Met mijn IT collega's het dak op

Al jaren werk ik in een zeer internationaal bedrijf gespecialiseerd in de E-commerce (Fredhopper). Ik en mijn collega's zijn allemaal IT'er en denken in techniek en praktische oplossingen.  Verschillende collega's waren zeer nieuwsgierig en wilden het allemaal wel eens in het echt zien. Dat kwam goed uit, want ik   had nog een half af projectje, namelijk het vervangen van het overstek aan de achterzijde. Eind mei hadden wel al de rechter helft gedaan, nu was de linkerkant aan de beurt.

De zes collega's en aanhang zouden vrijdagavond komen, en Aafke en ik waren daarom al donderdagavond al heen gegaan, zodat we een en ander nog konden voorbereiden. Kamers inrichten, zoals bijvoorbeeld kamer 9 die nu voor het eerst in gebruik  is genomen. Verder boodschappen doen, opruimen en de dak werkzaamheden voorbereiden.

Rond 20:00 arriveerden het bonte internationale gezelschap collega's, afkomstig uit Duitsland, Portugal, Kazachstan, Oekraïne en Nederland. Op het werk in Amsterdam praten we altijd Engels, maar hier in Duitsland  bleek al snel dat iedereen gewoon Nederlands verstaat en spreekt.  Iedereen had na de lange reis best zin in een borrel, en het werd gelijk een gezellige boel.

Zaterdag 09:00 op, lekker ontbijten en om 10:00 stonden op het dak. Uiteraard, is de praat met een stel IT'ers op het dak anders dan met een stel bouwvakkers. Allereerst spreken we over "sprints", IT jargon voor korte sessies waarbinnen een probleem wordt opgelost. Meerdere sprints leiden tot een release kandidaat, die de wereld in mag mits er geen bugs worden gevonden.

Sloopwerk, ook de vogels moesten weg.

De eerste sprint behelst het slopen van het oude overstek. Dit is best wel een eng klusje op 12 meter hoogte, maar onze IT'ers laten zich niet kisten en klaren deze klus met gemak, op tijd en binnen budget. Er waren alleen wat onvoorziene locking problemen op de steiger met mensen die elkaar in de weg liepen, en wat I/O problemen met missend gereedschap (de echte bouwvakkers herkennen dit ook van de vorige keer toen we rechts aanpakten).

Net voor lunch tijd voor sprint twee: de balk plaatsen. De balk was al helemaal voorbereid en kon direct geplaatst worden. Hij moest alleen even op de positie worden getilt, en hier waren dus even veel man tegelijk nodig. Het ging allemaal voorspoedig en de balk lag binnen een half uur op zijn plaats. Er waren slecht een paar kleine bugs, inkeping tweede balk had iets naar rechts gemoeten en de balk was iets te lang aan de top. De recipio zaag kwam als geroepen workaround, die ter plekke kon worden ge-patched (dat scheelt weer wachten op het maintenance window).

De derde sprint is lunch met verse broodjes, ook een belangrijk onderdeel van het leven der IT'er, hier wordt de planning besproken en de mogelijke andere workarounds alvast voorbesproken, alsmede het roll-back plan in geval van hevige regen, of niet compilerende onderdelen.

Opbouw

Sprint vier plankjes plaatsen en panlatten.  We zetten natuurlijk gelijk een pipeline inwerking, waarbij een de plankjes zaagt, de volgende de panlat vast timmert en nog iemand de pannen weer neerlegt. Ook dit verloopt zonder noemenswaardige bugs. Slecht een paar kleine roll-backs, en patches waren nodig om uiteindelijk om 17:30 een release candidate te hebben.

Terwijl de engineers al aan het bier zaten, kwam buurman Heinz, in de context de QA engineer, even kijken hoe het allemaal verlopen was en hoe het er allemaal uitziet, Ik kan jullie mededelen dat deze QA fase goed is doorstaan, en is goedgekeurd.  Nu maar een week wachten en kijken  of er nog kleine punten van aandacht zijn. Zo niet dan kunnen volgende week de aluminium lijsten er op en hebben we een officiële release 1.0 van het dak achterzijde.

Onderwijl genoten we verder van een heerlijk barbeque, het kampvuur, lekkere biertjes, goed gezelschap, goede gesprekken en de sterrenhemel. Het was een memorabel weekend, iedereen bedankt voor de bijdrage!

