De Biomeiler staat en gaat!

Daar ligt het dan 120 kuub houtsnippers pal voor de deur en de voordeur is niet meer te gebruiken. Voor het huis ligt de Knöterich en ezelmest, en  je denkt dat gaat nooit passen in de zeven meter grote cirkel  en maximale hoogte van drie meter. De 44 graden die de bult verse houtsnippers voor de deur dan al heeft belooft gelukkig veel.

Voorbereiden

Een goede voorbereiding is het halve werk en daar waren we dan ook al weken mee bezig. We hebben gekozen om het ding half in te graven zodat hij goed beschut is tegen ijskoude wind en tevens ook makkelijker te vullen is. Daarna hebben we een geul van een meter diep gegraven naar het huis. In de geul hebben we een rioolpijp gelegd en daarin de tyleenslangen die de biomeiler verbinden met de verwarmingsinstallatie in het huis. Aanvankelijk hadden we de slangen los in de buis gelegd maar dat werd ons van diverse kanten afgeraden. Daarom hebben we het spul er weer uitgehaald en geïsoleerd en daarna weer terug geplaatst.

De volgende stap was het plaatsen van betongaas rondom. Deze moeten  stevig aan elkaar vast worden gezet, omdat er enorme krachten op gaan werken en we niet willen dat de biomeiler uit elkaar barst door de druk.

Het graven van het gat en de geul, het leggen van de pijp en de bouwhekken hebben bij elkaar wel weer drie dagen tijd gekost. Maar we weten nu wel hoe we het een volgende keer (voor een tweede meiler) veel sneller kunnen  doen.

De voorbereidingen

De "Brandstof"

Een biomeiler produceert warmte energie doordat bacteriën het het organische materiaal vercomposteren. Er wordt dus niks verbrand en er is dus geen  echte brandstof, in plaats daarvan gebruiken we houtsnippers vermengd met heel veel water, duizendknoop en ezelmest. Deze ingrediënten moesten we wel eerst zien te krijgen, de Knöterich bleek vlakbij te zijn op een proefveldje van een failliete boer. De ezelmest komt van de buren, die er graag vanaf willen. De houtsnippers komen van wegwerkzaamheden aan de ander kant van het bos. De hakselaars gingen hiervoor met een gigantische hakker en twee trucs met 40m3 laadbakken dwars door het bos daar naar toe. Drie uur later was de klus geklaard en lagen er twee containers beukenhout snippers bij ons op de  stoep, en de derde container stond iets verderop aan de weg.

Het valt nog niet mee om aan voordelige houtsnippers te komen.  De houtsnipper prijzen in Wittgenstein liggen een stuk hoger dan in Nederland of bijvoorbeeld noord Duitsland. Dit komt doordat vlakbij Stünzel een RWE biomassa en pellet fabriek is, die alles wat brandt opkoopt en daardoor de prijs gigantisch opdrijft. Dit is een heel vervelend probleem dat ik niet van te voren heb voorzien, en daardoor koop ik nu dus veel te duur in (ongeveer 3x te duur) ondanks het feit dat ik nog heel veel korting heb gekregen. Vrees dat het bron materiaal de volgende keer van veel verder gaat komen.

Houtsnipperen

De opbouw

Voor de opbouw van de biomeiler werken we weer samen met de mensen van Native Power die dit altijd in een workshopachtige setting doen. In totaal lopen er inclusief de fantastische catering 17 mensen rond, bestaande uit vrienden, vrienden van de vrienden, familie en mensen die zich via native Power hebben aangemeld. Een bont internationaal gezelschap van Nederlanders, Duitsers en Engelsen die allemaal zeer goed met elkaar overweg blijken te kunnen en die er geen moeite  hebben met de soms spartaanse situaties in het oude Gasthaus.

Voor de opbouw zijn we zo verstandig geweest een twee kuubs shovel met telescopische arm te huren, heel verstandig want 120m3 materiaal verplaatsen met een kruiwagen is natuurlijk geen doen. De shovel reed de hele dag heen en weer en de mensen in de meiler houden de boel nat met de brandweerspuit (geleend van de brandweer) en verdelen het spul. Om acht uur 's morgens begonnen we en om 18:00 was het werk klaar. De hele dag door kwamen er belangstellenden uit de buurt en verder (Paderborn) kijken. Ook de schrijvende pers is zeer geïnteresseerd en wij worden meerdere malen die dag geïnterviewd. De belangstellenden hebben allen interesse ook hun eigen energie kosten te verlagen, er waren er zelfs bij die jaarlijks 12.000 euro aan olie verstoken.

