Herfsttradities 2016

Afgelopen weekend bouwden we de tweede biomeiler in Stünzel, daar komt nog een aparte blog over, deze blog  is een kort verslag van de heerlijke herfstvakantie die we een week eerder hadden. De weergoden waren ons bijna de hele week goed gezind, en dat gaf ons mooi de gelegenheid het huis weer winter klaar te maken en allerlei andere typische herfstklussen te doen.  We hadden een hoop aanloop van familie, kinderen, vrienden en vrienden van de vrienden, al met al 17 mensen gezien die week, en dan tel ik de Stünzelaars nog niet mee.

Lekker herfst, wandelen en genieten.
Links onder de marterdrol.

Winterklaar 

Houtstapels

Een van de tradities in de herfstvakantie is het winterklaar maken van het huis en de tuin. Het droge hout is naar binnen gebracht zodat het voor het grijpen ligt. Hopelijk hebben we genoeg want er gaat ongeveer een kruiwagen per dag door heen  en dat is aardig wat. Verder lag er nog een hele bult ongezaagd en ongekloofd hout, dat hebben we dus als stoere kerels (Martin, Sicco en ik) even opgelost.

Boven het plafond van het trappenhuis hoorden we van de zomer getimmer en gerommel, en er lag isolatiemateriaal op de trap, vermoedelijk zat of zit er een Marter. In het kader van het tocht dicht maken hebben we gekeken of de marter er misschien toevallig zat, echter we zagen echter alleen een drol liggen. Ekko heeft er een heleboel extra isolatie ingestopt, en hopelijk helpt dit om de marter even buiten te houden. In het voorjaar maar een (houten)steiger bouwen aan de buitenkant, en de vermoedelijke ingang dichtmaken.

Verder hebben we de steiger achter opgeruimd zodat we volgend jaar daar weer verder kunnen met het maken van ramen en luiken. Tegen stuifsneeuw hebben we oud zinkwerk weer vastgezet, en een schot geplaatst in het rotte raam.

In huis heeft Aafke op diverse kamers en gangen gordijnen opgehangen, dat gaat ook weer helpen tegen warmteverlies.  Alle ramen in de slaapkamers hebben nu ook werkende gordijnen, en niet meer van die gevallen die amper sluiten.

Ook de tuin is opgeruimd, het traditionele kastanjebladeren aanvegen is weer gedaan, en het traditionele tulpenbollen poten kwam ook weer voorbij (de muizen lagen stonden al op wacht). Minder leuk is dat het appelboompje dat we van het dorp hebben gekregen het niet goed doet. We dachten dat het de woelmuizen waren, maar dit bleek niet zo.  We hebben de boom uitgegraven en er bleken geen haarwortels meer aan te zitten, wellicht stond de boom te diep. We hebben hem nu minder diep terug gepoot, op hoop van zegen. Andere tips welkom, deze boom betekent veel voor ons.

Appelsap

Appelsap

Behalve appelbomen en Apfelkuchen hebben we ons, net als in 2015, ook beziggehouden met appels plukken in de boomgaard van Heinz de buurman. Met elkaar verzamelden we in een paar uur tijd een hele aanhangwagen plus nog enkele cementtonnen vol met appels. Deze appels hebben we zaterdags geperst en dat leverde 400 liter heerlijke appelsap op.  De appels werden geperst door de firma dassaftmobil.de, een leuk stel dat zelf ook al eens een biomeiler had gebouwd.

De resten van het appelsap persen hebben we ook weer meegenomen voor onze nieuwe biomeiler, we hergebruiken alles tegenwoordig.

Om ook onze Apple Macbooks en iPhone aan de gang te houden heeft Ekko nog het internetgebeuren gereorganiseerd, maar daarover had ik al bericht.

Verder deden we nog wat voorbereidingen voor het biomeiler project, ik wilde bijvoorbeeld onze eigen put gaan gebruiken voor het water, maar de put stond half leeg door de langdurige droogte. Onze krachtige pomp trok de rest van de put in een half uur leeg, onbruikbaar dus.

Het was een geslaagde vakantie, leuk dat jullie er allemaal waren, volgend jaar weer!