BBQ

Kamer 9. Ikea lamp, bed, gordijn en Action retro deurknop (past precies)

PS. geiser is definitief stuk, error code 61 wil zeggen koop maar een nieuwe. Hij is opgeblazen door lucht in de waterleiding, ik zal hem met een schakelaar gaan uitrusten die pas aangaat als de leiding luchtvrij is gemaakt na afwezigheid.

Weer een flinke hobbel genomen

Er zijn van die klussen waar je als een berg tegen op ziet, zoals een hooischuur leeg ruimen, een loodzware ketel opruimen en honderden flessen overjarige drank, ingemaakte vruchten opruimen. In dat geval roep je de hulp in van mijn zwagers, hun vrouwen en  kinderen en alles is gedaan voordat je er erg in hebt en je hebt nog tijd over om te relaxen ook.

Wat zullen we eens doen vandaag werd er om 10:00 bij het gezamenlijk ontbijt gevraagd? Ik had wel een lijstje gemaakt met allerlei klussen, maar had nooit verwacht dat er voor gekozen werd de oude olie CV ketel te verwijderen. Onder het motto, we houden wel van een beetje slopen en sloopklussen zijn gewoon leuk, werden de overalls aangetrokken en begonnen met  'its a dirty job, but someone gotta do it'.

Gezien het feit dat we met 18 mensen waren, werden er gelijk wat andere klussen aangepakt, zoals het het aanleggen van een compostbult en het opruimen van de nog goedgevulde, maar behoorlijk over datum zijnde oude dranken en voorraden in de kelder.  De honderden flessen en weckpotten werden naar buiten gedragen, aldaar geopend en leeggegooid in de net aangelegde compostbult. Lekker klusje waar de kinderen echt van genoten, vooral van de stank en alcoholdamp die er af kwam. Ik en Marjolein durfden het aan ingemaakte kersen uit 1991 te proeven, eigenlijk nog best te eten, alleen een wat bittere nasmaak, maar zeker niet bedorven.

Nadat alle flessen en potten leeggemaakt waren, bleef de geur van gisting en rotting nog lange tijd hangen rond de compostbak en de rest van het dorp, mede ook omdat het maar zelden waait in Stünzel. De leggen flessen zijn vervolgens allemaal in de glasbak verdwenen en de weckpotten bewaren we, hopenlijk kunnen we er tzt. ook zelf weer gaan inmaken.  Nu vraag je je misschien af waarom moest alles weg? De oudste flessen waren van eind jaren zeventig, en eenmaal geopend rook het echt niet goed meer.  Slechts een klein aantal weckpotten hadden nog een inhoud die goed is, zoals eerder genoemde kersen. Maar eenmaal open moet je ze wel snel verwerken, en daar had niemand zin in.

Keteltje rollen

Even terug naar het CV hok, waar ze inmiddels met flexen proberen de ketel in stukken te krijgen, omdat deze te groot en te zwaar is om te verplaatsen. Ooit is hij waarschijnlijk via een dichtgemetselde buitendeur in de kelder gekomen, die weg terug is er nu niet meer, en hij zal via de gewone keldertrap moeten en dan via de achterdeur er uit.  Helaas is het ding met een haakse slijper ook niet klein te krijgen, althans niet in een redelijke tijd, dus wordt alsnog besloten hem met een stel sterke kerels naar boven te duwen en trekken. Eerst houten geleiders gemaakt over de keldertrap, dan twee man achter het ding met een balk als hefboom, en vier man boven die trekken aan een touw. Langzaam maar zeker komt er beweging in, en uiteindelijk ligt de ketel nu in de tuin te wachten op een ijzerhandelaar die een goed bod doet.  Wij denken 200 kg zwaar, neem je niet zomaar mee zonder hijskraan.

We eindigen de zaterdag heerlijk in de zon rond het inmiddels gebruikelijke kampvuur met een biertje en wijntje.  Om een uur of acht een heerlijke pasta en salade maaltijd die ons hongerige werkers in no time geheel op hebben.  Daarna besluiten we nog even om in de schemer een lange boswandeling te maken, op zoek naar de herten.  Ook op dit soort tijdstippen is het mooi in het bos, maar herten heb ik niet gezien. Anderhalf uur later komen we in het donker moe maar voldaan terug om na te genieten bij de houtkachel.

