Tussen orkaan Friederike en snowmageddon klussen we vrolijk verder

Sneeeeeeeuw (sommige mensen zien het woord 'nee' hierin)

Laatst schreef ik al over de Blue Monday, het begin van onze week vakantie. In huis was toen duidelijk te merken dat we al bijna een maand niet meer waren geweest, alle nog aanwezige muizen waren in de val gelopen en sommige waren al duidelijke enige tijd dood, kortom het stonk. Het stonk overigens niet alleen vanwege de dode muizen, ook het vriesvak had het begeven en de de daarin aanwezige bloemkool heb ik nog dagen geroken. Snel de kachel aan zodat we huis konden opwarmen, snel de muizen opruimen, geur kaarsen aan en dweilen.

Snowmageddon

Gelukkig begon het zondags 's nachts te sneeuwen en de volgende morgen werden we weer wakker in het door ons zo gewaardeerde sneeuw-sprookjes-wonderland.  Ik kan alvast vertellen dat het de hele week bleef sneeuwen en dat was fijn voor mijn zwager want hij houdt van sneeuwruimen, ik ben daar onderhand wel klaar mee met winters die beginnen in november en duren tot eind maart. Hoogtepunt was orkaan Friederike die in Nederland al voor behoorlijk wat overlast had  gezorgd en ook er voor zorgde dat wij lekker in een sneeuwstorm zaten. We konden dan ook nauwelijks het dorp uit en toen we het woensdag probeerden, we moesten wel want alle proviand was op, kwamen we niet de heuvel op en onze auto liep vast ondanks winterbanden. Gelukkig kwam de sneeuwschuiver er net aan en toen deze voorbij was konden wij al glibberend naar de supermarkt.

Buurman Heinz vertelde me dat vroeger het dorp totaal geïsoleerd was met zoveel sneeuw en dat iedere inwoners iedere ochtend verplicht moest helpen om een voet/paardenpad met scheppen open te houden naar het dal. Ik krijg steeds meer respect voor hoe mensen toen moesten leven, lang vooruit plannen voor brandhout en voedsel was essentieel. Ook erg belangrijk was je bijdrage aan het dorp, zonder burenhulp ging je het niet redden in winters van vijf maanden.

Kamer 2

Werkweek

Nu we toch amper het huis uit konden, hebben in huis een hoop kunnen doen. Aafke is in de woonkamer begonnen met de mackintosh ornamenten. Dat is toch wel de kroon op het werk en zonde om niet te doen. Sicco heeft verder een mooie dubbele cafélamp boven de eettafel gehangen, wat ook erg goed past bij de verdere inrichting.

In kamer 1&2 wordt het steeds meer een 60's inrichting.  Inmiddels zit er een prachtig behang  op de muren en zijn de kozijnen afgekrabd en geschuurd. Het plafond en de muren zijn nogmaals geverfd en eindelijk dekt het goed genoeg.  De tempierungsleiding onder de plint is dicht gekalkt en geeft heerlijke stralingswarmte.  Wilde ook nog de resterende stopcontacten monteren, maar greep mis, de voorraad was op. Nog een paar daagjes klussen en deze kamers kunnen weer in gebruik genomen worden.

Verwarmen

Twee infraroodpanelen in de keuken

In de keuken hadden we enige tijd terug al een 600Watt infraroodpaneel opgehangen en die zorgde ervoor dat de keuken tijdens onze aanwezigheid niet meer zo stervenskoud was. Je moet weten in de keuken is nog niks gedaan aan de wandverwarming en dat is in de winter wel eens erg koud, vijf graden als je niet de houtkachel aanmaakt. Met één infraroodplaat bleef de keuken stabiel op 12 C, dat vond ik net te weinig. De tweede plaat zorgt er voor dat de keuken nu 15C is, en dan wel 15C stralingswarmte wat op zich al aangenaam is.  Qua stroomkosten valt het mee, ik zie in de metingen dat de platen de helft van de tijd aanstaan, dat is dus 12 uur per dag. 12 * 1.2kw = 14.4 Kwh per dag en met een stroomprijs van 29 cent per kwh komt dat neer op 4 euro per dag. Let wel deze ruimte is nog geheel oorspronkelijk, tochtig, enkel glas, nooit zon, op het noorden, best groot met inhoud van 40m3 en met buitentemperatuur de hele week tussen -5C en 0C is 15C best een prestatie van die infraroodpanelen.

Gezien het brandje laatst heb ik ook de rookmelders weer vernieuwd en gereanimeerd. We hadden er drie en ze waren allemaal uit, dat kan toch niet. Ook staat er hier in NL een brandblusser klaar om in het Gasthaus hopelijk nooit gebruikt te gaan worden.

Tijdens de lange avonden zonder televisie heb ik voor een vriend een paar dorpen verderop een site in elkaar gezet: ALTMÜHLBACHTAL CHALET. Hij heeft een leuk zelf gebouwd chalet voor twee personen in de verhuur op een werkelijke prachtig locatie in een dal, aan een beek en naast een bos. Hij is echt een echte houtkunstenaar en heeft daarmee een hele fijne sfeer geschapen.

