Kamer 1, net op tijd een grote fout voorkomen

Uiteindelijke opstelling

Soms zijn we lui en werken we op gevoel, het beoogde badkamertje in kamer 1 zou slechts één meter breed worden met aan de ene kant een douchebak, aan de andere kant een hangtoilet, in het midden dan nog een klein wasbakje en een schuifdeur. Links van deze ruimte kan dan net een koelkast en daarnaast het aanrecht, past allemaal net..... niet dus.

Afgelopen weekend zijn we begonnen met het plaatsen van de balkjes die de afscheidingsmuur zou moeten worden. Eerst eindeloos gediscussieerd of we een links- of rechtsschuivende schuifdeur moeten doen, of toch maar een draaideur? Uiteindelijk blijkt een schuifdeur heel veel werk en besluiten we toch maar een draaideur te gaan plaatsen, of toch maar schuif.. nee draai,  punt!

Na een dag passen en meten staan de balken op de plek en kom ik helaas tot de conclusie dat het min of meer onmogelijk is om op de WC te gaan zitten in deze krappe ruimte. Dat kan natuurlijk niet en helaas moeten we besluiten het badkamertje dan toch maar wat breder te maken, dat kan alleen nog maar door de koelkastruimte naast het aanrecht op te offeren.  Even slikken, maar toch maar gedaan en de volgende dag de hele muur weer gedemonteerd en verplaatst. We verzinnen nog wel een creatieve oplossing voor de koelkast en de kookplaat.

Origineel behang

Achteraf gezien hadden we beter van te voren een tekening kunnen maken natuurlijk in plaats van op gevoel werken. Maar ja ik zat ooit in Lille in een hotel le Gare in  een vergelijkbare kamer als kamer 1, waar ook zo'n mini badkamer was gemaakt. Ik weet niet meer of ik toen die benauwde ruimte vervloekt heb, maar nu jaren later had ik dat badkamertje in mijn gedachten geïdealiseerd, ja Frankrijk hè Romantiek.

Hergebruik

De meeste materialen die we gebruiken in kamer 1 worden allemaal hergebruikt, het keukenblok, de keukenkraan, de emaille douchebak, de keukenkastjes, het wasbakje.  De tegels worden ook tweede hands en ook het originele behang blijft zitten op een muur. Alleen het hangtoilet, de waterleidingen en elektrakabels zijn nieuw.

De laatste stukjes eetkamer in moderne 1912 stijl

Mackintosh versierselen

Koningsweekend 2017, hoogst uitzonderlijk waren Aafke en ik een keer met zijn tweeën in Stünzel, dat komt bijna nooit voor en dat was zelfs de uitbater van Pizza Roma in Bad Berleburg opgevallen. Hij maakte een opmerking  in de trant van waar zijn de anderen gebleven?  Heb hem  dan ook maar verzekerd dat de anderen ook snel weer komen, zonder hen redden we dit eko project  niet, echter het is ook zeker wel een keer leuk om gewoon met zijn tweeën hier te zitten. Stil zitten is natuurlijk geen optie en de weersverwachting was koud en slecht, dus binnen klussen.

Lekker bezig

De eet- en woonkamer waren in september al geverfd, daarna zijn in de winter de eerste versierselen, in het Duits Bordure,aangebracht. Verder zijn de ramen en deurposten in de final lakverf gezet  en weten we eindelijk wat we met de plinten doen en de vloer.

Aanvankelijk was het de bedoeling de oude versierselen weer terug te brengen, maar nadat Aafke de versierselen van de Schotse architect Charles Rennie Mackintosh had ontdekt moesten die het worden. Eerlijk is eerlijk die versierselen zijn ook erg mooi en komen ook uit de tijd dat dit gedeelte van het huis voor het laatst is gerestyled 1912. Makkelijker gezegd dan gedaan, want we praten hier over bloemen die hangen aan een balk met dambord patroon, bepaald niet simpel.

