Hoe ecologisch bouwen we nu eigenlijk ?

Alles met ecologische verf, leem, kalk, hout en pen/gat

Toen we het huis kochten in 2012 was ik nog niet met ecologisch bouwen bezig.  Dat is pas gekomen toen diverse Duitse aannemers me kwamen vertellen dat alles rot was en gesloopt diende te worden, bestel maar een heleboel containers. Slopen, strippen, kaal halen en containers, ik schrok daar toen zo van en ben toen heel hard op de rem gaan staan.

Ik heb toen alle aannemers er uit gegooid en ben heel hard gaan nadenken wat me nu zo aantrok in het pand. Ik vroeg me af hoe deden we de dingen toen we 20 waren? Wat zijn nu fijne materialen om mee te werken en om in te leven? Hoe kun je verbouwen met behoud van de oude sfeer maar wel met modern comfort? Is het echt zo rot zoals ze beweren?

Het antwoord bleek simpel: doe het zelf, ik ben de ten slotte van de generatie met "Do It Yourself " als motto, ik was dat alleen even vergeten. Het pand zelf is vroeger tussen 1764 en 1912 diverse keren verbouwd met uitsluitend natuurlijke materialen uit de buurt. Bomen uit het bos, de leem komt uit de tuin je kan nog zien waar ze het hebben afgegraven. De stenen van de fundamenten vind je overal in de streek en waarschijnlijk zijn die al gevonden bij het afgraven van de leem in de tuin. Natuurlijke materialen zijn fijne materialen om mee te werken en door ze te gebruiken behoud je de sfeer van het huis. Men noemt dit ook wel ecologisch bouwen maar daar kwam ik pas later achter.

De ecologische architect die ik inschakelde bevestigde mijn hoop dat het pand helemaal niet rot was en prima gered kon worden met eenvoudige ingrepen. Er was wel her en der lekkage, maar de schade viel mee en sloop niet nodig. Het was in zijn ogen juist een geluk dat de vorige bewoner niks had gedaan en vooral niet had geprobeerd met voorzetwanden, pur en allerlei isolatie de boel op te knappen, wat ongetwijfeld voor enorme vochtproblemen had gezorgd en daarmee rotting van de constructie.

Lemen wand

Wat is ecologisch bouwen? Hoofdzaak is dat je je beperkt in de bouwmaterialen tot de volgende eeuwenoude traditionele materialen: hout, steen, leem, kalk, ijzer, koper, zink en glas zo heb ik het van mijn architect geleerd. Verder zo veel mogelijk materialen uit de  buurt halen, hergebruiken en goed nadenken over wat je doet en wat de lange termijn gevolgen zijn voor het huis, het comfort en de aarde. Maar bovenal stop met haast en druk, dat houdt het leuk.

De vorige bewoner deed eigenlijk niks aan het huis en daardoor is er ook weinig stuk gemaakt, dat wil zeggen alles was nog zo'n beetje zoals in 1912 op de CV en elektriciteit na. Aanvankelijk  bouwden we dus niet ecologisch maar gelukkig waren we toen vooral met het dak bezig. De enige echte fout die we daar gemaakt hebben is dat we cement hebben gebruikt in plaats van kalk, gelukkig maar op een minimaal aantal plekken. Verder zijn de ramen buiten geverfd met een niet ecologische verf. Deze verf is sowieso helemaal de verkeerde keuze geweest, omdat er steeds een soort schimmel op ontstaat, dit zal helaas dus nog een keer helemaal opnieuw  moeten (slik 41 ramen).  Buiten deze zaken hebben we niet echt gezondigd, nou ja op een klein beetje pur na dan, maar dat herstellen we ergens in de toekomst.

Steiger vanhout uit het bos

Kun je alles ecologisch doen? Het zal vast kunnen, maar je loopt regelmatig tegen bepaalde grenzen aan. Allereerst moet je goed plannen, want de ecologische materialen zijn niet overal te koop en bij sommige leveranciers absurd duur. Goed vooruit plannen is noodzaak, even naar de bouwmarkt is er niet bij en de dichtstbijzijnde ecologische bouwmarkt in Duitsland (op een uur rijden) is absurd duur. Het is heus niet zo dat ecologisch bouwen altijd duur is, het is ook regelmatig goedkoper, maar je moet wel je adresjes weten om het budget in de gaten houden.

