En dan organiseer je een Biomeiler conferentie in je huis.

"Wat ga je met het huis doen ?", is een van de meest gestelde vragen.  Nou, bijvoorbeeld een conferentie organiseren omdat je Biomeiler twee jaar oud is, en volgens de theorie op zijn eind moet zijn. Omdat ik wel ideeën heb hoe het verder moet met deze in de prijzen gevallen biomeiler, maar omdat anderen misschien wel veel betere ideeën hebben. Omdat het gewoon leuk is met een clubje lekker te bomen over dingen die je leuk vindt. Omdat je zulke dingen dus kan doen in Gasthaus Stunzel, ons Blue Hotel.  En zo kon het gebeuren dat de Nederlandse stichting Biomeiler en onze Duitse vrienden van Native Power de "1st International Biomeiler Conference" organiseerden voor biomeiler bezitters.

De deelnemers

De weken hiervoor stonden al een beetje in het teken van de biomeiler conferentie, zo'n activiteit zorgt voor een extra duw om een en ander af te maken. Zo is de woonkamer gestuct en geschilderd, zijn alle kamers van gordijnen voorzien, is de boel weer eens flink opgeruimd en anders ingedeeld. We verwachten immers 18 gasten waarvan een deel bij ons zal overnachten in ons nul sterren hotel. Uiteindelijk komen er zelfs 21 mensen uit alle windstreken. We hebben een Fin, die een biomeiler heeft gebouwd bij -20 met vis resten en witte kool, Italianen die al sinds 2006 bezig zijn en zeer veel experimenteren, Oostenrijkers met een focus op compost, Zwitsers, Nederlanders o.a. de mensen achter de biomeiler met menselijk uitwerpselen, Chilenen, veel Duitsers, en de Amerikaan Gaelan Brown per Skype.

Silvia schetst er real time op los

Behalve een mooie geografische spreiding hebben we ook qua deskundigheid alles in huis, architecten, een doctor  in de meet en regel techniek, bodemdeskundigen, compost experts, elektronici, IT'ers, boeren, permacultuur experts. Verder is er onze top kok Aafke die in  haar eentje iedere drie dagen lang heerlijk ontbijt, lunch en diner op tafel zette. En niet te vergeten Silvia Machgeels die twee dagen lang aantekeningen maakte in de letterlijke zin van het woord, een prachtige real time tekening (info graphic) die precies laat zien wat er bedoeld werd.


Vorig jaar hadden we de Fin Risto Immonen op bezoek voor het internationale houtkunst festival. Als er dan weer een Fin op bezoek komt vraag je voor de grap of hij de man soms kent, en dan verwacht je niet dat hij zegt dat hij wel eens kluste bij deze kunstenaar, de wereld is klein. Nog een erg leuke ontmoeting was met een Duits architecten paar uit München, dat net als wij sinds een paar jaar een 17e eeuws vakwerk monument bezit als vakantiehuis, met daarin een tempierungs verwarmingssysteem (daar zijn er maar een paar honderd van), en een biomeiler. Daar moeten we dan tzt. ook maar eens een kijkje gaan nemen.

Biomeiler 2014, 2015, 2016

De biomeiler zelf doet het na twee jaar nog steeds erg goed en heeft een temperatuur van rond de 38 graden. Omdat de geiser stuk is gebuiken we de biomeiler als warm water voorziening, en iedereen melde ons dat ze heerlijk warm hadden gedoucht, sommigen moesten zelfs koud bijmengen. Toch gaan we eind van de maand de biomeiler vernieuwen. We gaan de inmiddels flink gekrompen bult leeg scheppen en het materiaal verder laten composteren in een tweede  bult. Ook in deze bult stoppen we slangen om de warmte te oogsten, de temperatuur gaat door dit omzetten weer een paar maand stijgen en dat komt  mooi uit vlak voor de winter.  De lege cilinder gaan we weer vullen met verschillende soorten biomassa en 5 lagen slangen, zodat we  meer warmte kunnen oogsten. Als je mee wilt doen met het opbouwen van de nieuwe biomeiler kun je je aanmelden via Native Power Duitsland of via mij.