Nog niet af, de stengels moeten er nog in, maar best fraai

Om Mackintosh replica versierselen te maken moeten er vier tamponeer-mallen worden gemaakt uit plastic.  Als voorbereiding is er de afgelopen winter door Heleen en Aafke alvast de grijze band rondom de kamer vlak onder het plafond gemaakt. Dit weekend heeft Aafke de verticale baantjes gemaakt. Als volgende stap zijn de dambordjes met twee mallen gemaakt in donker blauw. Daarna is de roze bloem geplaatst. Hierna moet dan nog de steel komen maar hier liepen we uit de tijd, dat wordt dan een volgende keer. En hoewel het nog niet helemaal af is, mag het resultaat er nu al zijn, de hoeveelheid werk is echter enorm, dagen werk en nog niet af en we moeten nog een kamer.

Verder  kwamen we op het idee om de plinten helemaal kaal te branden in plaats van te verven. Wat over blijft zijn roodachtige plinten die weer goed passen bij de blauwe muren van het Blue Hotel. De vloer zelf wordt in de lijnolie gezet en zal dus donker worden wat vast ook een mooi effect zal zijn. Nog niet helemaal af, maar wel weer een stuk verder gekomen nu en trots op het resultaat.

Kapotte slakkenhuis

De oorspronkelijk weersverwachting was slecht en koud, achteraf bezien was het echter prachtig weer, zon, bijna windstil en vrolijk fluitende vogels, eigenlijk tuin weer in plaats van binnen weer. In de categorie welkom nieuws, we hebben een bevriende lijster die slakken vangt in de kruidenspiraal en een waar bloedbad heeft achtergelaten onder de slakken, bedankt lijster, van mij krijgt u een lintje!

Op de terugweg eens in het Duitse Soest kijken, er is een Deutsch-Holländische Stoff- & Tuchmärkte en daar is mijn vrouw verslaafd aan.

Dam bordjes links nog niet af, rechts wel. Volgende keer de stengels in groen.

Dit moet hem dan worden.

De mallen

Kamers 1 en 2 gaan zelfstandig verder

De kamers 1 en 2 gaan zelfstandig verder als los staand appartement met eigen toilet, douche en keuken. We zijn er al sinds begin januari mee bezig en afgelopen week  is er weer een mijlpaal bereikt, het water in de keukenunit is aangesloten: warm en koud stromend water! Diverse andere weekends ben ik er met Bert druk bezig geweest maar heb niet altijd de vorderingen in deze blog bijgehouden, het is weer tijd voor een update.

Mario Brothers

We zijn begonnen met het leegruimen van de kamers 1 en 2 en alle spullen uit deze kamers vullen nu dus kamer 4 en 6, welke hierdoor dus momenteel onbruikbaar zijn. Samen met kamer 1 en 2 dus vier kamers van de negen slaapkamers die voorlopig niet meer gebruikt kunnen worden zolang de werkzaamheden duren.  Na het leegruimen hebben we de sleuven geslepen met onze zelfontwikkelde tempierungs-sleuven-slijpmachine. Daarna hebben we in twee weekends koperen tempierungsleidingen in de buitenmuren gelegd en aangesloten op het verwarmingssysteem.

Na de verwarming hebben we het elektra aangelegd, wederom sleuven hakken en contactdozen in de muren plaatsen. Daarna stroomkabels getrokken in kamer 1 welke nu kunnen worden aangesloten in de meterkast zodra het stucwerk af is.