Wij hebben internet, praten hoeft niet meer

Herfst 2015

Appels plukken

Nu de herfst zich volledig manifesteert, blaadjes van de bomen, storm, regen, heb ik eindelijk eens tijd om vanaf de bank een kleine foto blog te maken met onze herfst 2015 belevenissen.  Al die tijd is het prachtig weer geweest waarvan we zeker lekker hebben kunnen profiteren.

Appels persen tot sap

De buren hebben zo veel fruitbomen dat we mochten komen appels oogsten omdat het anders aan de vogels verloren zou gaan. Denk dat we drie cementkuipen vol appels hebben geoogst, en er is nog steeds genoeg voor de vogels.

Een week later kwam er een mobiele fruit persinstallatie in het dorp, en werden de appels tot heerlijk sap verwerkt. Appels er in en pakken van vijf liter heerlijk bio appelsap er uit. De mobiele appelpers was ook aangekondigd in de krant,  en zorgde voor flink wat aanloop in het dorp. Mensen kwamen vanuit de hele regio met mandjes met appels, ze zijn de hele dag bezig geweest met persen. De resten worden meegenomen door jagers, die ze als lokmiddel gebruiken voor herten. Ik denk er over ze volgende te vragen of ik de resten mag verwerken in een nieuw te bouwen biomeiler.

Winterklaar maken

Nu de winter in aantocht is hebben we al het twee jaar gedroogde hout naar binnen gebracht, zodat we lekker kunnen stoken deze winter. Het zal ongeveer negen kuub zijn, en ik hoop dat het genoeg zal zijn.

Binnenshuis  hebben we ook allerlei  wintervoorbereidingen gedaan, zoals het dicht timmeren van het ingewaaide luik in de hooischuur. Daarvoor moesten we wel eerst een steiger bouwen, maar daar hebben we ervaring mee. Op zolder nog een paar bekende stuifsneeuw kieren dichtgemaakt, goten leeggehaald, bladeren opgeruimd en alle los staande dingen uit te tuin naar binnen gebracht. De winter mag komen nu.

Klussen

Steiger bouwen, luik dicht maken, verf afkrabben

Geklust werd er ook, verf afkrabben, tempierungsbuizen in de leem zetten (bijna klaar nu), gaten dichten, plafonds dichtmaken tussen de toiletten, en een lekkende rioolbuis dicht maken. Verder natuurlijk tegels bikken, want ook het werk in de badkamer loopt nog steeds door, daarover volgende keer meer. 

Lekker eten deden we ook, en er is er weer een hoop opgeruimd en schoongemaakt.

Een eekhoorntje heeft ons zeker een uur vermaakt met het verzamelen van mos bolletjes in de es bij de oprit en deze te verplaatsen naar een verlaten nest twee bomen naar links. Mooi om te zien hoe snel en behendig zo'n beest is.

Eekhoorn in actie

Het huis eens van een heel andere hoek

Blijft een plaatje

Mannendingen doen tijdens het mannenweekend

Houten steigers bouwen, hout hakken, kloven, stapelen, kloofmachines bouwen, bikers en musicfestival "Run to the Hills" op vier kilometer afstand bezoeken (wat voor jou Sicco, Nitrogods en Motor Jesus kunnen van mijn bucket list), bier, bier, bier, lekker eten en onwijs ouwehoeren. En dat allemaal met bloedmooi weer! Helaas mag ik er verder niks over schrijven, want ons motto is:  "whatever happened in Stunzel stays in Stunzel".  Gelukkig heb ik nog enige foto's, die nog net wel door de censuur zijn gekomen.

10 kuub houtzagen en kloven voor winter 2017/2018. Als je hout stookt moet je ver vooruit denken.

 

Hout hakken en kloven is inmiddel een jaarlijkse activiteit geworden, een klus waar we altijd vrijwilligers voor nodig hebben. Om het werk lichter te maken hebben Jeroen en Luuk gepoogd een kloofmachine te maken, helaas was deze nog niet krachtig genoeg, wordt vervolgd want opgeven doen we niet!

We missen net wat moment. Twee bouwen en de rest geeft commentaar!

Vier motorclubs organiseren een rock festival op 4 km, dat wilden we niet missen. Erg leuk!