38 C

De conferentie zelf was zeer geslaagd, doel was elkaar te leren kennen, ervaringen uit te wisselen en te komen tot een aantal standaard aanbevelingen, deze doelen zijn allemaal gehaald. Voor ons als Gasthaus bezitters  was het natuurlijk erg fijn om te ervaren dat we werkelijk in staat zijn om dit soort leuke evenementen te organiseren. Wie weet wat er nu allemaal nog meer gaat komen.

druk overleg

En zelfs de pers was er, mooie kop. Ik heet dus nu "Frank Scholten en Jan Scholten", in het zelfde stukje.

Siegener Zeitung - 7 Oktober 2016

Blue Hotel

Het resultaat van drie dagen muren verven

Na vier jaar andere klussen werd het tijd om de woon- en eetkamer te schilderen. De kozijnen stonden al in de grondverf en afgelopen weekend waren dan muren en plafonds aan de beurt. Aafke heeft het oude 1912 ontwerp met lambrisering eigentijds ingevuld met onze geliefde kleur blauw.  De schilder ploeg bestaande uit Jessica, Sarah, Aafke en mijzelf zijn twee en halve dag volle kracht bezig geweest om er iets moois van te maken.

Omdat we de woonkamer ook gebruiken om in te wonen, en omdat de oude kraakpand look ook wel is gaan bevallen, is het schilderen er lang bij ingeschoten, mede ook omdat dan alle meubels er uit moeten, en waar moeten we dan zitten? Uiteindelijk toch maar besloten een schilder weekend te organiseren, om dit achterstallige klusje te klaren en omdat er volgende week 18 biomeiler deskundigen op bezoek komen, die laat je toch niet in zo'n aftands voormalig hotel zitten.

Blue Hotel

Natuurlijk gaan er dingen mis, en vielen er hele stukken stucwerk van de muur. Het plafond dekt ook na drie keer verven nog steeds niet 100% en is wat streperig. Maar ook deze ik-vertrek-jank-momenten hebben we doorstaan. En met veel doorzettingsvermogen zijn alle muren gedaan, behalve die naast de kachel, zo houden we ook nog wat werk voor de volgende keer.

Behalve schilderen hebben verder ook nog Jessica's Geburtstag gevierd, heeft Aafke alle kamers heringericht en gordijnen opgehangen, hebben we heerlijk drie dagen buiten in de zon geluncht en de Chinees in Bad Laasphe bezocht. Alles uiteraard afgeserveerd met lekkere Bosch biertjes, wijn en Torte! Het was het waard, het is mooi geworden, het is nu een "Blue Hotel", zeer toevallig ook nog een van onze favoriete artiesten: Chris Isaak. Hij is bij deze uitgenodigd voor de opening.

Blue Hotel - 

Making of

Tevreden over het resultaat. 

Houthakkersfestival Bad Berleburg

Elke twee jaar is er in Bad Berleburg de traditionele Wittensteiner Holzmarkt. Hier presenteert de bosbouw industrie het nieuwe speelgoed, is er een braderie, zijn er de "lumberjack games" en is er ruimte voor houtkunst.

Martina Kreitmeier

Voor de kunst waren twee kunstenaars uitgenodigd die vorig ook schitterden op de 1e Internationale Holzkunst Festival in Stünzel.  Omdat zo'n beeld maken uit een drie en halve meter lange eiken stam met een doorsnede van 80 centimeter een hele klus is waren de kunstenaars alvast een week eerder gekomen om bij ons in de tuin alvast het grove voorwerk te doen.

Wij zelf waren deze week niet aanwezig, maar buurman Heinz regelde het allemaal en stuurde regelmatig foto's per whatsapp, zodat ook wij op de hoogte bleven van de vorderingen.

Donderdagavond gingen we ook naar Stünzel, en door onoplettendheid misten we de afslag naar de A45. De navigatie stuurde ons vervolgens via een andere snelweg die echter wegens "bauarbeiten"  na enige kilometers volledig gesloten was. Hierdoor dwaalden we  bijna een half uur door Dortmund om uiteindelijk weer op de A45 te komen, maar als gevolg van deze omweg kwamen we pas heel laat aan. De volgende ochtend werden we echter alweer heel vroeg wakker geschud doordat er een LKW de kunstwerken uit de tuin kwam ophalen om ze naar Berleburg te brengen.

Met het prachtige licht van de opkomende zon ontwaarden we de twee schitterende kunstwerken van Martina Kreitmeier en Martin Bill. Nog snel een paar foto's, en weg zijn de beelden en het gevolg met een stuk of 8 zeer wakkere Duisters. Wij drinken eerst nog maar eens een koffie en realiseren ons dat we de kunstenaars helaas niet aan het werk zien, ons rest alleen een kuub zaagsel en brandhout.

Bijl werpen

Tijdens de Lumberjackgames zijn we getuige van het bijl werpen en zo snel mogelijk drie gelijke plakjes van een boomstam zagen. Zagen van boven naar beneden, dan naar boven en dan weer naar beneden. Dit is echt een serieuze sport en de deelnemer van team "Houtworm" won met gemak deze wedstrijd, volgende keer doen we ook mee, we gaan het hele jaar oefenen.

Zwagers en vrienden houden huis en kamer 7 is af.

Houthakken en tuinieren

Zelfs als we er niet zijn gebeuren er dingen in het Gasthaus Stünzel. Afgelopen week zijn mijn zwagers en hun vrienden hier even bezig geweest. En dat merk je, er ligt weer een enorme muur gekloofd hout, timmerhout is naar binnen gebracht, het gras is gemaaid, terras schoon gemaakt en er zijn maatregelen tegen de zwijnen genomen.  

Vandaag kamer 7 eindelijk af gemaakt, moest nog een antieke lamp ophangen en de vloer nog een keer verven. Weekje laten drogen en dan kan er ingericht worden. Het heeft al met al 4 jaar geduurd voor dat het af was, maar dan heb je ook wat, de kamer voelt en ruikt goed met al die natuurlijke materialen zoals leem en ecologische verf. 

Tijdens al die uurtjes arbeid stond meestal de Duitse radio aan, en daardoor ben ik gehersenspoeld en onderbewust fan geworden van Helene Fischer. Ja een Guilty Pleasure zeg maar, stiekem genieten in mijn hide-out. Mijn familie weet dat en laat als dank voor een weekje Gasthaus een CD achter ! Ik ben gewoon stiekem blij, bedankt Karin en Anne Bouke, eh Willem en Hilda.

PS. blog is inmiddels meer dan 100.000 maal bekeken (al dan niet door robots), vind het toch een mooie mijlpaal.  

Hieronder een foto van kamer 7, de gebruikte materialen zijn: leem, hennep isolatie, kalk, verwarming met tempierung systeem, nieuwe stroomkabels en eco verf. Dank aan alle mensen die hebben meegeholpen, dat zijn denk ik alle mensen die wel eens in ons Gasthaus hebben verbleven.

Kamer 7 anno 2016

Hoe kamer 7 er uit zag in 2012

FF een weekje niks doen

Levensgenieters 

Vakantie, dus niks doen,  lekker relaxen, de zinnen verzetten, hoe doet men zoiets? Zeven dagen de tijd, en die hebben we als volgt ingevuld. 

Het werk in kamer 7 lag al tijden stil omdat het maar niet lukt een professionele leem stukadoor naar Stünzel te krijgen. Dit keer zelf de stoute schoenen aangedaan en met wat instructies van de buurman de klus afgemaakt. Moet zeggen dat het me alles meevalt, en uiteindelijk is het me gelukt om de muur redelijk strak te krijgen. Het kan vast allemaal nog veel beter, maar voor een eerste stukadoor project vind ik het niet slecht. Nadat de leem er op zat de plinten vast gemaakt, en geverfd. Daarna een paar uur vloeren boenen met een borstel op de knieën, ouderwets, maar effectief.  Aafke kwam er achteraan met de dweil, en het knapte gelijk behoorlijk op, maar geverfd moet het wel.

Via een kennis van Heinz de buurman, hebben we de juiste kleur ossenbloed rood vloerverf laten maken op waterbasis.  De man is zijn hele leven schilder geweest en had nog leuke oude boeken met schilder technieken uit 1922. Hij heeft ons o.a. precies voor gedaan hoe je een mal maakt om de oude versierselen (in het Duits Bordüre) weer terug te brengen. Speciaal hiervoor had hij nog een rol folie staan met de juiste hardheid om mallen te maken.  Aangezien hij niet wist wat het kostte, heeft hij de hele rol maar zo meegegeven, ja zo gaat dat soms op het Wittgensteiner platteland, vertrouwen en gunnen dat zijn de kernwoorden hier.

De vloerverf staat inmiddels klaar om kamer 7 af te lakken en ook de gordijnen hangen inmiddels. Het duurt niet lang meer of deze kamer kan ook in de verhuur als 2 sterren kamer, ruim, maar zonder stromend water.

Kamer 7, alleen de vloer moet nog

Dan hadden we nog de daklijsten die aan achterhuis bevestigd dienden te worden. Het was even mooi weer, dus leek het me een goed moment om dit te doen. De buurman moest toch naar de stad en kwam even later met zinken lijsten terug. Hoewel dit precies dezelfde lijsten zijn die er op zaten kan dit nooit helemaal waterdicht zijn, omdat het water dat via de pan schuin weg loopt alsnog op het hout kan komen. Best wel balen, want zo gaat tzt. het overstek weer weg rotten. Probleem is ook dat de pannen vlak zijn, normaal zijn pannen krom en loopt het water naar het midden. De enige makkelijk oplossing zonder andere pannen in onder het afdekzink zelf een opstaande rand te maken met kalk. Kost allemaal weer extra tijd, maar lijkt me wel noodzakelijk.  

De gasten Ingrid en Karin hebben samen met Aafke weer hele stukken huis ontdaan van behang, en vet zodat deze nu ook kunnen worden gestut en geverfd. Verder zijn de ramen gelapt, en daardoor schrik je opeens hoe goed je er nu door kan kijken. Jessica de tuin weer eens onder handen genomen, was ook nodig zeker nu de berenklauw oprukt en niet te vergeten het everzwijn dat wederom ons met een bezoek heeft vereerd.  We moeten echt een dicht en hoog hek gaan neer zetten. Eigenlijk was het de bedoeling een houtwal (Duits: Benjeshecke) te maken, maar dat gaat te lang duren vrees ik.

Inspirerende leem projecten

Ter ontspanning zijn we een dagje  met de buren wezen toeren langs drie bekenden van hun die ook in leemhuizen wonen, en ook met mega grote klussen bezig zijn.  De regio waar we heen gingen was rond Schwalmstadt, op ongeveer een dik uur rijden vanaf Stünzel. Het is duidelijk een rijk gebied wat je terug ziet in de enorme boerderijen  vol rijke versieringen. Dan denk je dat wij een groot project hebben, het kan altijd nog groter, met nog meer schuren en gebouwen, nog grotere balken die worden vervangen, nog grotere leemwanden die moeten worden gestuct. Maar er is een ding wat ons duidelijk bindt, de liefde om mooie oude panden met oude materialen weer in volle glorie te laten schitteren. Bij alle drie de projecten raakten we hier niet over uitgepraat met de bewoners. Het Stünzel project brengt ons steeds maar weer leuke nieuwe mensen, prachtige projecten en veel inspiratie.

Verder kan ik nog melden dat we de hele week heerlijk hebben gegeten, salades, bbq, soep, en allerlei andere heerlijke culinaire creaties. De buren schoven af en toe ook aan, en ook de Italiaan in Bad Laasphe (da Michele) werd met een bezoek vereert. Volgens de Italië kenners is dit nog steeds de beste italiaan in de regio.

Zondags weer terug naar NL en dan blijkt het eindelijk mooi weer in Stünzel. Wat doe je ? Je gaat de buren helpen met hooien, heerlijk in het zonnetje handmatig het hooi keren en verspreiden langs de kanten waar de machines niet bij kunnen.  Daarna hebben de buren in hun leemoven zelf de heerlijkste Kuchen gebakken, welke we lekker opeten met veel slagroom uiteraard. Heerlijk! Daarna voldaan naar NL, wat zijn we lekker uitgerust en bijgekomen, heerlijk zo'n week niks doen.

Ook leuk, bezoek gehad van vaste blog lezers Lea & Patrick ze hebben zelf een huisje in Assinghausen op 45 km en hebben ook een leuke blog:  "Ons Droomhuis".

Dakrand

Met mijn IT collega's het dak op

Al jaren werk ik in een zeer internationaal bedrijf gespecialiseerd in de E-commerce (Fredhopper). Ik en mijn collega's zijn allemaal IT'er en denken in techniek en praktische oplossingen.  Verschillende collega's waren zeer nieuwsgierig en wilden het allemaal wel eens in het echt zien. Dat kwam goed uit, want ik   had nog een half af projectje, namelijk het vervangen van het overstek aan de achterzijde. Eind mei hadden wel al de rechter helft gedaan, nu was de linkerkant aan de beurt.

De zes collega's en aanhang zouden vrijdagavond komen, en Aafke en ik waren daarom al donderdagavond al heen gegaan, zodat we een en ander nog konden voorbereiden. Kamers inrichten, zoals bijvoorbeeld kamer 9 die nu voor het eerst in gebruik  is genomen. Verder boodschappen doen, opruimen en de dak werkzaamheden voorbereiden.

Rond 20:00 arriveerden het bonte internationale gezelschap collega's, afkomstig uit Duitsland, Portugal, Kazachstan, Oekraïne en Nederland. Op het werk in Amsterdam praten we altijd Engels, maar hier in Duitsland  bleek al snel dat iedereen gewoon Nederlands verstaat en spreekt.  Iedereen had na de lange reis best zin in een borrel, en het werd gelijk een gezellige boel.

Zaterdag 09:00 op, lekker ontbijten en om 10:00 stonden op het dak. Uiteraard, is de praat met een stel IT'ers op het dak anders dan met een stel bouwvakkers. Allereerst spreken we over "sprints", IT jargon voor korte sessies waarbinnen een probleem wordt opgelost. Meerdere sprints leiden tot een release kandidaat, die de wereld in mag mits er geen bugs worden gevonden.

Sloopwerk, ook de vogels moesten weg.

De eerste sprint behelst het slopen van het oude overstek. Dit is best wel een eng klusje op 12 meter hoogte, maar onze IT'ers laten zich niet kisten en klaren deze klus met gemak, op tijd en binnen budget. Er waren alleen wat onvoorziene locking problemen op de steiger met mensen die elkaar in de weg liepen, en wat I/O problemen met missend gereedschap (de echte bouwvakkers herkennen dit ook van de vorige keer toen we rechts aanpakten).

Net voor lunch tijd voor sprint twee: de balk plaatsen. De balk was al helemaal voorbereid en kon direct geplaatst worden. Hij moest alleen even op de positie worden getilt, en hier waren dus even veel man tegelijk nodig. Het ging allemaal voorspoedig en de balk lag binnen een half uur op zijn plaats. Er waren slecht een paar kleine bugs, inkeping tweede balk had iets naar rechts gemoeten en de balk was iets te lang aan de top. De recipio zaag kwam als geroepen workaround, die ter plekke kon worden ge-patched (dat scheelt weer wachten op het maintenance window).

De derde sprint is lunch met verse broodjes, ook een belangrijk onderdeel van het leven der IT'er, hier wordt de planning besproken en de mogelijke andere workarounds alvast voorbesproken, alsmede het roll-back plan in geval van hevige regen, of niet compilerende onderdelen.

Opbouw

Sprint vier plankjes plaatsen en panlatten.  We zetten natuurlijk gelijk een pipeline inwerking, waarbij een de plankjes zaagt, de volgende de panlat vast timmert en nog iemand de pannen weer neerlegt. Ook dit verloopt zonder noemenswaardige bugs. Slecht een paar kleine roll-backs, en patches waren nodig om uiteindelijk om 17:30 een release candidate te hebben.