Als vervolg op de populaire iep blog kwam Wout Boekeloo met nieuwe versie van  het filmpje, is echt leuk: https://vimeo.com/243643509

Woonkamer Mackintosh in wording

Herfst 2015

Appels plukken

Nu de herfst zich volledig manifesteert, blaadjes van de bomen, storm, regen, heb ik eindelijk eens tijd om vanaf de bank een kleine foto blog te maken met onze herfst 2015 belevenissen.  Al die tijd is het prachtig weer geweest waarvan we zeker lekker hebben kunnen profiteren.

Appels persen tot sap

De buren hebben zo veel fruitbomen dat we mochten komen appels oogsten omdat het anders aan de vogels verloren zou gaan. Denk dat we drie cementkuipen vol appels hebben geoogst, en er is nog steeds genoeg voor de vogels.

Een week later kwam er een mobiele fruit persinstallatie in het dorp, en werden de appels tot heerlijk sap verwerkt. Appels er in en pakken van vijf liter heerlijk bio appelsap er uit. De mobiele appelpers was ook aangekondigd in de krant,  en zorgde voor flink wat aanloop in het dorp. Mensen kwamen vanuit de hele regio met mandjes met appels, ze zijn de hele dag bezig geweest met persen. De resten worden meegenomen door jagers, die ze als lokmiddel gebruiken voor herten. Ik denk er over ze volgende te vragen of ik de resten mag verwerken in een nieuw te bouwen biomeiler.

Winterklaar maken

Nu de winter in aantocht is hebben we al het twee jaar gedroogde hout naar binnen gebracht, zodat we lekker kunnen stoken deze winter. Het zal ongeveer negen kuub zijn, en ik hoop dat het genoeg zal zijn.

Binnenshuis  hebben we ook allerlei  wintervoorbereidingen gedaan, zoals het dicht timmeren van het ingewaaide luik in de hooischuur. Daarvoor moesten we wel eerst een steiger bouwen, maar daar hebben we ervaring mee. Op zolder nog een paar bekende stuifsneeuw kieren dichtgemaakt, goten leeggehaald, bladeren opgeruimd en alle los staande dingen uit te tuin naar binnen gebracht. De winter mag komen nu.

Klussen

Steiger bouwen, luik dicht maken, verf afkrabben

Geklust werd er ook, verf afkrabben, tempierungsbuizen in de leem zetten (bijna klaar nu), gaten dichten, plafonds dichtmaken tussen de toiletten, en een lekkende rioolbuis dicht maken. Verder natuurlijk tegels bikken, want ook het werk in de badkamer loopt nog steeds door, daarover volgende keer meer. 

Lekker eten deden we ook, en er is er weer een hoop opgeruimd en schoongemaakt.

Een eekhoorntje heeft ons zeker een uur vermaakt met het verzamelen van mos bolletjes in de es bij de oprit en deze te verplaatsen naar een verlaten nest twee bomen naar links. Mooi om te zien hoe snel en behendig zo'n beest is.

Eekhoorn in actie

Het huis eens van een heel andere hoek

Blijft een plaatje

De schoorsteenveger valt niet te negeren en andere belevenissen

Er stonden nog  een paar verbeterpunten open in opdracht van de schoorsteenveger. In het voorjaar had hij daarvoor een alleszins redelijke deadline gezet op 31 mei, echter ik was het totaal vergeten. De op 24 juni gedateerde officiële waarschuwingsbrief viel bij  mij een week later op de mat.  "Binnen twee weken de problemen oplossen, of anders geeft hij het dossier over aan hoger instanties", wie dat is of zijn weet ik niet, maar ik vermoed de brandweer.  Daar heb ik  geen zin in, dus spoeden we ons tijdens een bloedheet weekend naar het Gasthaus om eens lekker te klussen.

Ik ben samen met Bert, en hij houdt zich voornamelijk met de nieuwe douche bezig, ik zelf trek me terug in een heerlijke koude kelder. Terwijl buiten de mussen van het dak vallen, dacht ik er even over om een trui aan te doen, niet nodig gewoon aan de slag!

Nieuw luikje, nieuwe buis, de haard naar rechts

Eerste klus het dicht metselen van schoorsteengat van de oude olieketel. Makkelijker gezegd dan gedaan, want het gat is zo'n veertig cm diep, het loopt namelijk eerst door een dikke muur, en gaat dan pas de schoorsteen in. Het moet dus dicht op het diepste punt. Een moeilijk bereikbare plek voor gereedschap, en uiteindelijk sta ik met mijn handen de vuurvaste cement er in te drukken. Lekker goor spul dat ook na dagen nog steeds onder mijn nagels zit. De binnenkant van het gat is bereikbaar via een ander gat in de schoorsteen in de andere ruimte. Het dichtsmeren hier gaat alleen op de tast. Uiteindelijk is het gelukt, en zie ik er uit als een schoorsteenveger, onder de roet.

De tweede klus, is het dichtsmeren van het zojuist nog gebruikte gat. Dit alles is nodig om het aan trekken van valse lucht te voorkomen, een terecht punt natuurlijk. Dit gaat gelukkig makkelijker en al snel kan ik door naar de derde klus, het plaatsen van een nieuw luikje in de andere schoorsteen. Ook dat gaat makkelijker dan aanvankelijk gedacht.

