor hun nest.

Nu kunnen we nog minder afval gaan produceren, maar er is gelukkig ook nog een alternatief. Je kan als je container vol is er een zak naast zetten, en daar een speciale Mühlmarke stikker op plakken. Deze stikkers zijn a drie euro af te halen op het gemeentehuis (Internet voor dit soort dingen kent de Duitse overheid nog niet). Wij zetten nu dus heel slim af en toe een vuilniszak met stikker naast de ton van de buren, dat scheelt een hoop geld, je blijft Nederlander natuurlijk.

Graag voortaan afval scheiden lieve bezoekers

Nu zat ik vandaag echter nog wel met een paar volle containers, en die heb ik vandaag maar even op de kop gezet om het afval nogmaals uit te sorteren. Een lekker vies stinkend klusje, lekker met je hoofd in het afval. Er bleek dus nog behoorlijk wat papier, blik en plastic in de restafval te zitten, dat heb  ik er allemaal uitgevist en het restant was uiteindelijk een halve zak restafval, en doos papier en zak vol plastic. Verder zat er nog wat bouwpuin in, maar die kunnen we ook in tuin storten.  Voor groenafval hebben we natuurlijk een compostbak. Batterijen en kapotte elektrische apparaten leveren we in in Nederland, want ik heb nog steeds niet kunnen uitvinden waar je die in Duitsland inleveren kan .  

planken in plastic

Ik las dat Green Evelien een halve zak restafval per jaar heeft met een heel gezin, ik heb hier veel bewondering voor, maar het betekent dat je totaal anders moet gaan inkopen, want het grootste afvalbult die wij maken is nutteloos plastic. Vandaag nog even snel wat geschaafde planken gehaald in de bouwmarkt die nota bene in dicht gesealed in plastic zitten... waarom???? Dit moet anders, we moeten als maatschappij afscheid nemen van plastic en alternatieven zoeken,bijvoorbeeld door producten niet te verpakken.

Vorig weekend nog 12 cm sneeuw, nu 24 graad, lente!

Afwerken kost veel tijd

Stug werken we door, en steeds komen we dichter bij de voltooiing van kamer 9, kamer 7 en de nieuwe badkamer.  Soms zit het mee, en soms zit het tegen, dit keer vooral het laatste.

Kamer 9

In kamer 9 zijn we inmiddels bij plinten aanbeland, deze kunnen echter niet zomaar worden geplaatst want rondom loopt er een tempierungsleiding. Daarom moet er een stukje uit de plint worden gefreesd zodat deze leiding uit het zicht verdwijnt, de zaagtafel blijkt wederom een goede investering. Zoveel mogelijk gebruiken  we de originele plinten, en op zolder vond ik nog acht meter ongebruikte reserve plintplanken die er al 100 jaar lagen, en nu dus mooi van pas komen her en der. 

Om de stijgleidingen van de verwarming moet nog een koof worden gemaakt, en de plinten moeten nog op de muur worden geschroefd. De muur is inmiddels lichtblauw, het raam groen en enige wat nu nog afgeverfd moet worden zijn de plinten, de deurpost en de vloer. De spiegel boven de wastafel hangt inmiddels ook al weer. Al deze kleine klusjes vergen relatief veel tijd,  dus het duurt nog wel enige klusdagen voor de kamer echt af is. 

Badkamer, let op het lampje

In 1988 kochten we op de Eelder rommelmarkt een lampen-bol met  groene ruitenfiguren. De lamp heeft jaren bij ons in een zolderkast gehangen maar komt nu weer helemaal tot zijn recht in de nieuwe badkamer.  

Ook hebben we een wastafel opgehangen met daaronder een oude kast. Het hele werkstuk is apart in elkaar gezet met de tapkraan, en flexibele afvoer en daarna ter plekke opgehangen. Met veel passen en meten alles aangesloten op de afvoer en waterleiding, kwam er geen water uit de kraan. Bleek dat de hendel van afsluitkraan in de kelder wel draaide, maar niet de kraan zelf opende, dus het leek alleen alsof deze open stond. Toen het water uiteindelijk stroomde, bleek de afvoer lek, de splinter nieuwe sifon blijkt duurkoop met zijn lekke nep rubber ringen. Kitten hielp ook niet, want de kit blijkt over datum en plakt niet. Volgende keer dus maar een degelijkere sifon mee nemen uit de bouwmarkt.  