Terwijl de engineers al aan het bier zaten, kwam buurman Heinz, in de context de QA engineer, even kijken hoe het allemaal verlopen was en hoe het er allemaal uitziet, Ik kan jullie mededelen dat deze QA fase goed is doorstaan, en is goedgekeurd.  Nu maar een week wachten en kijken  of er nog kleine punten van aandacht zijn. Zo niet dan kunnen volgende week de aluminium lijsten er op en hebben we een officiële release 1.0 van het dak achterzijde.

Onderwijl genoten we verder van een heerlijk barbeque, het kampvuur, lekkere biertjes, goed gezelschap, goede gesprekken en de sterrenhemel. Het was een memorabel weekend, iedereen bedankt voor de bijdrage!

BBQ

Kamer 9. Ikea lamp, bed, gordijn en Action retro deurknop (past precies)

PS. geiser is definitief stuk, error code 61 wil zeggen koop maar een nieuwe. Hij is opgeblazen door lucht in de waterleiding, ik zal hem met een schakelaar gaan uitrusten die pas aangaat als de leiding luchtvrij is gemaakt na afwezigheid.

Kamer 9 is af, Pokemon en andere belevenissen

Verrassing

Dit keer geen verhaal met een verhaal lijn, maar een kort foto blog met commentaren. We zijn al enige tijd niet meer geweest in het Gasthuis wegens verplichtingen (zoon  verhuizen) en vakantie in Engeland. Wil niet zeggen dat er niks is gebeurd, want zelfs als we er niet zijn gebeuren er dingen in Stunzel.

Ikea kastje lager gehangen

Allereerst was er het interview over ons project op de nieuwssite Duitslandnieuws.nl:  "Hollander blaast Duits spookpand nieuw ecologisch leven in". Duitslandnieuws is een leuke informatieve site in het Nederlands over Duitsland die ik al een tijdje volg.

In de vorige blog, soms zit het tegen, melde ik nog dat de verkeerde verf was geleverd. Dit bleek veroorzaakt door een software fout in de mengmachine, en ik krijg zonder verdere vragen direct twee potten met de juiste kleur opgestuurd, daarvoor dank firma Copperant.

De geiser  in de nieuwe badkamer is helaas nog steeds stuk en ik ben nog in overleg met de leverancier over garantie of een andere service.

Wel heb ik het te hoge Ikea kastje in de badkamer lager gehangen, zodat je nu ook jezelf kan zien in de spiegel, ook de kleinere gasten. Heb wel een stuk achterkant eruit gezaagd zodat de mooie tegel zichtbaar blijven.

Kamer 9 is af

Kamer 9 is af! De gordijnen hangen en de vloer is geverfd. Nog 48 uur drogen en de meubels kunnen er in. Ben benieuwd wiens favoriete kamer dit gaat worden, hij mooi, stofloos en verwarmd. Moet alleen nog een mooie lamp ophangen en de deurkruk vervangen.

cupcakes

Ook deze keer waren er in het Gasthaus weer een paar aangename en onaangename verrassingen. Allereerst troffen we een leuk bierpakket aan van Luuk en Melissa die in een paar dagen in het huis waren verbleven.  De volgende dag kwamen de buurmeiden een fotoshoot doen in allerlei verkleedkleren en daarvoor  ontvingen we heerlijke cupcakes.

Dan blijken er ook in Stünzel Pokemons te zitten, die we gelukkig hebben kunnen vangen, dus voorlopig is Stünzel weer even Pokemon vrij.

Pokemons

De onaangename verrassing was het feit dat de bosmaaier nu echt stuk is, en het gras te hoog om nog met een gewone grasmaaier te maaien. De plastic kop blijkt gesmolten, maar ik heb hem nu los en ga toch een nieuwe proberen te vinden.

Als laatste heeft er een uil  in de hooischuur gezeten en hele bende veren en braakballen achtergelaten. Heb de uil helaas niet gezien.

Gezellig de vloer geverfd samen met Sarah.

Huis stond er weer fijn bij

Overblijfselen van ongenode gasten (uil)