Keukentje plus badkamer, nu nog een wandje er om heen

Afvoerpijpen aanleggen

De meeste tijd ging vorige week in het aanleggen van het warme en koude watersysteem ten behoeve van het keukentje, de douche, wastafel en wc. We hebben het hier over vier kranen, maar om dat allemaal op de juiste manier aan te sluiten en in de muren te verwerken ben je wel even bezig. Als waterleidingen hebt, dan heb je ook afvoeren, ook weer vier.  We hadden bij het bouwen van de badkamer al een afvoer gelegd naar kamer 1, maar deze zat bij nader inzien te hoog en op de verkeerde plek. Nadat we verschillende opties hadden overwogen om een en ander aan te passen, hebben we uiteindelijk er voor gekozen om in de heren- en dames WC's de complete rioolpijp en de douche warmtewisselaar een meter te laten zakken, zodat ook het zelfstandige appartement 1 en 2 er gebruik van kan maken. Wel even weer wat meer werk, maar uiteindelijk de beste oplossing, alleen al vanwege het feit dat de warmtewisselaar nu optimaal benut wordt. En een warmtewisselaar om je douchewater voor te verwarmen in Stünzel is geen overbodige luxe, het water komt er zeer koud uit de kraan ook in de zomer.

Na het leidingwerk kon de keuken, douchebak en wc stortbak worden geplaatst. Daarna volgde nog een heleboel leemwerk, om de leidingen weer in de muren te werken. Volgende stap is nu luchtafvoer en een wandje met schuifdeur rond het bandkamertje.  Een hoop vorderingen gemaakt in slechts vijf dagen!

Verwarmingsbuizen tempierungssysteem

Hoe ecologisch bouwen we nu eigenlijk ?

Alles met ecologische verf, leem, kalk, hout en pen/gat

Toen we het huis kochten in 2012 was ik nog niet met ecologisch bouwen bezig.  Dat is pas gekomen toen diverse Duitse aannemers me kwamen vertellen dat alles rot was en gesloopt diende te worden, bestel maar een heleboel containers. Slopen, strippen, kaal halen en containers, ik schrok daar toen zo van en ben toen heel hard op de rem gaan staan.

Ik heb toen alle aannemers er uit gegooid en ben heel hard gaan nadenken wat me nu zo aantrok in het pand. Ik vroeg me af hoe deden we de dingen toen we 20 waren? Wat zijn nu fijne materialen om mee te werken en om in te leven? Hoe kun je verbouwen met behoud van de oude sfeer maar wel met modern comfort? Is het echt zo rot zoals ze beweren?

Het antwoord bleek simpel: doe het zelf, ik ben de ten slotte van de generatie met "Do It Yourself " als motto, ik was dat alleen even vergeten. Het pand zelf is vroeger tussen 1764 en 1912 diverse keren verbouwd met uitsluitend natuurlijke materialen uit de buurt. Bomen uit het bos, de leem komt uit de tuin je kan nog zien waar ze het hebben afgegraven. De stenen van de fundamenten vind je overal in de streek en waarschijnlijk zijn die al gevonden bij het afgraven van de leem in de tuin. Natuurlijke materialen zijn fijne materialen om mee te werken en door ze te gebruiken behoud je de sfeer van het huis. Men noemt dit ook wel ecologisch bouwen maar daar kwam ik pas later achter.

De ecologische architect die ik inschakelde bevestigde mijn hoop dat het pand helemaal niet rot was en prima gered kon worden met eenvoudige ingrepen. Er was wel her en der lekkage, maar de schade viel mee en sloop niet nodig. Het was in zijn ogen juist een geluk dat de vorige bewoner niks had gedaan en vooral niet had geprobeerd met voorzetwanden, pur en allerlei isolatie de boel op te knappen, wat ongetwijfeld voor enorme vochtproblemen had gezorgd en daarmee rotting van de constructie.

Lemen wand

Wat is ecologisch bouwen? Hoofdzaak is dat je je beperkt in de bouwmaterialen tot de volgende eeuwenoude traditionele materialen: hout, steen, leem, kalk, ijzer, koper, zink en glas zo heb ik het van mijn architect geleerd. Verder zo veel mogelijk materialen uit de  buurt halen, hergebruiken en goed nadenken over wat je doet en wat de lange termijn gevolgen zijn voor het huis, het comfort en de aarde. Maar bovenal stop met haast en druk, dat houdt het leuk.