Plastic is eigenlijk een no-go volgens de materialenlijst, maar voor afvoerpijpen ontkom je er niet aan volgens mij. Ook met elektra krijg je te maken met plastic, contactdozen, kabels, schakelaars en stopcontacten, het is allemaal plastic. Ik ben niet zo'n purist dat ik dan maar zonder stroom ga zitten, het is een streven, maar als het niet kan of onbetaalbaar is dan kijk ik toch even verder.

Bijna al het hout dat we gebruiken komt uit de buurt of zelfs direct uit het naburige bos.  De graaf heeft ons ooit bomen geschonken die we zelf tot balken verzaagden voor nieuw vakwerk in de hooischuur. Voor de steiger haalden we zelf bomen uit het bos, voor een prikkie van de graaf gekregen. Ander hout komt of van de buurman die een enorme voorraad heeft of van een timmerfabriek vlakbij. Verven haal ik in Nederland meestal bij Eco-logisch in Amsterdam en direct bij de firma Copperant. De meeste andere dingen halen we in de Hagebau in Bad Berleburg of ik bestel op Internet. Het kan dus zijn dat deze materialen niet echt lokaal zijn, maar ik houd wel zo veel mogelijk rekening met korte afstanden.

Het fijnste van ecologisch bouwen is toch wel dat je eigenlijk nooit in de stank zit, leem en ecologische verf zijn prettig om mee te werken. De houtverven die ik nu gebruik drogen bovendien zo snel dat je direct door kan werken. Ik ben blij met de keuze die ik gemaakt heb, het geeft ook een soort rust en eenheid en dat is fijn.

Lokaal hout verwerken met buurtbewoners

Niet naar Duitsland vanwege de belastingdienst

Deze  afslag dit weekend niet gezien

Sommige mensen denken dat ik al in Duitsland woon, maar dat is dus niet zo. Officieel woon ik nog steeds in het Noord Hollandse Spierdijk, maar reis wel behoorlijk vaak naar het oh zo prachtige Wittgenstein. Vanwege belangrijke verjaardagen  en het feit dat de jaarlijkse belastingaangifte moest worden ingevuld leek het me beter maar eens een weekendje thuis te blijven.

Het doen van belastingaangifte is voor mij ieder jaar weer een beproeving, en ik spendeer dan ook heel wat tijd met het verzinnen van smoezen om er vooral er niet aan te beginnen. Allereerst stel ik het hele gebeuren vanaf januari iedere week een week uit, totdat het dan eind maart is en dan moet ik wel, uitstel aanvragen gaat me te ver. Dan begint gelijk het volgende probleem het uitzoeken van alle papieren, want het hele jaar door stop ik alles in een schoenendoos, en pas op de dag van de belastingaangifte sorteer ik alles uit, en stop het in mappen of in de oud papierbak.

In het kader van uitstel gedrag, gedurende de hele dag diverse interessante web sites bezocht, deze blog geschreven, het verslag van het biomeiler bouwen in Abcoude alvast geschreven (nog niet gepubliceerd), serieus aan het uitzoeken hoe ik de ING graaiers voorgoed vaarwel kan zeggen , Facebook gelezen, en nog maar eens, oh er is ook nog Twitter en Pinterest, Google+ redenen genoeg om maar vooral niet aan die aangifte te beginnen. 

Met behulp van mijn dochter uiteindelijk alles uitgezocht en de vooringevulde aangifte gecontroleerd en opgestuurd, met hetzelfde voornemen als vorig jaar, om dit jaar eindelijk eens een financieel adviseur te zoeken die mij mag vertellen of het niet allemaal slimmer kan.

Duitse boetes komen met foto en een afgeplakte bijrijder, discreet!

Wat mij vooral opviel bij het uitzoeken van alle papieren is dat wij nogal wat verkeersboetes in Duitsland hebben opgelopen, bij elkaar wel zeven ter waarde van totaal 180 Euro. Allemaal zonde geld en zal me voortaan nog maar beter aan de regels houden. Op de rem bij ieder snelheidsbord! Niet langzaam uitvieren, want dat werkt in Duitsland niet. Soms zijn de boetes niet te vermijden, zoals bijvoorbeeld die keer dat het bord 70 al zichtbaar was en je alvast gas gaf, maar je toch nog even vlak voor dat bord wordt geflitst (97 Euro bingo). Of neem de beruchte plaats Niederwetter, waar je om de bocht 30 moet terwijl het vlak daar voor nog 80 is..... hier gaat iedere Nederlander en ook Duitser gegarandeerd hoe dan ook op de bon!

PS. er ligt inmiddels een nieuwe boete Niederwetter van mijn dochter en vrienden rijdend in mijn auto, 35 Euro, mag ik ff vangen.

Duitse boetes 2014

Met tolheffing voor buitenlanders snijden de Duitsers zich zelf in de vingers, niet doen!

In Duitsland zijn er momenteel vergevorderde plannen om tol te gaan heffen voor buitenlanders om gebruik te mogen maken van hun wegen. En daarmee wordt Duitsland weer zo'n irritant land waar ze tol heffen,  heel Europa is grenzeloos maar in plaats daarvan staan we tegenwoordig of in een ellenlange security check, of we moeten weer een of ander vaag vignet kopen bij de grens of pomp, of we moeten om de zoveel kilometer geld in een bakje doen. De ANWB is inmiddels een actie begonnen.

Slecht wegdek.

Ik begrijp best dat de Duitsers graag willen dat ook buitenlanders meebetalen aan hun wegen, zeker omdat we er in grote getallen gebruik van maken. Ook snap ik dat ze hard geld nodig hebben, want hun wegen worden de laatste jaren steeds slechter, nog niet zo slecht als in de USA, maar het gaat hard achteruit.  Bruggen worden afgesloten, gaten in  de weg, en bordjes met "Baustelle bis 2019", ja met geld tekort duurt het renoveren lang.

Wat ik echter niet snap is de manier waarop ? Waarom weer een heel overheidsapparaat optuigen dat een vignet gaat uitdelen (hoe ouderwets is dat) ? Vraag gewoon een paar cent extra bij de pomp en klaar, mij hoor je niet klagen, de brandstof blijft zelfs nog steeds goedkoper dan in NL, lijkt me dus stukken simpeler. Maar men heeft min of meer besloten dat de Duitsers niets gaat betalen, alleen de buitenlanders,  vandaar dus de middeleeuwse vignetten constructie.

Vervelende voor ons persoonlijk is dat we twee auto's hebben en dus twee vignetten moeten kopen, of voortaan alleen nog maar met een auto moeten gaan. Ja luxe probleem ik weet het, maar gezien mijn niet altijd zo organisatorische aard wat betreft overheids dingen, zou het zo maar kunnen dat ik dat vignetten regelen altijd te laat doe, of gewoon vergeet. Zit niet in mijn systeem, en zal onvermijdelijk wel weer de nodige boetes opleveren.

Nog vervelender is het voor onze gasten, want zij moeten ook vignetten gaan kopen. Maar moeten ze een kort lopende goedkope, of een voor een heel jaar, of gewoon geen, en niet gaan? Het is toch weer een extra drempel, en waarom ? Al onze bezoekers komen graag bij ons en in Duitsland, gaan lekker uit eten bij de plaatselijke horeca,  en kopen de winkels leeg en bovendien tanken ze ook nog graag in Duitsland. Waarom dan die extra drempels opwerpen ? Zou me niks verbazen als we hierdoor minder spontane aanloop krijgen, en dat zou jammer wezen.

Lieve winnaars van de WK, het zij u van harte gegund het was een grandioze overwinning, maar ga nou aub. niet van die domme vignetten invoeren, er zijn veel betere en simpelere alternatieven om de wegen te verbeteren, gewoon de accijns verhogen.

Ik roep de Nederlandse lezers graag op de ANWB petitie tekenen, ik heb het al gedaan (je mag rustig mijn blog linken ook). En Duitse lezers roep ik hetzelfde te doen, al weet ik niet waar, maar de Duitse ADAC lijk ook tegen.

PS. Ik ben tegen wegenbelastingen in het algemeen, gewoon in de brandstofprijs stoppen en kappen met die domme heffingen, stickers, opgelden, vignetten. Wie veel rijdt en veel gebruikt moet gewoon meer betalen, simpeler kan niet, prima  te regelen via de bezineprijs. Bijkomend voordeel, zuinige auto zullen snel opgang vinden wat goed is voor het milieu, twee vliegen in een klap. Maar dat is een andere discussie.

Hoe betaal je een tweede huis in Duitsland ?