Grofweg hebben we de volgende bouwstappen:

• Grondzeil, zodat de weglekkende vloeistof kan worden opgevangen en weer terug in het systeem kan worden gepompt
• Laag houtsnippers aanbrengen
• Slangen plaatsen en testen of ze niet lek zijn
• Silonet er over voor de afbraak
• Weer een laag houtsnippers met knöterich en ezelmest
• Slangen plaatsen  en testen of ze niet lek zijn
• Silonet er over voor de afbraak
• Weer een laag houtsnippers met knöterich en ezelmest
• Slangen plaatsen  en testen of ze niet lek zijn
• Silonet er over voor de afbraak
• Afdekken met nog grotere laag houtsnippers met knöterich en ezelmest
• Alles ondertussen nat houden met veel water (35.000 liter)

Zodra de derde laag slangen is geplaatst kun je ook de slangen onderling verbinden. Dit gebeurd aan de buitenkant van de biomeiler om er voor te zorgen dat er geen koppelingen in de meiler zitten. Verder houden we rekening dat de compostbult langzamerhand in elkaar zakt, dus je moet zorgen dat de slangen niet gaan knikken.

Of je kijkt gewoon het prachtige filmpje:

 

Mede dankzij de shovel en de grote hoeveelheid helpers was de hoeveelheid werk te overzien en lukte het dit binnen een dag af te krijgen. Had ik niet helemaal verwacht toen ik die enorme bult houtsnippers zag liggen. Verder zat het weer ook mee, het was een prachtige zonnige dag, echt een ideale dag om buitenwerk te doen. Afsluitend een overheerlijke gezamenlijke maaltijd en gezellige gesprekken met de nieuwe vrienden. 

Biomeiler Hoera!

Een biomeiler gezamenlijk opbouwen schept een band, een heel speciale band mag ik wel zeggen. Je zit feitelijk 48 uur met een aantal volslagen vreemden uit verschillende landen en bouwt samen aan een project. Je werkt samen, en praat veel over biomeilers, andere methoden van energie opwekken, ieders achtergrond, de verschillen tussen onze landen en overeenkomsten en al doende maak je weer een hoop nieuwe vrienden. Zo'n biomeiler trekt blijkbaar een heel leuk soort mensen aan, die we zeer waarschijnlijk nog wel vaker tegen gaan komen ergens in Europa of de rest van de wereld. De biomeiler bult staat, gaf gisteren 26.3 Celsius toen we weg gingen en lijkt wel haast een Mongoolse joert, nu is het afwachten en nagels bijten, want het op afstand afleesbare meetsysteem is nog niet af. Bedoeling is dat het systeem de komende week aanslaat en iedere dag warmer wordt, spannend!

Het resultaat - Biomeiler 2014

  

 

Stünzel Biomeiler feitjes

• Omtrek 22m, doorsnee 7m
• Hoogte in  het midden: 3m, aan de rand 2m50
• Input: 120m3 (meest beuken)houtsnippers, 10m3 Knöterich, 5 kruiwagens ezelmest en 35.000 liter water
• 3 dagen voorbereidende werkzaamheden
• 1 dag biomeiler opbouwen / volladen
• Eenmalige kosten inclusief aansluiten op verwarmingsinstallatie (pomp, expansievat, etc): 1500 Euro.
• 40 liter diesel voor de shovel
• Jaarlijkse kosten zijn nog niet duidelijk op dit moment, vanwege het feit dat ik nog steeds onderhandel over de inkoopprijs van de hackschnitsel en nog niet kan weten of het ding een of twee winters mee gaat. Het blijft een experiment, en de uitkomst daarvan staat niet bij voorbaat vast. 

Media

De media kregen ook lucht van, er verschenen verscheidene artikelen o.a. in de der Westen, (Westfalen Post) en Siegener Zeitung. Heb van de laatste alleen een foto.

De aanpakkers hebben het huis een fase verder gebracht.