Project steiger (achter) deel 2, vloerdelen geplaatst

 

Inmiddels is het traditie: het mannenweekend

hakken en zagen

We doen heus ook wel eens wat anders in het Gasthaus dan met biomeilers in de weer zijn. Zo hadden we afgelopen weekend een mannenweekend georganiseerd, en je weet mannen gaan echt niet stil zitten en thee leuten, nee er moest wat gedaan worden, en daarna als beloning natuurlijk lekker eten en drinken. Zo zitten mannen namelijk in elkaar, eerst lekker iets fysieks doen en daarna relaxen.

Voor het mannenweekend had ik dus alle zware klussen opgespaard, en omdat we nu met negen man waren konden we lekker veel doen. Belangrijke gereedschappen voor zo'n weekend: kettingzaag, pikhouweel, voorhamer, kloofbijl, lasapparaat.   Terwijl we bezig zijn houden we ons onderbewust  alleen bezig met wat mannen het aller belangrijkst vinden: wie heeft de grootste, dikste, langste, zwaarste. En als we klaar zijn gaan we lekker napraten onder het genot van heerlijke stamppot, liters bier en lekker fikkie stoken.

De schuren verder stabiliseren met stutten

Het plan en de cijfers

Tijdens het vorige mannenweekend kennis gemaakt met Luuk, iemand die alles weet van staal. Hij was niet de eerste die me er op wees dat de stalen draagbalken in de koestal hun beste tijd hadden gehad. De jaren lange lekkages en het vocht van de koeien zelf hebben er voor gezorgd dat de H-balk een stuk minder draagkracht heeft dan in 1912.  In het vorige mannenweekend is  de nog resterende draagkracht nauwkeurig berekend, rekening houden met de roest laag. Er is gelukkig niet direct kans op instorting, maar met een meter sneeuw op het dak wordt het anders. Daarom is besloten om drie extra stalen dragers onder de balk te zetten. Twee staan bij de muren, want we kunnen niet zien hoe de H-balk er in de muur aan toe is. In het midden tussen de muur en de huidige staander komt de derde stut.

Behalve deze stalen staanders in de koestal plaatsen we ook nog een houten stut in de achterste schuur. Dit om verder verzakken te voorkomen, of in ieder geval te vertragen totdat we daar serieus aan de gang gaan.

Stutten

Houthakken en opruimen

 

Overal rondom het huis en in de schuren lagen nog restanten boomstammen die nog gekloofd moesten worden.  Echt de ideale klus voor een weekend als deze. Lekker even uitleven met kettingzagen en kloofbijlen, en daarna een mooie houtstapel maken.  Inmiddels ligt er nu brandhout genoeg tot 2016 met het huidige stooktempo.

Nu de winter nadert hebben, en het buiten nog best lekker was, hebben we de geul met de buizen naar de biomeiler dichtgegooid.   Dit was echt een hele zware klus, omdat de grond hier bestaat uit zware zeer plakkerig leem met heel veel stenen. Met een schep begin je niks, alleen een pikhouweel werkt, maar zelfs dan is het zwaar door buffelen.  Net voor de geul dicht ging was er nog een mooi moment om tevens ook een nieuwe aardleiding voor de nieuwe stoppenkast in de geul te leggen.

En omdat Jeroen nog steeds energie over had na de sleuf-dicht-gooi-werkzaamheden heeft hij ook nog zo goed en zo kwaad als het ging de voortuin weer wat geëgaliseerd. Allemaal heel leuk zo'n biomeiler, maar het kost je dus wel je voor tuin, moeten we nog maar eens iets op verzinnen.

Werkbank

Op de hooizolder heeft Bert een nieuwe grote werkbank gebouwd, en gelijk in gebruik genomen om het biomeiler-aansluitingen-kastje verder af te maken. De elektriciën kwam ook nog langs met de nieuwe stoppenkast, dus ook qua stroomvoorziening gaan we nu langzamerhand een nieuwe fase in. Er gebeurt in z'n weekend zo veel, dat ik wel haast nog een keer heen moet om te kijken wat er allemaal gedaan is.

Inmiddels is het mannenweekend nu een mooie traditie! Leuke is dat de groep ook steeds groter wordt en in dit tempo (paar keer per jaar), zitten we over een jaar of wat met een behoorlijk club. Het was in ieder geval weer een fantastische ervaring met top catering, en jullie weten het "Whatever happened in Stünzel stays in Stünzel".  Niet dat er ook maar iets is gebeurd wat het daglicht niet kan verdragen, maar we laten de vrouwen graag in de waan. Tot volgende keer mannen!