Schroeiplekken links in het hout

De vierde klus is ingewikkelder maar erg noodzakelijk, het verplaatsen van de rookafvoerbuis van de Siegherd die in de muur een vakwerk balk raakt. De buis moet 20cm naar rechts en bij het openhakken, zien we direct dat de balk behoorlijk verschroeid is in de loop der jaren. Met behulp, van een aantal bochten, maken we een verzetje, en kan de kachel weer worden aangesloten. Deze moet wel eerst ook 20 cm naar rechts, en daardoor past de stellingkast net niet. Dan nog maar even een stuk van het aanrecht afgezaagd, het tenslotte nog steeds een "tijdelijke" keuken. Het geheel ziet er in ieder geval weer tip top uit.

BLB Live

BLB Liv

Van al dat werken krijg je honger en we besluiten een echte Duitse "Donner Teller" te gaan halen in Bad Berleburg.  In de stad blijkt het jaarlijkse "Bad Berleburg Live" evenement net gaande te zijn, en na ons eten sluiten we gezellig aan op deze mooie  zomeravond.  De band heet "Zum Horst" en blijkt behoorlijk goed, heerlijke rock gitaren die zelf Abba's Mama Mia goed doen klinken, vooral de naadloze overgang naar Deep Purple's Smoke on the Water deed het hem! Oh en niet vergeten de Radar Love uitvoering van "der Hollandische Musikkapelle" Golden Earing, al met al een goede band in hun genre, 8 punten!

De band kunnen we overigens nog meerder keren zien de komende tijd, want niet alleen Bad Berleburg heeft een acht  weken durend live gebeuren (iedere donderdag op het marktplein, aanvang 20:00, en iedereen is er dan ook), ook in het naburige Bad Laasphe bestaat dit fenomeen op zes vrijdagen in maanden juli en augustus.  Op de terugweg zagen we dat ook andere gemeentes dit organiseren, blijkbaar een Wittgensteins / Sauerlands of Duits fenomeen dus.

Er is ondanks de hitte (33C), met zweet dat met liters van ons hoofd liep, ook in de badkamer flinke vooruitgang geboekt. Leidingen zijn in muur verwerkt, getest en afgestuct, verder zijn de muren uitgevlakt en alle gaten dicht gemaakt, en ook de afvoer van de wastafel is aangelegd. Nu eerst laten drogen, en dan een laatste stuclaag voor de tegelzetter. Er moet nu wel snel ook een besluit komen over de deur naar de douche ruimte, want voor die tijd kan de tegelzetter niet aan de slag.

Het plafond de eetkamer is voor de tweede keer geverfd en het zou mooi zijn als ook hier de soort verf en  kleuren voor de muren en kozijnen definitief worden gekozen, zodat deze ook gedaan kunnen worden. En plafond verven gaat gelukkig erg snel, en in een lege ruimte is het makkelijk werken. De andere nog openstaande klussen in de eetkamer zijn het afkrabben van de drie kozijnen  en deze dan weer te verven, wie helpt? En wat doen we met de deur?

Het zonnepaneel geleverd!

Ik had het nooit meer verwacht  maar op mijn verjaardag kreeg  ik een  foto van buurman Heinz dat het (warm water) zonnepaneel dat ik in 2013 gewonnen had geleverd is na 24 maanden! Ik had er al lang niet meer  op gerekend en was hele ding al min of meer vergeten.  Ik had dan wel deze prijs gewonnen, maar om deze te krijgen werd ik min of meer verplicht voor duizenden euro's diensten en andere goederen af te nemen.  Daar had ik niet zo'n zin in en  een briefwisseling volgde, waarin allerlei alternatieven door mij werden voorgesteld, waar meestal  niet op werd gereageerd. Na een   jaar gaf ik het op,  maar buurman Heinz en de beursorganisatie niet, zij vonden het onterecht. Uiteindelijk heeft  beursorganisatie gezegd tegen de firma in kwestie dat ze prijs moesten uitkeren, anders mocht de firma  niet meer op de beurs staan, dat hielp blijkbaar. Iedereen langs deze weg bedankt!

Eindelijk klaprozen!

Eindelijk zijn er dan na drie jaar zaadtransplantatie van Spierdijk naar Stunzel vier klaprozen (Mohnblumen) opgekomen. En wel precies in het kalkrijke stuk grond onder de hooischuur, daar hebben we vorig heel wat kalk gemorst, en dat is blijkbaar precies waar de zaden op lagen te wachten.

En zo moet het worden.

De schoornsteenveger komt, pas maar op!

Rookafvoer tegen houtenbalk, mag niet!

Vandaag kwam de  schoorsteenveger langs om de situatie in het Gasthuis te inspecteren. Menig Duitser  wordt al zenuwachtig bij het zeggen van "Schornsteinfeger", die man (het zijn altijd mannen) heeft macht en kan een flinke deuk in je woongenot slaan.  Toch moest het er maar eens van komen want ik vind het toch wel fijn als eens in het jaar de schoorsteen wordt geveegd en de situatie als veilig wordt aangeduid. Zonder officiële bevestiging van de schoorsteenveger dat de boel veilig is, krijg je bovendien ook niet makkelijk een woonhuisverzekering.