Er gebeuren nu zo veel dingen tegelijk in en rond het gasthuis dat het moeilijk wordt de blog bij te houden. Het is nu donderdagochtend en moet nog verslag doen van de week werk die is verricht aan het verwarmingssyteem, het mannenweekend, maar inmiddels staan we alweer op het punt een aantal Biomeilers in Noord Duitsland te gaan bekijken. Heb nog 90 minuten om een stukje blog te maken, daar gaat ie.

Van hieruit bouwen we verder.

Met behulp van de plaatselijke loodgieter en Bert zijn nu alle 32mm stijgleidingen aangesloten op reeds aanwezige temperierungsleidingen. Iedere kring heeft een eigen temperatuurregelaar en een afsluitkraan gekregen, zodat we nu door kunnen bouwen en gelijk de nieuwe kringen kunnen aansluiten, zonder af te tappen.  Vervolgens zijn alle stijgleidingen met elkaar verbonden en in de kelder naar het ketelhok gebracht. Al daar moet nu nog de warmte bron worden aangesloten, die in eerste instantie zal bestaan uit een buffervat met elektro verwarming als backup tegen bevriezen, hopelijk in de herfst volgt de biomeiler als echte basis warmte om het huis droog te houden. Daar bovenop gaan we dan nog hout stoken voor comfortwarmte.

De stijgleidingen aansluiten had nog best wat voeten in de aarde, op tekening lijken de dingen nu eenmaal altijd veel makkelijker. Daarbij komt nog het feit dat wij noch de loodgieter dit systeem kennen, dus de manier van aansluiten is nieuw en vergt enige praktische oefening voordat je door hebt wat nu het handigst en makkelijkst is. Gelukkig was de ervaren Bert er om toe te zien op de onervaren hulp van de loodgieter, en dat was maar goed ook, want er moeste nogal wat keuzes ter plekke worden gemaakt en dan helpt het soms niet alles gelijk vast te klemmen, maar eerst even te overleggen.  Ben zeer blij dat alles is aangesloten en dat er geen lekkages zijn, er is echt een mega stap gemaakt vorige week!

Stookhout

Bert en Janine hebben een hele week in het huis gezeten, aan het eind van de week volgde een invasie van mannen die van aanpakken weten. Als een wervelwind werden er dingen aangepakt, voor ik het wist was al het sloophout gehakt tot hapklare brokken voor de kachels. Koestalramen zijn afgestucd, verlichting in de kelders en het gereedschaphok gemaakt, heet water kraan bij de wastafel in de badkamer.

Door de lengte doorgezaagde 10m lange bomen vervoeren

Verder weer eens als vanouds (ik zie een patroon) met bomen hakken en verwerken bezig geweest, er lagen namelijk nog vijf bomen in het bos en die moesten naar het huis worden gebracht om tzt. als steiger te dienen. Heinz heeft ze nog even door de lengte doorgezaagd en Luuk en Jeroen hebben ze achter hun auto gebonden en naar het huis gesleept, dit gaf wel wat vreemde blikken overigens. Gelijk ook maar even alle rondslingerende stammetjes netjes opgestapeld, die liggen alvast klaar voor de kloofliefhebbers.

Hij brandt goed, die nieuwe kachel

Als laatste hebben we de grotere houtkachel die al een jaar in de schuur stond aangesloten. Er moesten wel wat chamotstenen worden aangebracht die kwijt waren, maar dat was geen probleem voor Erwin, die doet dat zo. Ding is overigens spuuglelijk en ik mis Cora (de oude kachel) best wel, maar deze geeft wel heel wat meer warmte, binnen no time waren beide kamer lekker warm, en dat is ook wat waard. Bovendien kunnen we nu veel grotere houtblokken stoken en hoeft er niet meer elke 15 minuten hout in.

Rest me nog te vermelden dat we ook nog heerlijk hebben genoten van de catering verzorgd door Bert Z. en Janine. Het was lekker en ook de slijter heb ik niet horen klagen.






We eindigen het weekend met lekkage, overstortkraantje van de boiler heeft het opgegeven.....

Lekkage

Update 21 Sep. alle lekkages verholpen!