Hakken, zagen, egaliseren

De levensgenieters

Unplugged geluk

Het is pasen en schitterend weer, typisch een weekend om eens lekker van de buitenlucht te genieten. Dus, auto vol geladen met tuinplanten, lekker eten (want op goede vrijdag zijn alle winkels dicht in Duitsland) en vertrokken naar  Stünzel. Eenmaal aangekomen blijkt het te stormen, en is een deel van onze houtstapel ingestort. Gelukkig is het wel overwegend zonnig met aangename temperaturen en hebben we weinig last van de storm aan de achterkant van het huis. Wel zijn er twee ramen open gewaaid, maar geen schade aan het huis.

Zaterdags beginnen we met het poten van de meegebrachte planten. We hebben vier witte meidoorns die op termijn als afscheiding moeten gaan dienen om wild, zoals everzwijnen en herten, uit de tuin te houden. Verder een rododendron,  een blauwe jasmijn, en een pruim. We plaatsen narcissen  bij de stam van de pruim en de appelboom, dat schijnt te helpen tegen woelmuizen heeft Aafke onlangs van de fruitbomen expert gehoord. Nu maar wachten op  een top oogst, en dan lekker jam maken, fruitsalades en dan destilleren natuurlijk.  Daarnaast nog allerlei planten verplaats  naar betere plekken, en rijkere grond. De bedoeling is uiteindelijk om van maart tot oktober bloeiende planten te hebben.

Boven meidoorn en rododendron, pruim, vergeetmeniet, jasmijn, floxen

De kersenboom en een andere boom, waarvan we nog steeds de naam niet weten, staan momenteel weer volop in  bloei. Een prachtige witte tooi siert de bomen en duizenden bijen zijn er druk mee bezig. Dit is echt het fijne aan Stünzel, je gaat even lekker zitten met een kopje koffie, je kijkt uit op vier prachtige Haflinger paarden, schitterende bloesems, een weide die al weer geel wordt van de paardenbloemen, en het enige dat je hoort zijn bijen en zingende vogels. Voor de entertainment verzorgen de roofvogels een altijd weer prachtig schouwspel.  Geluk is zooooo simpel, het kan volledig unplugged!


Vorig jaar hadden we een tegoed bon gekregen van het biologisch tuincentrum Wittgensteiner Staudengarten in Arfeld.  De route erheen was al idyllisch langs een prachtige rivier, bloeiende bomen, vers groene blaadjes, en velden met pinksterbloemen (ja met de paas!). Eenmaal aangekomen kom je op een no-nonsense kwekerij met behoorlijk veel keuze. We beperken ons tot kruiden en laten ons voorlichten door de zeer deskundige eigenaar die alles weet van zijn plantjes en ook kan vertellen of het kan/wil in Stünzel, of je ze nu al kan poten of beter nog maar even kan wachten. Hij is heel enthousiast over zijn handel en spreekt behalve Duits ook goed Engels en dat was in deze discussie wel even handig.

Kruidenspiraal in wording

Met een kofferbak vol kruidenplantjes toeristisch terug via een hele mooie route hoog door de bergen met uitzicht op Scharzenau. Alleen na drie kwartier rijden zijn we weer terug Arfeld in, blijkbaar gaan we in kringetjes rond, maar het geeft niet deze cirkel was zeer de moeite waard.


Nadat we mijn zwager Sicco en ik de houtstapel na drie pogingen weer gerestaureerd hadden,  leek het ons wel een goed plan om een kruidenspiraal te maken. Aafke wil er al heel lang een hebben en dit is het moment om het te realiseren, en tevens een hele mooie manier om de bulten puin en stenen die overal in de tuin liggen eens weg te werken.  We egaliseren de grond, leggen daarop karton zodat we makkelijk de drie meter doorsnee spiraal kunnen uitzetten met kleine stenen.  Een dag lang zijn we bezig stenen te verzamelen en te stapelen, onderop komt puin en in het zicht doen we natuursteen (Bruchstein) en rode baksteen.  De aarde halen we van de immense composthoop die tegen de kersenboom ligt, hier schijnt tientallen jaren tuinafval te zijn gecomposteerd, een derde hiervan verdwijnt nu in de kruidenspiraal.