Barst

Alsof het allemaal al niet genoeg tegenzat, zijn er ook twee tegels gebarsten boven de wasbak. Ik hoop maar dat het daarbij blijft, maar dat zullen we pas over enige tijd weten, want voorlopig even geen Gasthaus in verband met vakantie naar Engeland. Volgende keer zullen we zien of er nog meer tegels zijn gebarsten en of we de tegelzetter weer moeten bellen om de schade te herstellen.

De badkamer zelf is goed bruikbaar nu, en behoeft alleen nog een spiegel(kast) en een stopcontact, en een nieuw sifon, want water dat uit de kast loopt op je voeten is niet echt prettig.

Badkamermeubel in aanbouw

De kleuren van het Gasthaus - schilderen en verven

Met de lente komen ook eerste nieuwe kleuren in het Gasthaus. We hebben het afgelopen paasweekeinde gebruikt om te verven.  Voordat de kamers afgestuct en geschilderd worden, snel alle behangetjes en muurverfjes vastleggen. Heel veel lagen, heel veel verhalen, we kunnen slechts gissen.

Het nieuwe groen

Uiteraard gebruiken we eco verantwoorde verf van de firma Copperant op aanraden van een van de bloglezers.  De ramen van de nieuwe badkamer stonden al in twee lagen  grondverf en zijn nu groen geverfd, in een iets lichtere tint dan de tegels.   De verf is vrij dik en stroperig maar ruikt nauwelijks, helaas dekt het niet in een keer en moet het nog eens.  De verf plakt behoorlijk aan je handen, maar lost vrijwel direct op in olijfolie en zo vermijd je dus ook terpentine.  Ben vooral blij niet constant in een chemische stank te moeten staan, dat maakt het werk een stuk aangenamer.

In kamer 9 heb ik de laatste stukjes verf van het kozijn gebrand en nog een keer geschuurd. Daarna een laag grondverf aangebracht en de volgende dag ook in dezelfde kleur groen geverfd als de badkamer ramen. De muren zijn nog een keer een beetje bijgestuct en daarna lichtblauw geverfd. Dat dekt prima, op de plekken waar verse witte klak onder zit, op de andere plekken lost de 100 jaar oude waterverf op en mengt met de nieuwe verf. Dat moet dus ook nog een keer evenals het kozijn. Al met al een hoop werk weer, maar het goede nieuws is dat we het punt naderen  van een kamer die af is.  Alles nog een keer verven, de plinten er weer op en de vloer bijwerken met de originele kleur, en dan kunnen we verhuizen naar deze kamer. Moet ook wel want in kamer 5, onze huidige slaapkamer heeft het gelekt, waarschijnlijk veroorzaakt door stuifsneeuw, maar helemaal zeker is dat niet.

Kamer 9, blauw met groen

De oude kleuren stammen allemaal uit 1912 met daar overheen een slecht aangebrachte laag uit de 70's. De oude kleurtjes gaan we proberen weer terug te brengen in een iets modernere helderde variant. De deurkozijnen zijn allemaal in de 1970's geel geschilderd of geel gerookt, maar dat bladdert er allemaal af. Daaronder zit een donker groene verf die 100 jaar zit. Op zich een prachtige kleur waar helaas geel over zit.  Konden we dat geel maar zo verwijderen zodat het groen blijft zitten. Helaas kan dat dus niet en moeten we alles afbranden en schuren om het daarna weer opnieuw te verven, nu ook groen maar helderder.

Ergens  is het ook wel weer jammer dat de kamers weer strak in de verf komen te zitten. Het heeft namelijk ook wel iets zo'n sfeer van verval, met afbladderende verf, blutsen, gaten, decennia geschiedenis.  Heel stiekem zorg ik er voor dat alles heel langzaam gaat zodat we nog heel lang van het verval kunnen genieten, ga ik natuurlijk nooit openlijk toegeven.

Uitzicht tijdens het douchen

De nieuwe badkamer is zo fijn, zo'n genot om lekker lang en warm te kunnen douchen na een dag in werken in het stof, heerlijk.  En dan dat uitzicht, het lijkt wel een wellness centrum.