Hout zagen, hakken en opruimen

Als ik thuis kom uit Stünzel, heb ik altijd het gevoel twee weken weg te zijn geweest. Er gebeurd zoveel, en je bent er helemaal uit, midden in de natuur en ver van alle hectiek. Soms denk ik op zondag wel eens, volgend weekend maar eens een weekend overslaan en uitrusten. Maar op woensdag heb ik alweer zin om heen te gaan en er zijn altijd mensen die gezellig mee gaan. Hoe meer zielen hoe meer vreugd, en plek zat.

Vorig weekend waren mijn zus en man vrijdagmiddag al gekomen en hadden heerlijk de kachel al opgestookt, ze vonden 4 graden binnen wat koud om in te zitten. Later kwam ik met Stefan en Christa en konden we gelijk aanschuiven bij de kachel met thee en Kuchen (we doen niks meer zonder Kuchen).

Er is altijd wat te doen in Stünzel. De bulten puin rondom de schuur zijn opgeruimd, zodat de metselaar er bij kon voor het voegwerk. Het ziet er gelijk beter uit nu al het puin weg is. Stefan heeft direct de vrij gekomen ruimte benut door een stuk van de verzakte muur van de uit 1764 stammende schuur weer te restaureren. Hij kent deze 'metselen zonder cement' bouwstijl nog uit Bulgarije en weet precies hoe je dat moet.

In het huis is er hout gesprokkeld in het voormalige duivenhok, opgeruimd en ook hebben we alle vuilcontainers gevuld en bij de weg gezet. Verder een relaxed weekend met schitterend weer gehad, lekkere Kuchen, lekker gegeten en gezellig gekletst bij de kachel. Wat wil een mens nog meer, het leven is mooi!

Herbert de 'Maurer' heeft aan de zuidkant nu alle voegen dicht, dat ziet er weer strak uit. Helaas geen foto genomen, de batterij was natuurlijk weer eens op, een van de zegeningen van de elektronische camera.

Dit weekend stond vooral in het teken van hout zagen. De stapel bomen uit het bos moesten verzaagd worden tot o.a. 14x14cm en 14x18cm balken. Dit hout gaat een half jaar drogen en zal daarna verwerkt worden tot nieuw vakwerk in de hooischuur. Het is dus de bedoeling dat de lelijke stenen in de schuurmuur er uit gaan, en de muur weer in de oorspronkelijke staat wordt teruggebracht.

Om 07:45 kwam het mobiele zaagwerk aan, het vroor twee graden en de wereld was prachtig wit van de rijp. Dit bleef ook de hele dag omdat het mistig was en de zon er niet doorheen kwam. Het was dus gewoon stervenskoud de hele dag, gelukkig hield mijn zoon de kachels de hele dag aan, zodat we af en toe even lekker konden opwarmen.  Zo'n pauze moet je wel forceren, want de Duitsers stoppen niet met werken voor het klaar is.

De zaagman kon maar net de bocht krijgen met zijn nogal lange zaagmachine-aanhanger achter de trekker. Eigenlijk was hij bio-boer van beroep maar had via Poolse kennissen deze geweldige machine geïmporteerd en door alle Duitse keuringen gekregen. De machine loopt op krachtstroom, afgezekerd op 3x22 Ampère, en daarom moest er een snoer naar de buurman omdat ik slecht 3x16 Ampère kan leveren.

De stapel hout in wording

De mobiele zaagmachine

De overbuurman heeft de hele dag met zijn trekker de forse stammen van de stapel op de zaagmachine gelegd. Samen met mijn zoon en andere buren zijn we toen tot 18:00, dus zo'n tien uur bezig geweest om al dat hout te zagen. Dat houd dus in: stammen keren, resthout afvoeren naar brandhout stapel buiten, nog te gebruiken hout naar de schuur of naar de balken stapel.

Al met al hebben de bomen van de graaf meer bruikbaar hout opgeleverd dan verwacht, en ook qua brandhout zitten we tot 2015 goed nu. Voor de sint vraag ik nu maar een kettingzaag. De lunch werd verzorgd door twee buurvrouwen, heerlijke selderie en Kartoffelnsalat met Wurst, Brötchen uni Wafeln. Echt bijzonder lekker en voedzaam, had 's avonds nog steeds geen honger. Geweldig hoe iedereen mee helpt!

Filmpje: