Rooms 1 and 2 Retro Recyle Retreat

Rooms 1 and 2 Retro Recycle Retreat, renewed, restyled and renovated. Niet dat ik nu een Engelstalige blog ben begonnen, maar deze alliteratie zat al en tijdje in mijn hoofd en wil ik u niet onthouden, het is tevens een mooie introductie over de vorderingen gemaakt in deze kamers.  Het renoveren is begonnen in januari en is al vaker  besproken, we naderen inmiddels de voltooiing, mwah, afwerkingsfase.

Terugblikkend kunnen we nu al stellen dat er tijdens de bouw van de keuken en badkamer er ontzettend veel materiaal is hergebruikt (hoe ecologisch bouwen we) en dat betekent weer dat er aan elk onderdeel weer een recycle verhaal verbonden is.  Immers wij gooien bijna geen bouwmateriaal resten weg en verwerken alles weer op een ander plek. Verder halen we overal restpartijtjes op, vooral mijn vrouw is hier goed in en komen allerlei mensen ons restmaterialen brengen in Nederland en Duitsland.

Recycle keukenblok

Bij binnenkomst in kamer 1 zie je gelijk links een aanrecht plus kraan dat uit het huurappartement van Bert komt en is vrijgekomen bij een renovatie.  Daarboven prachtige gele tegels uit een restpartij met vele gebroken tegels, kennelijk een pallet laten vallen. Boven de tegels zitten kasten gemaakt van een oude bedombouw, opgehaald door Aafke en haar broer bij een nicht in Nijmegen. De vracht was zo zwaar en het regende zo hard dat de aanhanger er bijna met de auto vandoor ging. Het verhaal was te mooi om de kast niet te gebruiken en hij stond al vijf jaar leeg in de weg in de kamer 1, dus eindelijk opgeruimd en hergebruikt.

Verder is het aanrecht is verlengd met een stuk aanrecht plaat uit een ander oud aanrecht, ook dat stukje hout stond al jaren bij ons op zolder in Spierdijk. Ook diverse andere latjes en plankjes en zelfs een stukje gipsplaat  uit Spierdijk zijn gebruikt om het gat in het plafond in kamer 2 te dichten.

Wastafel en WC

Douche

De badkamer bestaat uit nieuwe formaldehyde-vrije öko OSB platen, een ijzeren douchebak van een Duitser aan de andere kant van Sauerland, een hergebruikte kraan, wasbak en siphon uit het Gasthaus. Daarboven een planchet geschonken  door Saskia.  Verder zijn al het gebruikte hout en heel veel schroeven overblijfselen uit eerdere klussen en inmiddels in deze kamers verwerkt, dat ruimt lekker op. De deur van het badkamertje is de oude tussen deur van de dames WC in het trappenhuis en zelfs het retroslot zit er weer in. Alles mede dankzij Bert die wel van dat soort klussen houdt.

Nieuw zijn wel de waterleidingen, stopcontacten, het toilet en de douchedeur. Verder gebruiken we nieuwe stroomkabels want wat er zat is levensgevaarlijke oude troep die zwaar over de datum was. In sommige oude koppelingen vinden we verkoolde en zwart uitgeslagen resten, dat moet op overbelasting duiden en/of onder gedimensioneerde kabels. Ze zullen vroeger wel veel met elektrische kacheltjes hebben zitten kloten in het koude huis, kamer 1 en 2 waren namelijk het appartement van de vorige eigenaar en Gasthaus uitbater: Kurt Grubner en zijn vrouw.

Retro behang

Op de muur rechts bij binnenkomst het originele oude behang, denk uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Het was al gedeelte van de muren getrokken maar Mona heeft alles weer netjes bijgewerkt met restjes. In de andere kamer de getamponneerde muren die we misschien kunnen restaureren en de twee deuren nog in de originele 1912 kleuren, die houden we zeker zo.

Qua inrichting zullen we oude lampen en meubels uit de 50'er en 60'er jaren gaan gebruiken. Een deel hiervan zal uit het huis van ouders komen. Maar eerst nog maar even schilderen voordat we aan de inrichting beginnen.  Voor seizoen 2018 kunt u het "Retro & Recycle Retreat" alvast boeken.

Behang losweken in kamer 2

PS. excuus voor de vage foto's, er is iets mis met de camera of mijn bril.