Verder een heerlijk weekend gehad, mooi weer, lekker gegeten, goed gezelschap, kortom alles voor een relaxed weekend.

Oude stukjes muur,verval is mooi!

Na 14 maanden eindelijk douchen

Nog steeds erg blij met de tegels.

Twee dagen hard gewerkt om uit te zoeken waarom onze (Siebel Eltron) doorloopgeiser het slechts heel even heeft gedaan en daarna niet meer. Heb je een jaar aan een prachtige badkamer gewerkt kun je niet douchen, dat is frustrerend, en daarom moest het worden opgelost want ik kan niet tegen dat soort situaties.

Er zijn talloze redenen waarom een doorloopgeiser niet werkt, het gekke was echter dat de ingebouwde diagnostische ledjes keurig vermelden dat het apparaat wel werkt en bij open kraan wam water aan het leveren is, eh niet dus. In de handleiding vind ik dat in dat geval, er ofwel een fase krachtstroom ontbreekt, of dat de warmte-elementen kapot zijn. Alles nagemeten en er is fase (3x 400 Volt) en de elementen zijn ook elektrisch ok.  

Bij het nogmaals nauwkeurig lezen van de handleiding blijken er allerlei dingen waarmee je rekening moet houden. Bijvoorbeeld ontluchten voor gebruik: "ontluchten zonder stroom, dus stoppen er uit draaien, water laten lopen, stoppen er weer in", helpt echter niks, ook niet na drie pogingen.  Vervolgens is er een heel klein onopvallend reset knopje in het systeem, het is onduidelijk of deze wat doet, want je kan niet voelen of zien, of de knop in of uitgedrukt is. Tig keer geprobeerd te resetten, ook in combi met stoppen er in en er uit, maar ook dit helpt niks. Wel goed voor je conditie want elke keer drie trappen op en af, stop er uit, stop er in, reset, kraan open, kraan dicht, enz... Kilo's afgevallen inmiddels.

Ingesneeuwd, gelukkig stond er nog wat blik

Dan hebben dit soort apparaten altijd (verborgen) jumpertjes, daar kun je ook nog mee spelen, maar ook dit helpt niks helaas, ook niet in combi met al het bovenstaande. Inmiddels is het vrijdagmiddag en zwaar gaan sneeuwen, we kunnen niet meer weg om boodschappen te doen, gelukkig is Unox er om ons te helpen, en onder het genot van heerlijke tomatensoep met ballen bedenken we wat we verder kunnen doen. Om 23:30 na een speurtocht op het Duitse internet leren we  dat je geen thermostaatkraan kan gebruiken in combinatie met een dergelijk "Durchlaufhitzer", en die hebben we wel. In kelder ligt toevallig nog een oude ouderwetse mengkraan en we besluiten die er direct op te zetten. We schroeven hem eerst open en reinigen het ding, om 01:00 zit het ding er op, helaas nog steeds geen warm water. We nemen een biertje en gaan er nog maar een nachtje over slapen. 

De volgende dag eerst de badkamerramen en deurkozijn in de grondverf gezet, om daarna maar eens in de Baumarkt advies te gaan vragen. We krijgen steeds meer het idee dat in Stünzel op 600 meter hoogte de druk eenvoudig te laag is. Volgens de handleiding moet er 2,5 liter per minuut minimaal aan de inlaat anders gaat de geiser niet aan. Nameten met een emmer en een timer, leert dat we zeker 5 liter per minuut hebben,  te lage druk kan het haast niet zijn.

Nieuwe geiser, oude geiser verwijderen, de kapotte drukbegrenzer, kraan schoonmaken

In de bouwmarkt leren we van een zeer behulpzame en vakkundige medewerker dat er in Duitse huizen een druk begrenzer achter de watermeter zit. Ik herinner me opeens dat we ook een dergelijk ding hebben en dat deze er niet goed uit ziet, wellicht ligt er daar dan toch een waterdruk-probleem. In overleg met de bouwmarkt medewerker mogen we een nieuwe geiser mee nemen en die mogen we ruilen als het de drukbegrenzer is die het probleem veroorzaakt. Eenmaal thuis blijkt de drukbegrenzer inderdaad kapot, maar daardoor hebben we maximale druk, dat is toch wat we willen, geen begrenzing nodig in Stünzel

Wat ik niet wilde, moet toch: oude geiser er af, een beetje hakken en breken en nieuwe geiser er op..... ontluchten en zowaar, warm water!!!! Snel alles opruimen en daarna heerlijk gedoucht, mocht ook wel na bijna 14 maanden.