Zondags, een nog stralender dag, T-shirts dag, koffie en kuchen in de zon, dit is pas genieten! Dan wordt er voorgesteld om de hooischuur leeg te maken, en zonder veel discussie staan we om 12:00 met negen man (Ekko, Jip,  Cor, Peer, Anne Bouke, Cor, Sicco, Ekko, Frank) het hooi naar buiten te scheppen en af te voeren naar de rand van de tuin. Gebruiken we eerst nog een kruiwagen, al snel stappen we over op een dekzeil dat vol wordt geschept en dan als een soort van slee naar de nieuwe hooiberg wordt verplaats. Dit blijkt een veel betere methode, want nu kunnen we tempo maken.

Om 16:00 zijn we klaar en is er een enorme klus af, eentje waarvan ik had gedacht dat je er met tien man alsnog twee volle dagen voor nodig zou hebben. Valt alles mee, en nu is er een goed begin gemaakt waar de steiger bouwer blij van wordt, die wilde geen steiger op hooi zetten, maar wel op de stalen balken die nu zichtbaar zijn. Tijd voor kampvuur, bier, wijn en barbecue, heerlijk in warme zon, genieten dus.

Peer heeft ondertussen in zijn eentje ook nog even het duivenhok op zolder gesloopt, de zolder is nu een grote ruimte, met veel meer licht. Met die ruimte zou je ook nog wel wat kunnen, maar dan moet er eerst nog een laag van 15cm duivenpoep worden verwijderd. Levert vooralsnog een leuke partij brandhout op, gewoon even sprokkelen op zolder voortaan.

Composthoop in gebruik genomen

Verder zijn er nog talloze andere klussen gedaan, tijdelijke stroomkabels in kamers op de tweede verdieping zodat daar nu ook wat meer comfort is, diverse kasten verplaatst, enorm veel troep geruimd,  de opgeruimde voorraadkelder weer in gebruik genomen, boompjes en kruiden geplant, enorme afwassen gedaan en heerlijk gekookt.  Er is zoveel gebeurd dat het lijkt alsof we twee weken weg waren.

De nieuwe hooiberg

Hooi sjouwen

Lekker weertje, mooi uitzicht

Welkomstfeest

Foto tentoonstelling (door Rixt) in de gang

Afgelopen weekend hebben we voor de Stünzelaars en andere betrokkenen bij het Altes Gasthaus Grübener uit de regio Wittgenstein een barbecue georganiseerd. Dit om allen te bedanken die er voor gezorgd hebben dat het Gasthaus niet ten onder is gegaan aan wanstaltige nieuwbouw en behouden blijft voor de toekomst en het authentieke dorpsgezicht.  Verder een mooie gelegenheid om het hele dorp uit te nodigen en iedereen te leren kennen.


Het feest was mede gefinancierd door de Stünzeler dorpsgemeengeschap die hiervoor een van de bank een kleine toelage had gekregen. De bank was namelijk erg blij dat de vereniging een koper, in de vorm van ons,  had gevonden die bereid was de schulden af te lossen van de overleden vorige eigenaar.  In Nederland kennen wij banken vooral als graaiende instellingen, in Duitsland heb je nog die ouderwetse bank die meedenkt en hun klanten beloont.  Enige bestuurders van de plaatselijke bank kwamen ook nog langs op de BBQ en lieten hun bonus dit keer in de vorm van Bier und Bratwurst uitkeren. Toch fijn om te weten dat dat gewoon nog kan anno 2013.

Genoeg over banken, punt is dat de dorpsvereniging er eerst voor heeft gezorgd dat het huis een Denkmal werd, zodat de bad-guys projectontwikkelaars, die alleen wilden slopen, afhaakten. Vervolgens hebben ze met vereende krachten het hele huis opgeruimd,  de vorige eigenaar was overleden en had geen erfgenamen, althans niemand wilde het hebben. Daarna zijn ze op zoek gegaan naar geïnteresseerden die het huis wel wilden opknappen en behouden. Uiteindelijk vonden ze dan ons via een advertentie op ebay.de, de Duitse marktplaats.nl. Er is gigantisch veel troep uit het huis gekomen, en wij zijn echt heel blij dat dit gebeurd is voordat wij er kwamen.  De dorpscommissie heeft dus succesvol hun Gasthuis reddingsmissie volbracht en dat moest gevierd worden.

Aandachtig luisteren

Officieel ontvangst van de appelboom

Het was een hele klus het feest te organiseren, want je wil natuurlijk dat je huis, ondanks een groot bouwval gehalte, wel toonbaar is.  Verder wil je dat men zich vermaakt, lekker eet en drinkt en dat het gezellig is. Dan heb je nog te maken met het weer, normaal gesproken wil je graag buiten BBQ'en, maar de vooruitzichten waren slecht.