We hadden om 12:00 uur afgesproken en om 11:30 stond  hij op de stoep, want Duitsers komen nu eenmaal te vroeg, behalve indien het de burgemeester betreft. Een vrolijke man, die het huis al jaren kent en vroeger ook al bij Kurt, de vorige bewoner, over de vloer kwam.  Zeker geen man waarvan ik direct al in de stress schiet. Heel in het begin van het project was hij ook al eens langs geweest en had toen al enige aanbevelingen die we toen ook direct hadden opgevolgd.

Alte Siegherd

De oude Siegherd in de keuken mag blijven, want die hoort bij het huis, en hij gaat er van uit dat we die maar sporadisch gebruiken. Dat punt is alvast binnen, ik had niet graag afscheid genomen van deze kachel.  Wel constateert hij dat de rookafvoer van de kachel naar de schoorsteen tegen een houten balk aanzit en dat is gevaarlijk. Hoewel het vast en zeker al tweehonderd jaar zo zit heeft hij wel een punt, en ik ben het wel met hem eens dat we hier wat aan moeten doen. Zo vrijblijvend is het echter niet, die kachel mag voorlopig niet gebruikt worden en voor 31 mei moet de rookafvoer 20 rechts van de balk worden gemonteerd. Verder afwerken met baksteen en cement is zijn gebod!

Rond luikje moet weg

De spik splinter nieuwe Prity kachel in de kamer is prima en kan blijven, pak van mijn hart. Gaan we verder met de schoorsteen van de kamer, hier blijkt in de kelder nog een luchtgat van de oude olie-ketel dat dichtgemaakt dient te worden, alsmede ook het rookgat van de oude ketel. Verder is er nog een oud verroest luikje dat vervangen moet. Lijkt me geen probleem, dat gaan we fixen.

De beide schoorstenen zijn verder aan de binnenkant geheel schoon en dat stemt hem tevreden, en mij ook. Een punt is echter de losse steen helemaal bovenop de schoorteen, die had hij al zien zitten toen hij aan kwam rijden. Die steen moet vast worden gezet, want kan in de schoorsteen vallen, of nog erger op een voorbijganger. Dat wordt nog wel een klusje, want hoe gaan we daarbij komen ?

Hij gaat weer verder en geeft ons nog een interessante folder over goed stook gedrag! En wenst ons veel succes met de biomeiler waarover hij allemaal met veel interesse in de krant had gelezen. Wordt vervolgd.

Schoorsteen met losse steen

Houtkachel verwarmt nu samen met de biomeiler het huis

De Prity WD 29

In de woonkamer stoken we met een geschonken houtkachel, die de kamer makkelijk op 32 graden krijgt, bloedheet. Loop je echter de gang op dan is het daar behoorlijk fris. Dat moet toch anders kunnen en dat hebben we nu voor elkaar gekregen met een houtkachel die je ook op het verwarmingssysteem kan aansluiten.

Het was altijd al de bedoeling in de kamer een kachel te hebben die je op het verwarmingssysteem kan aansluiten, en de bedoeling was en is  nog steeds er te zijner tijd een massakachel voor te bouwen. In de tussentijd willen we echter ook  het hele huis warm stoken en dan is het zonde dat de kamer 32 graden is terwijl het elders een stuk frisser is. Daarom hebben we voor de tussen fase, die best wel eens jaren kan duren, een mooie betaalbare Bulgaarse kachel (Prity WD 29) gevonden die je  op de CV aansluiten.

De plaatselijke loodgieter heeft het systeem aangesloten op het buffervat.  Hiervoor is een pomp geïnstalleerd die het water uit het buffervat door de kachel heen pompt.   Verder is er  in de kelder een veiligheidsklep gemonteerd die koud kraanwater kan toevoeren om oververhitting te voorkomen, veiligheid voor alles natuurlijk. Zodra het water uit de kachel 60 graden is, stroomt het het buffervat in en daarmee ook naar de rest van het huis. Het tempierungssysteem wordt blij van dat soort temperaturen, heerlijk warm! Ook hebben we nu een sensor die biomeiler pomp uit zet zodra de houtkachel brandt en 60 graad warm is. De biomeiler is alleen bedoeld om het huis vorstvrij en droog te houden als we er niet zijn, als we er wel zijn stoken we hout.

De installatie in de kelder, links is de nieuwe pomp voor de houtkachel

Ander stookgedrag

Thermometer achterop de kachel

En nu maar lekker stoken dus! Die Prity is een beest van een kachel met enorme stookruimte resulterend in 29KW aan de waterkant en 8 KW als conventionele kachel.  Gigantische blokken hout verdwijnen er moeiteloos in, en tegenstelling tot de vorige kachel blijft het vuur gewoon doorbranden, ook als het hout bijna opgebrand is.  Dat kost natuurlijk enorm veel hout, en onze droog hout voorraad begint inmiddels aardig te slinken.

Wel moeten we nu veel langer stoken om de woonkamer zelf op temperatuur te krijgen, dit omdat er veel warmte wordt afgevoerd naar de kamers waar het tempierungssysteem al zit. Vandaar dat de volgende kamers die op dit systeem gaan worden aangesloten de woon en eetkamer zullen zijn. Top prioriteit voor de komende weken.

Ook hebben we de oude CV plaat in de gang even tijdelijk aangesloten op de stijgleiding, dit zorgt voor een stukken aangenamer klimaat in de gang, waar immers geen tempierungs buizen zijn aangesloten.  Met 60 a 70 graden door de tempierungsbuizen wordt het lekker warm boven in kamer 7, 8 en 9  in de gang en in het trappenhuis. Stap voor stap komen we steeds verder en wordt het steeds aangenamer in huis.

Biomeiler Film

In een volgende blog weer meer biomeiler nieuws, maar deze super leuke professioneel gemaakte biomeiler documantaire door Wout Boekeloo en Peter Jan Brouwer  wil ik jullie niet onthouden.

Inmiddels is het traditie: het mannenweekend

hakken en zagen

We doen heus ook wel eens wat anders in het Gasthaus dan met biomeilers in de weer zijn. Zo hadden we afgelopen weekend een mannenweekend georganiseerd, en je weet mannen gaan echt niet stil zitten en thee leuten, nee er moest wat gedaan worden, en daarna als beloning natuurlijk lekker eten en drinken. Zo zitten mannen namelijk in elkaar, eerst lekker iets fysieks doen en daarna relaxen.

Voor het mannenweekend had ik dus alle zware klussen opgespaard, en omdat we nu met negen man waren konden we lekker veel doen. Belangrijke gereedschappen voor zo'n weekend: kettingzaag, pikhouweel, voorhamer, kloofbijl, lasapparaat.   Terwijl we bezig zijn houden we ons onderbewust  alleen bezig met wat mannen het aller belangrijkst vinden: wie heeft de grootste, dikste, langste, zwaarste. En als we klaar zijn gaan we lekker napraten onder het genot van heerlijke stamppot, liters bier en lekker fikkie stoken.

De schuren verder stabiliseren met stutten

Het plan en de cijfers

Tijdens het vorige mannenweekend kennis gemaakt met Luuk, iemand die alles weet van staal. Hij was niet de eerste die me er op wees dat de stalen draagbalken in de koestal hun beste tijd hadden gehad. De jaren lange lekkages en het vocht van de koeien zelf hebben er voor gezorgd dat de H-balk een stuk minder draagkracht heeft dan in 1912.  In het vorige mannenweekend is  de nog resterende draagkracht nauwkeurig berekend, rekening houden met de roest laag. Er is gelukkig niet direct kans op instorting, maar met een meter sneeuw op het dak wordt het anders. Daarom is besloten om drie extra stalen dragers onder de balk te zetten. Twee staan bij de muren, want we kunnen niet zien hoe de H-balk er in de muur aan toe is. In het midden tussen de muur en de huidige staander komt de derde stut.

Behalve deze stalen staanders in de koestal plaatsen we ook nog een houten stut in de achterste schuur. Dit om verder verzakken te voorkomen, of in ieder geval te vertragen totdat we daar serieus aan de gang gaan.

Stutten

Houthakken en opruimen

 

Overal rondom het huis en in de schuren lagen nog restanten boomstammen die nog gekloofd moesten worden.  Echt de ideale klus voor een weekend als deze. Lekker even uitleven met kettingzagen en kloofbijlen, en daarna een mooie houtstapel maken.  Inmiddels ligt er nu brandhout genoeg tot 2016 met het huidige stooktempo.

Nu de winter nadert hebben, en het buiten nog best lekker was, hebben we de geul met de buizen naar de biomeiler dichtgegooid.   Dit was echt een hele zware klus, omdat de grond hier bestaat uit zware zeer plakkerig leem met heel veel stenen. Met een schep begin je niks, alleen een pikhouweel werkt, maar zelfs dan is het zwaar door buffelen.  Net voor de geul dicht ging was er nog een mooi moment om tevens ook een nieuwe aardleiding voor de nieuwe stoppenkast in de geul te leggen.

En omdat Jeroen nog steeds energie over had na de sleuf-dicht-gooi-werkzaamheden heeft hij ook nog zo goed en zo kwaad als het ging de voortuin weer wat geëgaliseerd. Allemaal heel leuk zo'n biomeiler, maar het kost je dus wel je voor tuin, moeten we nog maar eens iets op verzinnen.

Werkbank

Op de hooizolder heeft Bert een nieuwe grote werkbank gebouwd, en gelijk in gebruik genomen om het biomeiler-aansluitingen-kastje verder af te maken. De elektriciën kwam ook nog langs met de nieuwe stoppenkast, dus ook qua stroomvoorziening gaan we nu langzamerhand een nieuwe fase in. Er gebeurt in z'n weekend zo veel, dat ik wel haast nog een keer heen moet om te kijken wat er allemaal gedaan is.

Inmiddels is het mannenweekend nu een mooie traditie! Leuke is dat de groep ook steeds groter wordt en in dit tempo (paar keer per jaar), zitten we over een jaar of wat met een behoorlijk club. Het was in ieder geval weer een fantastische ervaring met top catering, en jullie weten het "Whatever happened in Stünzel stays in Stünzel".  Niet dat er ook maar iets is gebeurd wat het daglicht niet kan verdragen, maar we laten de vrouwen graag in de waan. Tot volgende keer mannen!