PS.  ik  merk nu pas dat een Durchlaufhitzer in het Nederlands een doorstroomverwarmer heet, dus niet mijn zelfverzonnen Germanisme: doorloopgeiser, kijk zo ontstaat taal in al zijn varianten.

Goedkoop is duurkoop
 

Verder koop ik dit soort dingen niet meer tweedehands, want zoals Bert zegt goedkoop is duurkoop:  Tsja.. dat is een risico met die 2e hands spullen van een veiling site. Je weet nooit hoe oud het is en of het nog wel werkt, of hoe lang nog... En ook een hoop installatie aanpassingswerk geweest omdat er geen originele aansluit fittingen meer bij waren. En na eindelijk een waterdichte aansluiting bereikt te hebben, doet ie het niet eens.... Dan een heleboel vage mogelijke problemen en oplossingen lopen bedenken en uitvoeren en overal nog 's navragen, om dan toch maar een nieuwe aan schaffen. Die hing aangesloten en wel in slechts een halve dag en werkte direct. Dus 3 maanden vertraging en achteraf voor niets. 

 
Volgende keer maar geen 2e hands apparaten meer kopen, die slechts zo een 5 tot 7 jaar meegaan.
Soms zit het mee.. en soms zit het tegen, maar achteraf was dit dus niet zo slim en goedkoop..

Kleine klusjes weekend

Oostenrijks gemixed grill

Het was een weekend van kleine klusjes, in tegenstelling tot het zelfde weekend vorig jaar was er weinig sneeuw dus geen wintersport. Verder stond er een zeer ijzige wind, dus ondanks het mooie zonnige weer een weekend om binnen te blijven,  -4 met storm is veel te koud, voor mij dan hè, er zijn vast wel mensen die het lekker vinden.

Even een kleine opsomming voor het logboek:

• plafond kamer 7 twee keer gewit,
• ontbrekende stukje gestuct in kamer 7 en  restjes stuc op de overloop verwerkt
• raampjes in douche ruimte verder afgebrand en geschuurd, kan gegrond worden nu
• biomeiler slangen bijgevuld, en daarbij nat pak opgelopen wegens lekke tuinslang (lekker in die kou)
• problemen opgelost op de Linux computer van de buren, en lekker zelfgemaakte scones zitten eten.
• gasgeiser sloeg niet meer aan, blijkbaar was de batterij van de ontsteking te koud. Na een tijdje de batterij vast gehouden te hebben deed de geiser het weer, gelukkig maar want ik wilde douchen na het witten van het plafond
• tijdje zitten klooien met een verwarmingsbuis die niet warm wordt, zit waarschijnlijk ergens een luchtbel. Volgende keer maar hoge druk er op.
• en dan nog wat ICT klusjes op de Raspberry Pi data loggers in het huis.
• De temperatuur opgenomen van de biomeiler, daarvoor een gat gegraven van een meter diep en aldaar is het bijna 40 graden. Helaas krijg in slechts 22 graden water binnen in het verwarmingssysteem, de verliezen zijn te groot vanwege de lange afstand biomeiler/huis, te weinig warmtewisselaars in de biomeiler, buffervat in het circuit had niet gemoeten, er ontbreekt een temperatuurgevoelig klep die er voor zorgt dan alleen warm water het systeem inkomt. Al doende leert men en in november bouwen we biomeiler II, die natuurlijk het ultieme exemplaar wordt.

bijna 40 C

Toch iets meer dan een kleine opsomming, en dat voor slechts twee dagen aanwezigheid. Tijd voor ontspanning was er ook, heerlijk wezen eten in Bad Laasphe waar ik alweer herkend wordt door de nieuwe Oostenrijkse uitbater van zur Sonne. Zaterdag heerlijk pizza gegeten bij Roma in Bad Berleburg, ook hier krijg ik al een hand van de eigenaar. Ben blijkbaar bijna ingeburgerd, komt mooi uit, dan kan ik ze mooi een nieuwe website verkopen, want wat ze nu hebben kan echt niet meer. We hadden trouwens ook nog leuk uitzicht op vuurspugers (Feuerspuckers) die voor de pizzeria een semi spontane show opvoerden.