De dood kruist iets te vaak mijn pad

Mijn ouders op bezoek

Het is al enige tijd stil op deze blog, sommigen denken hij is op sterven na dood, er zijn echter goede redenen voor de blog stilte.

Het begon in het voorjaar van 2017, het appelboompje dat we van de dorpsbewoners als welkomstgeschenk, blijkt ook na de reanimatie in de herfst dood.  Op zich een slecht teken, want dit jaar zitten we er precies vijf jaar en dat zou reden tot een feestje moeten zijn. Het feestje stellen we nog maar even uit want rampspoed komt nooit alleen.

De appelboom wordt geplant in  2013

Na het dode boompje kregen we te maken met een half dode auto bij Berlijn en niet lang daarna was ook de andere auto rijp voor het autokerkhof. Reparaties, wachten nieuwe auto zoeken het kost allemaal zeeën van tijd en we zijn hier nog niet klaar  mee.  Benzine en ik zijn geen vrienden, dat begon al met die Tomos brommer in 1975. Apparaten op brandstof ze gaan in mijn handen altijd stuk, in Stünzel hebben we inmiddels al een motormaaier, kettingzaag en bosmaaier versleten. Ben intussen bezig al deze apparaten te vervangen door elektrische varianten op accu. De E-auto laat echter nog wel even op zich wachten nog.

Vader en moeder in 2013

Een grotere shock is dat op 9 juni 2017 mijn vader op 89 jarige leeftijd  is overleden op de dag dat mijn vader en moeder zouden verhuizen naar een tehuis. De verhuizing en de zorg voor mijn moeder zijn hem teveel geworden. Het tehuis is uiteindelijk niet door gegaan en mijn moeder zit nu een ander verpleeghuis waar ze goed word opgevangen.Vier jaar  geleden in 2013 zijn ze nog een keer in Stünzel wezen kijken wat ze prachtig vonden, ik schreef toen dit artikel.  Ben erg blij dat ze het projekt en de plek nog bewust hebben meegemaakt.  Veel van hun spullen zullen een tweede leven krijgen in het Gasthaus nu wij druk zijn met het ontruimen van het ouderlijke  huis.

Donderdagavond reed ik weer een keer naar Stünzel waar Bert en Mona Liza momenteel langere tijd verblijven. Dus het is niet zo dat er niks meer gebeurd, het is meer dat ik momenteel weinig tijd en inspiratie heb om een verhaaltje te typen. Alles loopt een beetje door elkaar in mijn hoofd en met de concentratie is het ook al niet best.

Alleen in een busje vol spullen en tegels voor de douche in kamer 1 hoorde ik via de Duitse radio (Eins live) dat Chester Bennington, de zanger van een van mijn favorite bands, zich zelf het leven had genomen. Drie week geleden had ik ze nog gezien op Rock Werchter, sterker nog zij waren de reden dat ik vorig jaar november direct kaarten had gekocht toen ik hoorde dat Linkin Park zou spelen. De Duitse radio paste de programmering direct aan en draaide de restende drie uur van de rit voornamelijk nog Linkin Park als eerbetoon. Ik mooi lekker meebrullen alleen in de auto, al greep het me wel aan af en toe.

Om toch positief te eindigen de schimmel die al witte kozijnen grijs laten kleuren aan de buitenkant is plotseling overleden en het verfwerk wordt weer helder wit, ooit wonnen we er een gevelwedstrijd mee.  Soms is de dood ook  mooi en hopelijk de toekomst ook weer. Volgende keer weer verbouw nieuws.

Pinkstertradities, steigers bouwen en tuinonderhoud

De steigerbouwers (voor de leien)

Het Pinksterweekend is er een van tradities, te weten steigers bouwen met mijn zwagers. Helaas was er dit jaar maar een zwager, maar dat heeft ons niet weer houden alvast een begin maken met dit keer een ijzeren steiger in plaats van de traditionele houten steiger die alweer twee jaar achter het huis staat. De nieuwe steiger gaat gebuikt worden om de leien te restaureren op de noord zijde.

Samen met mijn zoon en zwager Sicco hebben we eerst uitgezocht hoe deze steiger opgebouwd moet worden, het is namelijk een tweedehands geval en het was tot nu toe nog niet helemaal duidelijk hoeveel steigermateriaal we hebben en hoe deze in elkaar gezet moet worden. Het is in ieder geval een hele sterke steiger, zeer geschikt voor  bijvoorbeeld een metselaar.  Na wat gepuzzel zijn we er uit hoe we de steiger het beste neer kunnen zetten en na een middag werk staat de steiger voor de helft. We konden niet verder door omdat de planken op waren en de resterende planken zitten nog op de houtensteiger die zal toch eerst moeten worden afgebroken voor we verder kunnen maar daarvoor ontbrak dus de mankracht. Gezocht: wat sterke lui die een weekendje komen helpen steiger afbreken en (verder) opbouwen.

Houthakken en tuinwerk

Tuinklussen

Het traditonele houthakken mag natuurlijk niet ontbreken op zulke weekenden, en gelukkig lagen er nog een hele stapel berkenstammetjes die in oktober waren gedoneerd bij het biomeiler bouwen. Vrijdagavond had ik er al een op het kampvuur gegooid, gezien het gesis mogen deze stammetjes nog wel een jaar of wat drogen.  Na wat elektrisch zagen (bevalt prima) en wat kloven bleef er zo'n anderhalve kuub stookhout over.


Naast houthakken is er nog het project gras maaien. Helaas bleek de kop van de bosmaaier stuk, deze kop is van plastic en was compleet weggesmolten.  Nadat ik dop had hersteld met een metalen beugel kon ik weer maaien. In de tweede maaironde begaf echter het startkoord het doordat de veer niet meer veerde. Sicco heeft toen de hele maaier uit elkaar gehaald, de veer weer vast gezet en weer in elkaar gezet, uurtje of wat werk.  Echter vergeefs, de veer was nog steeds stuk en de bosmaaiers lijkt niet meer te repareren. Wellicht ook maar een elektrische kopen, want ik en bezinemotoren gaan niet samen, dat is al mijn hele leven zo. De kettingzaag begaf het ook al en vorige week had de auto ook al geen zin meer. Ik zag in de bouwmarkt dat je zowat al het tuingereedschap tegenwoordig in batterij-variant hebt, wel zo milieuvriendelijk natuurlijk en als eco-bouwer wel een must, want stroom is een stuk duurzamer dan benzine, zelfs als deze niet duurzaam wordt opgewekt (wij hebben echter ook groene stroom).

De kruidenspiraal is ontdaan van zevenblad (nee dat is niet lekker) en brandnetel, zodat de kruiden weer een kans krijgen. Verder is de verzakte grond weer aangevuld met verse compost uit onze eerste biomeiler.  Wie heeft er zin om compost te komen zeven? We hebben nog enorme bulten houtsnippers met compost liggen. De compost moet er uit gezeefd en van de houtsnippers kunnen we nog een biomeiler bouwen. Dus heb je zin meld je dan.

Eetkamer

Mackintosh versieringen

Eetkamer Mackintosh versieringen zijn af, Aafke heeft de roze en groene sjablonen aangebracht en nu is het bijna compleet, nog slechts een ronde met een tweede groen. Het resultaat is nu al erg fraai, maar wat een bult werk ongelooflijk.

Nu nog de olmenboekenplanken (via buurman Heinz), plinten en de vloer en dan is de eetkamer helemaal af! Maar ook in een onaffe eetkamer is het prima toeven en smaakten de top culinaire verassingen van profi kok Aafke en hulpkoks weer opperbest. Ook dank aan de afwasploeg. Jammer dat er verder geen chips waren.

Vast in Berlijn, na 12 uur onderweg nog steeds op het zelfde punt

Daar sta je dan uren lang in 33C

Hoewel dit blogje strikt genomen niet over ons Gasthaus gaat, dat was in gebruik door anderen dit weekend, gaat het wel over onze belevenissen in Duitsland en daarom plaats ik het toch.

Gisteren (zondag) rond 11:00 hield de auto er mee op, midden op de autobaan bij Berlijn, onder de melding van de boordcomputer: "inspuiting defect". Het was zo'n 33C en we waren net op weg naar huis in NL. We stonden best wel in een gevaarlijke bocht zonder vluchtstrook en uit de auto stappen was niet echt een optie, levensgevaarlijk.  Eerst maar eens de ANWB gebeld, "oh.... Duitsland.... er is momenteel een computerstoring met Duitsland, bel maar 112".  "112 Feuerwehr" ...... "Nee.... nicht 112, 110 ist Polizei", 110 beloofd een wagen te sturen, echter na 45 minuten nog steeds geen wagen, nog maar eens gebeld, na anderhalf uren kwamen ze dan eindelijk. Inmiddels waren we de auto uit en heb ik via Internet het ADAC nummer gevonden wat de ANWB me niet kon geven, de ADAC beloofd een sleepwagen te sturen echter wel tegen eigen kosten want ze hebben niks van de ANWB gehoord, logisch want ANWB had computerstoring en dan houdt alles op niet waar. Na uren wachten en nog maar eens bellen, want nog steeds geen ADAC, bleek ons dossier niet bekend, ok dan maken we het dossier nogmaals aan. Na 4 uur wachten en politiedruk, die jongens wilden ook weg, komt er dan eindelijk een sleepwagen. Een nogal sacherijnige chauffeur sleept ons weg en dumpt ons bij een tankstation, want niks van de ANWB gehoord (alhoewel deze nu wel met de zaak bezig waren), dus doen we niks, maar wel even afrekenen: 168 Euro sleepkosten.

De ADAC monteur zal dan nu wel snel komen om de auto na te kijken denken we, echter niets... we wachten en wachten en bellen en bellen en bellen nogmaals met de ANWB. Uiteindelijk hadden we nooit bij dat tankstation gedumpt moeten worden maar bij een erkend garagebedrijf zodat deze dan morgen (maandag) kunnen kijken wat er loos is met de auto. Maar ja door deze computerstoring is alles misgegaan en wachten we uiteindelijk nog vele uren in de verstikkende hitte tot de volgende sleepwagen. Deze komt om 18:30 en sleept ons weer terug naar Berlijn - via een mooie route door bossen, moerassen en wilde paarden - en dumpt ons bij de Renault garage.  Bij de garage halen we wat noodzakelijke spullen er uit en lopen we 15 minuten naar de tram. Vervolgens de trein en metro en bereiken we om 21:30 het treinstation waar zoonlief de nachttrein naar NL neemt. Wij blijven en slapen een nachtje bij Eliza waar we 23:00 aankomen.

Gedumpt bij een tankstation

Maandags horen we van de garage-man dat er iets mis is met een klep en dat het onderdeel besteld moet worden, zodat dan dinsdag de auto gerepareerd kan worden. Dat wordt dus nog een dagje Berlijn zo. Hopelijk kunnen we morgen dan naar huis want een vervangauto krijgen we pas als het probleem langer dan 48 uur duurt.  Uiteindelijk kan de ANWB dus ook niet zo heel veel doen en blijf je zeker met moderne auto's erg afhankelijk van de onderdelenvoorraad van garages. 

Verder doet de ANWB zeker wel hun best maar je verschuilen achter computerstoringen vind ik toch wat zwak, ik vond zelf ook in no time uit hoe de ADAC gebeld moet worden, was alleen wel lastig dat mijn batterij rap leeg liep. Het lukt me zelfs als Nederlander de ADAC te overtuigen dat ze moesten helpen en dat het niet via de ANWB kon lopen omdat ze een storing hadden, ze gingen overstag als moest ik twee keer alles doorgeven. Verder bleef de ANWB mijn vraag maar ontwijken of er nu een echte originele ANWB/ADAC monteur zou komen of niet? Hoe zit het nu echt ANWB? Doen we alleen nog maar aan wegslepen en bij garage dumpen als je als Nederlander panne hebt op de Duitse autobahn ? Laat mij dan niet 6 uur in de 33C waan dat die man nog komt..... Dan had ik gelijk na vier uur op het terras kunnen gaan zitten, want daar was het wel weer voor.

Verder was het erg leuk in Berlijn, druk dat wel, maar volgende week kunnen we uitrusten in Stunzel

UPDATE 30 mei, de auto is gemaakt, probleem met de kleppen en dinsdag  konden we zonder problemen naar huis rijden.

UPDATE 6 juni, bloemetje ontvangen van de ANWB, toch lief van ze.

Kamer 1, net op tijd een grote fout voorkomen

Uiteindelijke opstelling

Soms zijn we lui en werken we op gevoel, het beoogde badkamertje in kamer 1 zou slechts één meter breed worden met aan de ene kant een douchebak, aan de andere kant een hangtoilet, in het midden dan nog een klein wasbakje en een schuifdeur. Links van deze ruimte kan dan net een koelkast en daarnaast het aanrecht, past allemaal net..... niet dus.

Afgelopen weekend zijn we begonnen met het plaatsen van de balkjes die de afscheidingsmuur zou moeten worden. Eerst eindeloos gediscussieerd of we een links- of rechtsschuivende schuifdeur moeten doen, of toch maar een draaideur? Uiteindelijk blijkt een schuifdeur heel veel werk en besluiten we toch maar een draaideur te gaan plaatsen, of toch maar schuif.. nee draai,  punt!

Na een dag passen en meten staan de balken op de plek en kom ik helaas tot de conclusie dat het min of meer onmogelijk is om op de WC te gaan zitten in deze krappe ruimte. Dat kan natuurlijk niet en helaas moeten we besluiten het badkamertje dan toch maar wat breder te maken, dat kan alleen nog maar door de koelkastruimte naast het aanrecht op te offeren.  Even slikken, maar toch maar gedaan en de volgende dag de hele muur weer gedemonteerd en verplaatst. We verzinnen nog wel een creatieve oplossing voor de koelkast en de kookplaat.

Origineel behang

Achteraf gezien hadden we beter van te voren een tekening kunnen maken natuurlijk in plaats van op gevoel werken. Maar ja ik zat ooit in Lille in een hotel le Gare in  een vergelijkbare kamer als kamer 1, waar ook zo'n mini badkamer was gemaakt. Ik weet niet meer of ik toen die benauwde ruimte vervloekt heb, maar nu jaren later had ik dat badkamertje in mijn gedachten geïdealiseerd, ja Frankrijk hè Romantiek.

Hergebruik

De meeste materialen die we gebruiken in kamer 1 worden allemaal hergebruikt, het keukenblok, de keukenkraan, de emaille douchebak, de keukenkastjes, het wasbakje.  De tegels worden ook tweede hands en ook het originele behang blijft zitten op een muur. Alleen het hangtoilet, de waterleidingen en elektrakabels zijn nieuw.

De laatste stukjes eetkamer in moderne 1912 stijl

Mackintosh versierselen

Koningsweekend 2017, hoogst uitzonderlijk waren Aafke en ik een keer met zijn tweeën in Stünzel, dat komt bijna nooit voor en dat was zelfs de uitbater van Pizza Roma in Bad Berleburg opgevallen. Hij maakte een opmerking  in de trant van waar zijn de anderen gebleven?  Heb hem  dan ook maar verzekerd dat de anderen ook snel weer komen, zonder hen redden we dit eko project  niet, echter het is ook zeker wel een keer leuk om gewoon met zijn tweeën hier te zitten. Stil zitten is natuurlijk geen optie en de weersverwachting was koud en slecht, dus binnen klussen.

Lekker bezig

De eet- en woonkamer waren in september al geverfd, daarna zijn in de winter de eerste versierselen, in het Duits Bordure,aangebracht. Verder zijn de ramen en deurposten in de final lakverf gezet  en weten we eindelijk wat we met de plinten doen en de vloer.

Aanvankelijk was het de bedoeling de oude versierselen weer terug te brengen, maar nadat Aafke de versierselen van de Schotse architect Charles Rennie Mackintosh had ontdekt moesten die het worden. Eerlijk is eerlijk die versierselen zijn ook erg mooi en komen ook uit de tijd dat dit gedeelte van het huis voor het laatst is gerestyled 1912. Makkelijker gezegd dan gedaan, want we praten hier over bloemen die hangen aan een balk met dambord patroon, bepaald niet simpel.

Nog niet af, de stengels moeten er nog in, maar best fraai

Om Mackintosh replica versierselen te maken moeten er vier tamponeer-mallen worden gemaakt uit plastic.  Als voorbereiding is er de afgelopen winter door Heleen en Aafke alvast de grijze band rondom de kamer vlak onder het plafond gemaakt. Dit weekend heeft Aafke de verticale baantjes gemaakt. Als volgende stap zijn de dambordjes met twee mallen gemaakt in donker blauw. Daarna is de roze bloem geplaatst. Hierna moet dan nog de steel komen maar hier liepen we uit de tijd, dat wordt dan een volgende keer. En hoewel het nog niet helemaal af is, mag het resultaat er nu al zijn, de hoeveelheid werk is echter enorm, dagen werk en nog niet af en we moeten nog een kamer.