Hakken, zagen, egaliseren

De levensgenieters

Tien kuub hout hakken, hoe doe je dat ?

Vorig jaar hebben we 10 kuub brandhout gekocht via de boswachter uit de bossen hier direct achter het dorp. De beuken-, en ook een paar eikenhouten  stammetjes werd aangeleverd in lengtes van 3m lang en lagen al sinds mei vorig jaar in de tuin. Had al lang gekloofd moeten worden, maar de prioriteit lag even op andere zaken, nu moest het er maar eens van komen en samen met mijn zoon en zwager hebben we deze klus aangepakt.

In Wittgenstein is het de gewoonte om het hout te zagen in stukken van een meter lang, die dan te kloven en dat dan twee jaar in de open lucht te laten drogen. Overal in deze omgeving zie je dergelijke stapels die vaak door specialistische bedrijven worden gemaakt. Nadeel van stukken van een meter is dat deze te lang zijn voor de gemiddelde kachel, en dus moet je later alsnog je hout op de juiste lengte zagen met een afkortzaag.

Typische Duitse houtstapel

Wij kiezen er voor om de stukken gelijk op lengte te maken van 40 cm. Mijn zwager Sicco heeft speciaal hiervoor een kettingzaag voor ons gekocht, en gaat voortvarend aan de gang. 's Middag komt ook buurman Heinz nog even met zijn twee maten grotere zaag, en is de klus in een paar uurtjes geklaard.

Heinz en Sicco in actie.

Na het zagen kunnen we kloven en besluiten we het hout als een soort schutting langs het terras te stapelen. Met de kloofbijl sla je de stukken redelijk makkelijk in kleinere stukken, nadeel is echter dat de stukken alle kanten op vliegen en dat je steeds moet bukken om ze weer op te rapen (dat bukken is het meest vermoeiend). Toen zag ik dit filmpje waarin een heel handige truc wordt toegepast door een elastiek om de stam te doen. Dit hebben we zelf ook gedaan, en dat werkt heel prettig, zie filmpje hieronder.

 

Later kwamen we ook nog deze kloofmethode tegen, dit lijkt me een nog handiger manier, en zeer het overwegen waard voor de volgende keer. Grote plus punt, geen elastiek nodig, en je kan de gekloofde stukken zo in de kruiwagen schuiven.

  

Alle gekloofde stukken hebben we opgestapeld twee rijen breed op de oude stenen van de lelijke hooischuur muur, scheelt weer een container en hergebruik is altijd goed natuurlijk.  Voorlopig hebben we het even bij een simpele rechte stapel gelaten. De stapel is tevens schutting nu, zodat we iets minder te kijk zitten vanaf de weg.  Later willen we er nog iets artistieks mee doen, iets met het Witgensteiner Herz bijvoorbeeld, op deze site zijn er legio voorbeelden.

We zijn een heel eind gekomen, denk wel acht kuub hout verwerkt. Er liggen nu nog zo'n 150 stammetjes klaar om gekloofd te worden, dit voor de liefhebber die zich eens helemaal wil uitleven of zijn agressie kwijt wil. Voor eten en taart wordt gezorgd, want dat hakken maakt extreem hongerig.

De stapel

De stapel met een idee van de breedte.

De rest, ongeveer 150 nog te kloven stukken, voor de liefhebber.

Storm en Stuifsneeuw

Afgelopen vrijdag (6 december 2013) maar eens wezen kijken of de Sinterklaasstorm, in Duitsland Xaver genoemd, nog schade had aangericht. Niet alleen in NL lag het treinverkeer plat ook in Duitsland, nou dan moet het wel een enorme storm geweest zijn, en je weet het maar nooit als bouwvalbezitter.

's Morgens Erwin opgepikt en op weg gegaan, her en der wat omgewaaide bomen gezien, maar verder viel de schade mee, zo bezien vanuit de auto. Toen we Hagen voorbij waren en Sauerland in zicht kwam begonnen de temperaturen rap te dalen, de motregen werd langzamerhand sneeuw, en de wereld werd wit. Moest wel weer even aan de sneeuw wennen, de vorige winter is nog maar zo kort geleden en daar gaan we alweer, winter 2013 twee punt nul, waarom heb ik geen huis in Spanje gekocht ?

Winter 2.0 in 2013

Behalve sneeuw begon het ook weer steeds harder te waaien, en eenmaal bij Stünzel  lagen er  al 50 cm hoge sneeuwduinen, een prachtig gezicht. Het pad opdraaien met de auto lukte niet, veel te glad en te stijl. Eerst maar de auto aan de weg gezet, en de kachels aangemaakt want min twee graad buiten en plus twee binnen, midden op de dag. Toen de kachels branden het pad sneeuwvrij gemaakt en de auto voor de deur gezet.