Het geheel maken we af met:  Marokaanse munt, aarbeienmunt, vier soorten tijm, bonekruid, salie, bieslook, twee soorten lavendel, en nog wat soorten waarvan ik even de naam kwijt ben.  Precies toen we klaar waren kwam er een vijf minuten durende bui, die kwam goed van pas dus.  Over een paar weken nog een keer terug naar de kweker om de kruiden te halen die pas de grond in kunnen na de ijsheiligen.

Kruidenspiraal onder de bloeiende kers

De kruidenspiraal in aanbouw. Van de boom links kennen we de naam niet.

Behalve veel tuinwerk hebben we dit weekend ook nog heerlijk gegeten, een paaslunch gehad, de omgeving verkend, en de trampoline staat weer, dit jaar zelfs recht!

Tien kuub hout hakken, hoe doe je dat ?

Vorig jaar hebben we 10 kuub brandhout gekocht via de boswachter uit de bossen hier direct achter het dorp. De beuken-, en ook een paar eikenhouten  stammetjes werd aangeleverd in lengtes van 3m lang en lagen al sinds mei vorig jaar in de tuin. Had al lang gekloofd moeten worden, maar de prioriteit lag even op andere zaken, nu moest het er maar eens van komen en samen met mijn zoon en zwager hebben we deze klus aangepakt.

In Wittgenstein is het de gewoonte om het hout te zagen in stukken van een meter lang, die dan te kloven en dat dan twee jaar in de open lucht te laten drogen. Overal in deze omgeving zie je dergelijke stapels die vaak door specialistische bedrijven worden gemaakt. Nadeel van stukken van een meter is dat deze te lang zijn voor de gemiddelde kachel, en dus moet je later alsnog je hout op de juiste lengte zagen met een afkortzaag.

Typische Duitse houtstapel

Wij kiezen er voor om de stukken gelijk op lengte te maken van 40 cm. Mijn zwager Sicco heeft speciaal hiervoor een kettingzaag voor ons gekocht, en gaat voortvarend aan de gang. 's Middag komt ook buurman Heinz nog even met zijn twee maten grotere zaag, en is de klus in een paar uurtjes geklaard.

Heinz en Sicco in actie.

Na het zagen kunnen we kloven en besluiten we het hout als een soort schutting langs het terras te stapelen. Met de kloofbijl sla je de stukken redelijk makkelijk in kleinere stukken, nadeel is echter dat de stukken alle kanten op vliegen en dat je steeds moet bukken om ze weer op te rapen (dat bukken is het meest vermoeiend). Toen zag ik dit filmpje waarin een heel handige truc wordt toegepast door een elastiek om de stam te doen. Dit hebben we zelf ook gedaan, en dat werkt heel prettig, zie filmpje hieronder.

 

Later kwamen we ook nog deze kloofmethode tegen, dit lijkt me een nog handiger manier, en zeer het overwegen waard voor de volgende keer. Grote plus punt, geen elastiek nodig, en je kan de gekloofde stukken zo in de kruiwagen schuiven.

  

Alle gekloofde stukken hebben we opgestapeld twee rijen breed op de oude stenen van de lelijke hooischuur muur, scheelt weer een container en hergebruik is altijd goed natuurlijk.  Voorlopig hebben we het even bij een simpele rechte stapel gelaten. De stapel is tevens schutting nu, zodat we iets minder te kijk zitten vanaf de weg.  Later willen we er nog iets artistieks mee doen, iets met het Witgensteiner Herz bijvoorbeeld, op deze site zijn er legio voorbeelden.

We zijn een heel eind gekomen, denk wel acht kuub hout verwerkt. Er liggen nu nog zo'n 150 stammetjes klaar om gekloofd te worden, dit voor de liefhebber die zich eens helemaal wil uitleven of zijn agressie kwijt wil. Voor eten en taart wordt gezorgd, want dat hakken maakt extreem hongerig.

De stapel

De stapel met een idee van de breedte.

De rest, ongeveer 150 nog te kloven stukken, voor de liefhebber.