De vorige bewoner deed eigenlijk niks aan het huis en daardoor is er ook weinig stuk gemaakt, dat wil zeggen alles was nog zo'n beetje zoals in 1912 op de CV en elektriciteit na. Aanvankelijk  bouwden we dus niet ecologisch maar gelukkig waren we toen vooral met het dak bezig. De enige echte fout die we daar gemaakt hebben is dat we cement hebben gebruikt in plaats van kalk, gelukkig maar op een minimaal aantal plekken. Verder zijn de ramen buiten geverfd met een niet ecologische verf. Deze verf is sowieso helemaal de verkeerde keuze geweest, omdat er steeds een soort schimmel op ontstaat, dit zal helaas dus nog een keer helemaal opnieuw  moeten (slik 41 ramen).  Buiten deze zaken hebben we niet echt gezondigd, nou ja op een klein beetje pur na dan, maar dat herstellen we ergens in de toekomst.

Steiger vanhout uit het bos

Kun je alles ecologisch doen? Het zal vast kunnen, maar je loopt regelmatig tegen bepaalde grenzen aan. Allereerst moet je goed plannen, want de ecologische materialen zijn niet overal te koop en bij sommige leveranciers absurd duur. Goed vooruit plannen is noodzaak, even naar de bouwmarkt is er niet bij en de dichtstbijzijnde ecologische bouwmarkt in Duitsland (op een uur rijden) is absurd duur. Het is heus niet zo dat ecologisch bouwen altijd duur is, het is ook regelmatig goedkoper, maar je moet wel je adresjes weten om het budget in de gaten houden.

Plastic is eigenlijk een no-go volgens de materialenlijst, maar voor afvoerpijpen ontkom je er niet aan volgens mij. Ook met elektra krijg je te maken met plastic, contactdozen, kabels, schakelaars en stopcontacten, het is allemaal plastic. Ik ben niet zo'n purist dat ik dan maar zonder stroom ga zitten, het is een streven, maar als het niet kan of onbetaalbaar is dan kijk ik toch even verder.

Bijna al het hout dat we gebruiken komt uit de buurt of zelfs direct uit het naburige bos.  De graaf heeft ons ooit bomen geschonken die we zelf tot balken verzaagden voor nieuw vakwerk in de hooischuur. Voor de steiger haalden we zelf bomen uit het bos, voor een prikkie van de graaf gekregen. Ander hout komt of van de buurman die een enorme voorraad heeft of van een timmerfabriek vlakbij. Verven haal ik in Nederland meestal bij Eco-logisch in Amsterdam en direct bij de firma Copperant. De meeste andere dingen halen we in de Hagebau in Bad Berleburg of ik bestel op Internet. Het kan dus zijn dat deze materialen niet echt lokaal zijn, maar ik houd wel zo veel mogelijk rekening met korte afstanden.

Het fijnste van ecologisch bouwen is toch wel dat je eigenlijk nooit in de stank zit, leem en ecologische verf zijn prettig om mee te werken. De houtverven die ik nu gebruik drogen bovendien zo snel dat je direct door kan werken. Ik ben blij met de keuze die ik gemaakt heb, het geeft ook een soort rust en eenheid en dat is fijn.

Lokaal hout verwerken met buurtbewoners

Auftrumpfen #DagvandeDuitsetaal

De verkiezingen in Nederland werden ook in Duitsland op de de voet gevolgd. Mijn buurman volgt tegenwoordig de Nederlandse politiek en vraagt regelmatig of wat hij allemaal door krijgt via de media over met name de extreem rechts in Nederland allemaal klopt. In Duitsland hebben ze enige nare ervaringen met populisten en je merkt aan de meeste Duitsers dat ze dat nooit meer willen meemaken. Gelukkig voor ons en de Duitsers zijn de verkiezingen met een sisser afgelopen en zijn we hopelijk voorlopig verlost van de mensen die ons willen splitsen, verdelen en elkaar doen haten. Gaat mooi niet gebeuren behalve in de voetbalfinales dan.

De verkiezings-koppen in de Duitse media waren leuk, ik heb weer veel nieuwe woorden mogen leren.