Verder  kwamen we op het idee om de plinten helemaal kaal te branden in plaats van te verven. Wat over blijft zijn roodachtige plinten die weer goed passen bij de blauwe muren van het Blue Hotel. De vloer zelf wordt in de lijnolie gezet en zal dus donker worden wat vast ook een mooi effect zal zijn. Nog niet helemaal af, maar wel weer een stuk verder gekomen nu en trots op het resultaat.

Kapotte slakkenhuis

De oorspronkelijk weersverwachting was slecht en koud, achteraf bezien was het echter prachtig weer, zon, bijna windstil en vrolijk fluitende vogels, eigenlijk tuin weer in plaats van binnen weer. In de categorie welkom nieuws, we hebben een bevriende lijster die slakken vangt in de kruidenspiraal en een waar bloedbad heeft achtergelaten onder de slakken, bedankt lijster, van mij krijgt u een lintje!

Op de terugweg eens in het Duitse Soest kijken, er is een Deutsch-Holländische Stoff- & Tuchmärkte en daar is mijn vrouw verslaafd aan.

Dam bordjes links nog niet af, rechts wel. Volgende keer de stengels in groen.

Dit moet hem dan worden.

De mallen

Kamers 1 en 2 gaan zelfstandig verder

De kamers 1 en 2 gaan zelfstandig verder als los staand appartement met eigen toilet, douche en keuken. We zijn er al sinds begin januari mee bezig en afgelopen week  is er weer een mijlpaal bereikt, het water in de keukenunit is aangesloten: warm en koud stromend water! Diverse andere weekends ben ik er met Bert druk bezig geweest maar heb niet altijd de vorderingen in deze blog bijgehouden, het is weer tijd voor een update.

Mario Brothers

We zijn begonnen met het leegruimen van de kamers 1 en 2 en alle spullen uit deze kamers vullen nu dus kamer 4 en 6, welke hierdoor dus momenteel onbruikbaar zijn. Samen met kamer 1 en 2 dus vier kamers van de negen slaapkamers die voorlopig niet meer gebruikt kunnen worden zolang de werkzaamheden duren.  Na het leegruimen hebben we de sleuven geslepen met onze zelfontwikkelde tempierungs-sleuven-slijpmachine. Daarna hebben we in twee weekends koperen tempierungsleidingen in de buitenmuren gelegd en aangesloten op het verwarmingssysteem.

Na de verwarming hebben we het elektra aangelegd, wederom sleuven hakken en contactdozen in de muren plaatsen. Daarna stroomkabels getrokken in kamer 1 welke nu kunnen worden aangesloten in de meterkast zodra het stucwerk af is.

Keukentje plus badkamer, nu nog een wandje er om heen

Afvoerpijpen aanleggen

De meeste tijd ging vorige week in het aanleggen van het warme en koude watersysteem ten behoeve van het keukentje, de douche, wastafel en wc. We hebben het hier over vier kranen, maar om dat allemaal op de juiste manier aan te sluiten en in de muren te verwerken ben je wel even bezig. Als waterleidingen hebt, dan heb je ook afvoeren, ook weer vier.  We hadden bij het bouwen van de badkamer al een afvoer gelegd naar kamer 1, maar deze zat bij nader inzien te hoog en op de verkeerde plek. Nadat we verschillende opties hadden overwogen om een en ander aan te passen, hebben we uiteindelijk er voor gekozen om in de heren- en dames WC's de complete rioolpijp en de douche warmtewisselaar een meter te laten zakken, zodat ook het zelfstandige appartement 1 en 2 er gebruik van kan maken. Wel even weer wat meer werk, maar uiteindelijk de beste oplossing, alleen al vanwege het feit dat de warmtewisselaar nu optimaal benut wordt. En een warmtewisselaar om je douchewater voor te verwarmen in Stünzel is geen overbodige luxe, het water komt er zeer koud uit de kraan ook in de zomer.

Na het leidingwerk kon de keuken, douchebak en wc stortbak worden geplaatst. Daarna volgde nog een heleboel leemwerk, om de leidingen weer in de muren te werken. Volgende stap is nu luchtafvoer en een wandje met schuifdeur rond het bandkamertje.  Een hoop vorderingen gemaakt in slechts vijf dagen!

Verwarmingsbuizen tempierungssysteem