Een eerste inspectie rond het huis gemaakt en gelukkig vakt de schade mee, alleen de oude schuurdeur is open gewaaid, en het luikje boven het eendehok. Alle zeilen en plastic windvangers zijn keurig blijven zitten, dat is mooi want er zullen nog wel meer stormen komen deze winter. Ondertussen waait en sneeuwt het nog flink, en dat betekent stuifsneeuw in Stünzel.  De hele schuur is dan wel dicht met een zeil, maar helemaal bovenin zit een klein gat van 10x15 cm, weet nog goed dat Bert en ik het wel goed genoeg vonden zo. Nou, door dat kleine gat is een enorme hoeveelheid stuifsneeuw naar binnen gewaaid, in het midden van de schuur liggen zelfs kleine bultjes sneeuw. Samen met Erwin er maar een plankje voor gezet. Ook op zolder kleine bulten stuifsneeuw, die door de nokken naar binnen zijn gewaaid.  Daar moeten we dan nog maar eens naar kijken hoe dat opgelost kan worden. Stuifsneeuw is hardnekkig spul, dat door de kleinste kieren naar binnenkomt, en meters verderop neer komt. 

Stuifsneeuw

Elektricien

Tweede  doel van deze trip was een gesprek met de elektricien, onder zijn supervisie leggen we zelf de elektriciteit aan.  Plan is namelijk om met een elektrische doorloopgeiser  warm water te gaan opwekken, verder wil ik voor de verwarmingsinstallatie een elektrische backup ketel indien alle andere (hout/pellet) warmte bronnen het opgeven. Voor dit soort apparaten is krachtstroom afgezekerd op 40A nodig, dat is niet standaard, en daarom maar eens nagevraagd of dat wel kan en mag. Gelukkig is dat dit geen enkel probleem en kunnen we doorgaan met deze plannen. Verder was hij te spreken over de keurig aangelegde stroomleidingen in kamer 7, 8 en 9, we zijn op de goede weg dus, altijd fijn om te weten.

Relax

De rest van het weekend gebruikt om te relaxen. Dit onder andere door eens bij de rommelmarkt in bad Berleburg rustig rond te kijken. Heb hier het missende kachel dekseltje gevonden, beter gezegd Erwin vond het in een enorme stapel rotzooi, precies elf en halve centimeter doorsnee. De man heeft verder ook nog veel andere interessante spullen, maar iedere keer weer andere prijzen, dit keer was hij erg duur.  Ook moet je nog al zoeken, want alles ligt in diverse kleine schuurtjes die zo vol zijn dat je er amper doorheen kan lopen.  Mocht je nog interesse hebben in een klein of groot gewei, die kan ik wel meenemen voor een leuk prijsje.

Verder even boodschappen gedaan want de gehele inhoud van de vriezer was ontdooid. Want blijkbaar bij twee graden boven nul slaat de koelkast, en daarmee ook het vriezer gedeelte niet meer aan. Gevolg is dat na een week, het in de vriezer boven nul wordt en je het ingevroren brood en vlees ontdooid en kan weggooien, zonde.  Snel boodschappen gedaan en weer terug want de kachel moet blijven branden natuurlijk.

Toen we terugkwamen sneeuwde  het zo hard dat we amper het dorp nog in konden, we moesten in het donker manoeuvreren tussen hoge sneeuwduinen, en het pad van het huis kwamen we niet meer op. De auto maar aan de weg laten staan en snel naar binnen gegaan. De buren kwamen even later nog even langs met heerlijke Nikolaus Schnapps en koekjes, zo aardig! Gezellig een houtje op het vuur, drankje er bij, zo komen we de winter wel door.

Bloed, zweet en tranen met een vleugje herfst

Het is al een tijdje stil op de blog, niet dat er niets meer te melden valt, maar meer omdat de vermoeidheid toe geslagen heeft. Deze maand zijn Bert en ik nog een bijna een week in het huis geweest en hebben geprobeerd nog een flinke slag te slaan met het verwarmingssysteem, we zijn ver gekomen maar  helaas kan de ketel nog niet aan.   Nu is zo'n blog natuurlijk veel leuker als het niet een saai verslag is van wat wij volgordelijk zoal gedaan hebben die week, nee veel leuker is het om te lezen dat het best wel zwaar was, dat we 24 uur bij elkaar op de lip zaten, irritaties hadden, ongelukken hadden, slecht te eten, te veel drank, kou, ellende, enzovoort...... maar jammer, zo was het ook weer niet.

Eerste sneeuw 2013/2014

Begin november kwamen we op een dinsdagmiddag in Stünzel aan en het begon gelijk te sneeuwen, dit bleek echter het weerkundige dieptepunt ,daarna werd het gelukkig alleen maar warmer.  Na de sneeuw kwam er  regen, en die kwam  een week lang 24/7 naar beneden vallen. Naar buiten zijn we niet geweest, op een keer bouwmarkt-boodschappen doen na, dus eigenlijk helemaal geen last van gehad.  Dit keer hadden we voordat we weg gingen in Nederland al genoeg etenswaren ingekocht, dus geen zorgen over boodschappen doen en wat zoal te eten. Het was tevens mijn vuurdoop om op de hout gestookte Siegherd te koken, is echter heel leuk om te doen en goed bevallen. Wat je dus niet moet doen is kunststof bakjes, die volgens het etiket in de oven kunnen, in een dergelijke houtoven te zetten. Bakje vatte nota bene binnen enkele minuten vlam, was net op tijd er bij, en gelukkig was het eten nog goed. 