• Wilders trumpt auf, ja dat had Wilders vast graag gewild, "Trump" zelfs nog te overtroeven. Een prachtig woord dat "auftrumpfen" in deze context, zeker omdat het vandaag ook nog de jaarlijkse dag van de Duitse taal is.
• Mark Rutte gewinnt - Geert Wilders erhält Dämpfer, ik denk dan aan een dampende drol maar men bedoeld een "domper"
• Ook een mooie: "Mark Ruttes Kalkül ging auf. Der Ministerpräsident war Hauptnutznießer der Eskalation mit Ankara".  Kalkül dat is berekenen, maar wat is "Kalkül ging auf" ? Afrekenen in zijn voordeel? Hauptnutznießer ook een prachtig woord, ik maak er "hoofdbegunstigde" van.

Natuurlijk was het allemaal de schuld van de Lügenpresse, nog zo'n parel, we we nog meer van horen met de Franse en Duitse verkiezingen op komst. Voorlopig blijft  echter mijn favoriete Duitse woord nog altijd Weisswurstequator ik blogde daar in 2015 al eens over. 

Außerdem, voor de werkzaamheden in de kamer zoeken we nog een: Fussbodenschleifmaschinenverleihladen

Keezen in het Blue Hotel

Winter 2017

Vorige week heerlijk genoten van een korte vakantie in ons Gasthaus. We hadden goed gezelschap uit West Friesland mee en met zijn zessen hebben we heerlijk genoten van de omgeving en natuurlijke West-Friese spelletjes doen.

We kwamen aan met storm in een koud huis, in de tuin nog de laatste restjes sneeuw. Na een lange tijd met veel sneeuw in Wittgenstein was de dooi nu echt ingetreden wat resulteerde in woest kolkende rivieren met veel smeltwater. Gelukkig voor ons kwam er na de storm ook veel zonneschijn en zowaar nog een dun laagje sneeuw, zodat het er allemaal gelijk weer idyllisch uit zag.

Biomeiler

Het mooie weer zorgde ervoor dat niet alleen leuk konden wandelen, maar ook dat we eindelijk eens naar de gezondheid van de biomeiler II konden kijken. Deze is namelijk niet zoals het hoort, hij is behoorlijk afgekoeld en is niet warmer meer dan 31 C. Dat is toch wel zo'n 20 graden beneden de verwachting.  Er zijn  verschillende  theorieën waarom dit zo zou kunnen zijn.

Man en Biomeiler

Allereerst was de biomeiler afgedekt met een dikke laag kastanje bladeren, wellicht neemt dit toch te veel licht en zuurstof weg. Zou zo maar kunnen en daarom hebben de hele top laag omgespit zodat er weer voldoende lucht en licht bij kan. Of is wellicht de thermometer stuk ? Of zou het kunnen zijn dat de slangen verstopt zijn en de thermometer stuk is ?  De thermometer deed inderdaad raar en deze hebben we dus maar geijkt met kokend water en smeltend ijs. Om er ook zeker van de zijn dat slangen niet verstopt zijn hebben we deze ook nog doorgespoeld. De conclusie is nu: de biomeiler is bijna dood en heeft even rust nodig. De komende weken ga ik er dus geen energie uit tappen en ga de bacteriën rustig hun werk laten doen, totdat we weer de 50C bereiken, dat kan echter wel even duren. Overblijvende oorzaken voor de afkoeling: te groffe snippers, te koude buiten temp (we hadden meerdere keren -19 C), te veel en te lang te koud water in de slangen hebben de meiler langzaam afgekoeld, een soort van overbelasting.  Het goede nieuws is dat de huis verwarmingsinstallatie met hulp van de biomeiler de strenge winter weer heeft overleefd. Onze compost warmte research gaat echter verder, het blijft tenslotte een spannend experiment en het houd je van de straat.