In vele opzichten is Duitsland een modern en relaxed land. Echter wat ik nu toch mee maak om het huis te betalen is toch echt wel apart. Laat ik wel eerst vertellen dat wij het huis niet kopen via een makelaar, maar in feite de negatieve erfenis van de vorige bewoner overnemen. Niemand wilde zijn erfenis bestaande uit schulden hebben, daarom moest de notaris een koper zien te vinden die het huis overneemt. In feite krijgen wij het huis voor niks en betalen de uitstaande schulden af. Eén grote schuld bij de bank, een schuld bij de olieboer en dan nog vele andere kleine schulden.

Te koop bordje, niet meer nodig

Op 19 juni 2012 zaten wij bij de notaris in Bad Berleburg om het koopcontract te tekenen. Nu zou je denken dat je dan net als in NL eerst geld moet overmaken naar de notaris, hij dan op zijn rekening kijkt of het er is, en dat je dan het eigendomsbewijs krijgt. Makkelijk, veilig en de notaris als onafhankelijke partij in het midden, dat is zijn rol zou je zeggen.

In ons geval liep dat allemaal anders, de eerste verassing was dat we het koopcontract ondertekenden en dat er niet eens gevraagd werd naar de betaling. Ik vroeg nog waar moet het geld heen overmaken, maar de notaris zei niks te doen, totdat hij een rekening zou sturen.  OK, wij wachten, en wachten, maanden gingen voorbij en ondertussen zijn wij al flink aan het verbouwen en krijgen we zelfs Denkmalschutz medewerking.  Eind september volgt er dan post van de notaris waarin staat dat er betaald moet worden.

Nou verwacht je een keurige factuur en een bankrekeningnummer waar het heen moet, maar nee, het bedrag dat betaald moet worden blijkt opgesplitst in vier stukken.  Drie schuldeisers die publiek ingeschreven staan, en als vierde de notaris zelf. Iedere schuldeiser moeten we zelf apart betalen, en er geldt voor ieder stuk een andere te betalen dagrente vanaf verschillende data. Nu is het dus de bedoeling dat je zelf de drie stukken overmaakt naar drie banken, plus de daarbij behorende dagrente. Je moet zelf maar uitrekenen om hoeveel dagen het gaat, en wat dan het totaal is.  Om dit over te maken moet je natuurlijk de IBAN en BIC nummers er bij zoeken, ik betaal gewoon via een Nederlandse bank namelijk.

Als je de drie stukken dan hebt betaald, dan neem je de koopsom en trekt daar de drie betalingen en rente af, wat je dan nog overhoudt betaal je aan de notaris. Wat hij daar dan nog mee doet blijft een raadsel volgens hem zijn er nog veel kleinere schuldeisers. Ik plaats hierom dit artikel pas een jaar later, want ik verwachtte nog wel wat te horen. Is echter niet gebeurd, heb niks meer gehoord van de notaris.

Deze vreemde betaalprocedure begreep ik in eerste instantie helemaal niet, dus ik betaalde niets en wachtte op een duidelijke rekening, hij had toch duidelijk gezegd wacht op de rekening. Waarop de notaris dus dacht dat ik niet betaalde, en in plaats mij daarover te bellen of een herinnering te sturen, ging hij willekeurige mensen in het dorp bellen om hen te vragen dat ze ons niet meer in het huis moesten laten.  Dat deden ze gelukkig niet, en vonden hem gelukkig ook een tikje maf, ligt dus niet aan mij.

De trotse eigenaren vlak na aankoop van hun bouwval

Verder is het nu maar afwachten of de schuldeisende  partijen hebben ontvangen wat ze willen ontvangen.  Een kind kan al zien,  dat als je het zo ingewikkeld maakt het op talloze manieren fout kan gaan. Ik ben geen notaris, maar wordt gedwongen zijn werk te doen (en nog betalen ook), als dat maar goed gaat. Denk dat de Duitse notarissen nog veel kunnen leren van  hun Nederlandse collega's, op het gebied van simpliciteit en transparantie.

Denk nou nog maar niet dat het klaar is, na de betaling hierboven krijg je nog de rekening van de inschrijving in het Grundbuch (Kadaster), Overdrachtsbelasting,  265 euro voor iets vaags en de rekening van de notaris zelf, al met al zo'n 4500 euro kosten.  Na een half jaar kan je jezelf dan pas echt de eigenaar noemen.