Zweet

Door de goede voorbereiding konden we ons puur en alleen concentreren op het leggen van 15mm koperleidingen in de muren. Ondanks het feit dat alles al gehakt en gefreesd was, bleek het toch noch op veel plekken niet goed genoeg. De leiding kwam niet diep genoeg, bochten waren te strak, dus al met al nog weer heel veel extra gehakt, gefreesd en geboord.  Valt verder weinig over te zeggen behalve dat het simpelweg enorm veel meer werk is dan je van te voren inschat. Dit ondanks het feit dat je al doende leert, en bepaalde situaties steeds makkelijker en sneller worden opgelost, blijft het gewoon heel veel werk. Deze klus gaan we alleen nog maar af krijgen door gefocussed te blijven, veel tijd te investeren, heel veel doorzettingsvermogen en vooral geduld.

Bloed

Vraag niet hoe, maar het kan, had maar liefst twee keer het stuk vel tussen duim en wijsvinger klem tussen de beitel en het handvat,  AU!  Gelukkig kon Bert me bevrijden door met behulp van een schroevendraaier het handvat los te wrikken.  Qua ongelukken is het daar gelukkig bij gebleven, we rekenen de normale splinters, gescheurde nagels en andere kleine beschadigingen en onverklaarbare bloedplekken op ons lijf maar niet mee, die zijn er standaard.  Fysiek is het wel zwaar, de hele tijd in rare houdingen op onmogelijke plekken, plus de daarbij behorende krachtsinspanningen om met de zware materialen te werken eisen hun tol.  Dit vraagt om een hoop rust, en een massage zou ook niet slecht zijn, 't is wel topsport zo langzamerhand.

Kwam er opeens een stukje houtsnijwerk
te voorschijn

De beitel waar mijn vel
in vast zat

Nu aan het eind van de herfst zijn we dus op het punt dat het hele trappenhuis, de gang op de eerste en alle kamers op de tweede van buizen zijn voorzien.  In principe zou je dit al aan kunnen sluiten op een warmtebron en daarmee houd je waarschijnlijk al het grootste deel van het huis vorstvrij.  Een aantal technische en organisatorische zaken staan dit echter nog in de weg, zo moeten de buizen nog op de standleidingen worden aangesloten, moet er nog een ketel en pomp worden geplaatst en tevens de daarbij behorende stroomaansluiting in de kelder.  Qua timing zitten we nu op een slecht punt, want het gaat heel koud worden (afgelopen week al -5) en om nu water in de buizen te doen, zonder dat we er bij zijn lijkt me niet een goed idee. Zeker in het begin als het systeem gaat draaien wil ik er permanent bij zijn, om te kijken hoe het gaat, maar aangezien mijn vrije dagen ook zo goed als op zijn, kunnen we dit dus beter naar het voorjaar gaan tillen.

Tranen

We hebben dus keihard gewerkt om het systeem nog voor de winter aan de praat te krijgen, maar dat gaat realistisch gezien dus niet lukken om bovenstaande redenen, en daar bij komt ook dat fysiek niet haalbaar zou zijn, er is te veel kracht nodig, en wij moeten ook aan onze rust denken. Bovendien is mijn vaste klusmaatje voorlopig niet beschikbaar en in deze donkere herfst / wintertijden is heen en weer rijden stukken zwaarder dan in het voorjaar/ zomer.  Mede hierom was het dus wat stiller in de blog dan u gewend was, ik moest simpelweg enige tijd aan het idee wennen dat het niet gaat lukken om de centrale verwarming voor de winter draaiende te hebben. Nog meer moeite koste het besef dat dit gegeven geen schande is, maar er gewoon bij hoort.

Herfst

Herfst

Zaterdag nog even met mijn vrouw Aafke naar Stünzel geweest om eens even te kijken hoe de situatie daar nu is. Het is plotseling nogal koud is geworden, we hebben het over temperaturen van vijf graden onder nul 's nachts. Gelukkig viel alles mee, in huis is het nog steeds boven nul, de thermometer stond op 3,5 graad in de keuken. Toen we binnen kwamen stond er een pak koekjes als welkom van de buren, zo aardig weer!  Verder de bestelling van Amazon opgehaald, met daarin nieuwe schoenen en laarzen voor Aafke, eindelijk winterschoenen die niet lek zijn.

Heinz in actie

We hebben de koelkast leeggehaald, de kruidenplantjes ingepakt en wat andere kleine winter-klaar-maak-klusjes gedaan. Daarna lekker in het bos gelopen, met de buurman gekletst, die onderwijl druk bezig is om met de kettingzaag uit boomstammetjes allerlei kerstsnuiterijen te maken voor de verkoop.  Daarna nog even langs de Duitse supermarkt voor het inslaan van yoghurt en de nodige andere zaken die bij ons in NL vele malen duurder zijn.

Tot het voorjaar gebruiken we huis waarvoor het ook bedoeld is: een weekend en vakantiehuis! Voorlopig alleen relaxen en genieten dus, houtkachel aan, lekker eten en slapen onder een elektische deken, zo komen we de winter wel weer door.

Overvloedig regen kan ook mooi zijn