Vooraf is er in de mei-vakantieweek een enorme bult werk verzet om het huis toonbaar te maken, dus daar hoefden we ons nu niet veel zorgen meer om te maken.  Verder was het nu hemelvaart- weekend en dus hadden we nog twee extra dagen  om het feest voor te bereiden.  Omdat het te verwachten weer nogal onduidelijk was hebben we besloten alles binnen te doen, de BBQ's  in de koestal, Kuchen, dranken en salades in de gang, en verder zitten en staan in de keuken en kamers. Kan prima, want het was altijd al een Gasthaus.

We wilden lekker bio-vlees wat heerlijk smaakvol is. Al het BBQ vlees hebben we betrokken van Commandeur Eko vlees waar toevallig ook mijn vrouw werkt. En ook heel handig is, dat ze er een grote (gas) BBQ bij leveren.  We gebruiken het standaard BBQ pakket wat bestaat uit kipsaté, worstjes, filetlapje, hamburger en shashliek.  Daarnaast serveren we Kartoffelnsalat, Linzensalade met sperziebonen, perzik en blauwe kaas en maaltijdsalade met meergranenrijst en kapucijners alles gemaakt door Aafke, heel lekker.

Kuchen Kuchen Kuchen

Een aantal vrouwen uit het dorp kwamen zelfgemaakt Kuchen brengen en daarnaast had Aafke nog twee verschillende traditionele Hollandse appeltaarten gemaakt.  Een Duits feest begint traditioneel met Koffie en Kuchen, maar dat gaat dus niet met één kopje koffie met één stukje taart zoals bij ons, nee  je eet zoveel Kuchen als je wilt van alle aanwezige taarten.

Na de kuchen heb ik nog gepoogd een kleine speech te houden in mijn beste Rudi Carell Duits, zoals gebruiklijk weer de helft vergeten te zeggen, voortaan maar een lijstje punten maken. Daarna worden we door Heinz gevraagd mee te komen naar buiten, naar de onlangs geplante  Topaz Appelboom. Deze boom is ons geschonken door het dorp en wordt ons nu officieel overhandigd met toespraak en een prachtig gedicht van Burkhard, echt heel mooi, we zijn diep onder de indruk.

Live muziek

Kaasplank

Daarna gaat de BBQ aan en genieten we van het heerlijke vlees, salades met Bosch Bier, Radler en zelf gemaakte schnapps. Zo kregen we Stünzeler Wipfel-Likör Tanne en appellikeur alles zelf gemaakt, heerlijk! Daarbij kregen we ook brood met brandnetel- en rozenzout, traditioneel om een huis mee in te wijden.  Dit alles werd dan weer begeleid met live muziek van Stefan en Christa, die ook de gevel hadden geverfd, heerlijk allemaal.

Zweedse fakkels
voor het huis

Rixt had een fototentoonstelling gemaakt met oude foto's van het huis in de 20'er jaren,  verbouwingsfoto's van nu en allerlei krantenartikelen (het huis is heel bekend in de regio). Daarbij nog een  presentatie van onze vakwerk- en verwarmingsplannen aan de muur, wat zeer gewaardeerd werd en leuke gespreksstof op leverde. De gasten vermaakten zich al snel prima en genoten zichtbaar van de kuchen, muziek, bbq en gezelligheid. Leuk ook om te zien dat sommige dorpelingen elkaar blijkbaar al jaren niet hadden gezien, en nu eens mooi konden bijpraten.

Als afsluiter natuurlijk een oer hollandse kaasplank met diverse Beemster kazen, die ook in goede aarde viel gelukkig. Al met al een heel leuk feest dat eindigde bij het kampvuur in  de tuin. Met het weer viel het gelukkig alles mee, geen regen 's avonds en prima uit te houden bij het kampvuur. Ook stond het huis er mooi bij met de zweedse fakkels, die Heinz 's middags nog even had gezaagd, het effect is erg leuk.

Ik moet nog wel even iedereen bedanken die mee geholpen heeft dit feest een succes te maken, zonder jullie was het niks geworden. Ploeg 1: Els, Kees, Karin, Anne Bouke, Cor, Chris, Rixt. Ploeg 2: Aafke, Ekko, Rixt, Jessica, Karin, Marijke, Stefan, Christa, Heinz en familie, Rosi en familie.  Verder dank aan Jessica voor de foto's, zie hier het volledige 11 mei 2013 inwijdingsfeest album, en het  filmpje.