Zondags lekker toeristisch teruggereden en weer hele mooie stukjes Sauerland gezien. Als toetje ook mogen aansluiten in weer geheel nieuwe files op geheel onbekende snelwegen, blijkt het voorjaarsvakantie te zijn en is er veel extra drukte.

Vuurspugers (lekker vage foto)

Mannenweekend eindigt niet met kater

Kloven

Wandelen, fun-shoppen, stoken, klussen en ouwehoeren dat waren de ingrediënten van het afgelopen mannenweekend, er is een hoop bereikt en ook nog zonder met hoofdpijn wakker te worden.  Door onze ongeëvenaarde multi-tasking kwaliteiten lukte het ons met gemak meerdere ballen in de lucht te houden en en passant een heleboel klussen af te maken.

De kloofmachine is herontworpen en is nu in staat het harde  beukenhout te doorklieven zonder dat er veel menskracht voor nodig is, de zwaartekracht doet bijna al het werk.  Het is nu een veelbelovend werkend prototype en met wat extra veiligheidsvoorzieningen kunnen we hier wel eens serieus een enorme stapel hout mee kloven. (zie flash  filmpje hieronder of check direct op Youtube)

In kamer 7 zijn de muren glad gestuct zodat ze geverfd kunnen worden. Het is echter nog niet helemaal klaar omdat de restanten van de wasbak er nog zaten en daarvoor eerst wat grote gaten moesten worden gedicht, dat stukje moet nog worden afgemaakt.  Verder nog een fijne leemlaag aanbrengen op het schuine gedeelte en dan kan ook deze kamer worden geverfd.

Stucadoors in actie

Alle losse raam en deurlijstjes zijn weer bevestigd in diverse kamers en gangen, het houtwerk in de douche is verder afgekrabt, verwarmingsbuizen in de gangen zijn verder in de leem gezet, en nog vele andere klusjes zijn gedaan. Je blijft bezig met zo'n huis vooral in de winter, sneeuw scheppen, stoken, hakken en vooral ook genieten van de sfeer en het uitzicht.  Vrijdags wat het zulk mooi weer, strak blauw, sneeuw, zon, windstil dat het een perfect moment was voor een hele lange boswandeling, wat we dan ook hebben gedaan. Behalve een mountainbiker kwamen we alleen een vos, wat herten en een verdwaalde nederlandse BMW op zomerbanden tegen in het drassige en natte bos. Hij schijnt er zonder trekker weer uitgekomen te zijn, een wonder op zich.

winter

In plaats van zelf koken zijn we vrijdags Oostenrijks wezen eten in Bad Laasphe in Restaurant Zur Sonne, dat eerst door Nederlanders werd uitgebaat, maar over is genomen door een Oostenrijker. Prima eten en heleboel Schnapps ter afsluiting. De volgende dag eten bij restaurant Zum Weissen Ross in Bad Berleburg, een tent die al een tijdje op ons lijstje stond. Eenmaal binnen kwam de eigenaar me wel erg bekend voor, en ook de kaart was geheel niet Duits zoals  de naam deed vermoeden, maar Italiaans. Uiteindelijk bleek dat het door ons vaak bezochte restaurant Alter Bahnhof naar deze lokatie was verhuisd vanwege de veel lagere huur. De pizza's waren ook goedkoper.... maar volgens mij hadden ze ze beter lekkerder kunnen maken.

De Aldi en Dursty werden ook nog even leeg gekocht, boortjes, een houtvochtigheidsmeter, een deur mat, chips, bier, een elektrische zaag het was allemaal in de aanbieding en konden we echt niet laten liggen. Ik begrijp dat er ook diverse dames mee hadden gewild, en al helemaal als we ook nog gaan fun shoppen, jullie kunnen gewoon volgende keer weer een verzoek indienen.

Ondanks de Oostenrijkse Schnapps, de kratten bier geen enkele kater opgelopen, ben erg blij met het puike werk dat is geleverd. Ik ga nu wel in de fout.... want de mannenweekend slogan blijft whatever happened in Stünzel stays in Stünzel, u hebt deze blog dan ook nooit gelezen.