Vakantiegevoel

Marburg altijd leuk en mooi, kolkende riveiren en keezen

De avonden in ons hotel werden gevuld met keezen, het West-Friese spel dat een kruising is tussen mens-erger-je-niet en het kaartspel pesten. Ik houd helemaal niet van spelletjes maar werd hier toch aangenaam verrast, we hebben een hoop lol gehad en met een forse dosis beginners geluk bracht ik het er ook nog goed vanaf.

De laatste dag heerlijk de toerist uitgehangen in Marburg. Het blijft een prachtige stad met zijn vakwerk en kasteel bovenop de berg. We werden verder getrakteerd op een heerlijk etentje in een trendy tent (Market) op het marktplein. Daarna terug naar Stünzel voor de bonte avond, lekker meezingen en dansen op (foute) duitse muziek van Helene Fisher, die Ärtzte, Toten Hosen, Matthias Reim en vele anderen.

In het Blue Hotel is ook nog gewerkt, de dames hebben in de eetkamer de eerste twee randen opgezet en de gordijnen hangen. Hierna volgt nog een keer een sessie met ornamenten waarvan de mallen momenteel in een nieuwe stijl gemaakt worden. Het geheel wordt prachtig!!!

Post uit een ver verleden

Elberfeld Schwebebahn

Tijdens het aanleggen van een verwarmingsbuis gisteren vonden we een postkaart uit een ver verleden.  Hoe oud is dit kaartje? Wie is de afzender en wie de ontvanger? Hoe  is het in ons Gasthaus terecht gekomen?

Voorkant

Op de voorkant staat de „Schwebebahn Barmen–Elberfeld–Vohwinkel“, wat er  volgens de Wikipedia op duidt dat het kaartje van voor 1929 moet zijn.  Want toen werd het de wuppertaler schwebebahn. Frappant feit is dat ik dit  futuristische vervoersmiddel altijd al heb willen bezoeken en het er nog steeds nog nooit van gekomen is. Elke keer als ik het bord Wuppertal zie denk ik, sla af en ga kijken, maar het gebeurd nooit. Denk dat dit nu wel gaat veranderen.  Terug naar de Schwebebahn die is gebouwd in 1901, dus het tijdvak waarin we zoeken is 1901 tot 1929. De stempel van de postzegels bevatten geen leesbare datum. Volgens Wikipedia komen de zegels alle drie uit 1923  en gezien het feit dat er in die tijd hyperinflatie in Duitsland was kunnen we vrij zeker concluderen dat het kaartje in 1923 verzonden is en dus nu na 94 jaar weer opduikt.

Het kaartje zelf heb ik nog niet kunnen ontcijferen, het handschrift is heel anders dan nu en wordt Deutsche Kurrentschrift genoemd, dat in de 18e en 19e gebruikelijk was tot 1941.

Tot nu toe heb ik kunnen ontcijferen dat het kaartje aan een Fraulein in Raumland (vlakbij Stünzel) is gestuurd en links onder staat "Auf Wiedersehen".  Veel verder komen we niet zonder hulplijn. Wie  kan er Duits Kurrentschrift lezen ?

UPDATE 21 Feb 2017

Met hulp van de vaste blog lezer Ferdinand en zijn vader is het gelukt een vertaling te maken. Hij heeft nog tot zijn 12e dit schrift op school gebruikt en heeft het vertaald met grammaticale correcties tussen haakjes. Hartelijk dank!

Meine liebe Paula

Habe Deinen lieben Brief

mit vielen(m) Dank erhalten

Habe meinen Geburtstag

mit viel(er) Freude erlebt,

so wie dieses mal habe ich

meinen Geburtstag noch nie

(v)erlebt. Gott hat(t) (mir) mich auch reich

gesegnet. Bin noch gesund und

munter was ich  von euch

L(l)ieben auch hoffen werde,

                                 Deine Anna

UPDATE 24 Feb 2017

Wie was Paula ? Buurman Heinz vertelde ons dat het de moeder was van Kurt Grübner, de laatste eigenaar van het Gasthaus.  Zijn moeder kwam dus oorspronkelijk uit Raumland, het eerste huis rechts over het spoor vanaf Stünzel.