Mijn zwagers houden van grote klussen

Steiger westzijde

Mijn zwagers waren langs in het Gasthaus en dan moet er altijd wat groots worden gedaan. Zo hebben ze al eens de oude hooischuur van stutten voorzien toen ik er even niet was, met stampleem gewerkt  en hebben ze vorig jaar een veranda gebouwd. Dit jaar is er een slechts enkele uren een twaalf meter hoge houten steiger gebouwd.

Gaten en rottigheid

U vraagt zich af al weer een steiger?  Maar deze is  nodig voor de achterkant van het huis, de kant die je van de straat niet ziet. Ook hier is het oude overstek volledig verrot net zoals wij de voorkant aantroffen in 2012. Inmiddels is het drie jaar verder en begint de situatie gevaarlijk te worden omdat er af en toe hout en pannen naar beneden komen. Dit kan natuurlijk alleen worden opgelost met een steiger en toevallig hadden we daar al vijf over de lengte doorgezaagde bomen voor liggen.

Steiger bouwers

Buurman Heinz zit natuurlijk ook in het complot en hij had vorig jaar al het idee gekregen om voor deze klus een speciale houten steiger te bouwen die rustig een jaar kan staan. Aangezien ik in Bulgarije ook regelmatig hele hoge houten steigers heb gezien, wist ik dat het geen raar idee was, en het leek me dan ook heel  leuk dit eens te doen, gewoon omdat het kan. Heinz had de bomen alweer geregeld en in de herfst hebben we ze samen gekapt en had hij ze al over de lengte doorgezaagd, de mannenclub heeft ze toen achter de auto bij het huis afgeleverd.

Toen mijn zwagers na deze voorbereidingen met de steiger aan de gang gingen, stond het hele gevaarte in slechts enkele uren.  Leuke is dat alle planken en balken die je ziet meerdere keren zijn vast gezet, net zolang totdat het geheel rotsvast stabiel stond.  We begonnen met de linker staanders, ten eerste werden de twee boomhelften aan elkaar gemaakt met planken. Daarna werd het gevaarte met vereende krachten rechtop gezet, en toen het eenmaal stond werd het loodrecht gezet met driehoek-constructies. Toen de tweede staander er ook  stond, konden de eerste driekhoek-constucties  weer weg want het geheel zat nu aan elkaar verbonden wat voor stevigheid zorgt. Toen  staander drie er ook geplaatst was, ontstond er steeds meer verband tussen de delen, en de eerst nog vervaarlijk bewegende uiteinden kwamen steeds verder muurvast te zitten.

Uiteindelijk staat er nu een prachtige basis constructie waarin nog loopplanken en veiligheids-hekken moeten worden geplaatst, daar had ik echter geen hout meer voor.  Had er even niet op gerekend dat het zo snel ging jongens.... om 17:00 zaten wij lekker met een biertje in de zon!  Top weekend gehad!

Gezocht: steigerplanken.

Overleggen, plaatsen, stellen

Mede organisator van het Holzbildhauer Festival

Holzbildhauer Stünzel Website

Het eigenlijk nauwelijks te geloven maar inmiddels zitten we in het Duitse verenigingsleven. Zo werken we mee aan het door buurman Heinz opgestarte Holzbildhauer Festival dat in augustus gaat plaatsvinden. Daarnaast bakken we appeltaart voor het Stünzelfest en wonen we de vergaderingen van het Jagdgenossenschaft bij.

Geen vereniging kan zonder vergaderen, en ook voor het Holzbildhauer Festival vinden er regelmatig vergaderingen plaats bij het café tegenover ons huis. Nu heb ik ook in Nederland jarenlang in verenigingen gezeten (o.a. On(w)ijs Festival) en daardoor een leuk inzicht in overeenkomsten en verschillen in hoe zulk soort dorpsvergaderingen er aan toe gaan.

In Nederland begonnen we altijd met koffie en koek,  maar in Duitsland beginnen we gelijk met bier en radler en dat maakt de tongen lekker los. Gelukkig houdt de café bazin het strak in de hand en straft gelijk diegenen af die door elkaar praten en van het onderwerp afdwalen met de opmerking dat ze "een aantekening in het klassenboek krijgen"! 

Al met al zijn er niet veel verschillen, en gaan dergelijke dorpsvergaderingen er in Duitsland net zo aan toe als in Nederland. De enige kleine verschillen die er zijn zitten in officiële dingen zoals wetgeving, de Duitsers zijn meer geneigd zich precies aan de wet te houden, de Nederlanders zijn daar wat losser in. Verder merk je in de vergadering dat er een soort hiërarchie is, hoe ouder hoe wijzer en meer respect men krijgt.  

Gezien het feit dat het dorp nog geen twee jaar Internet heeft en niemand verstand heeft van Internet is mij gevraagd de web site van het Holzbildhauer Festival te maken. Dat doe ik natuurlijk graag al is het niet mijn beroep, maar ja als IT'er wordt je geacht de web site te maken en ieders computer probleem op te lossen.  Verder kijkt men ook naar mij voor flyers, promotie, persberichten en wordt ik gevraagd voor de bewaking en de kassa. Inmiddels krijg ik ook hulp van Jessica voor de plaatjes, want ook dat vereist bepaalde vaardigheden die ik niet echt heb.

Het was best moeilijk het symposium financieel op de rit te krijgen, ik heb zelfs nog zonder succes een crowdfunding campagne gestart. Die liep helaas dood op de crowd-funding  website, die veel te veel barieeres heeft waardoor vele geïnteresseerden toch afhaakten en we niet de benodigde 50 stemmen haalden. Gelukkig was daar de graaf die de ruimhartig sponsort en Heinz die ondanks zijn 74 jaar niet snel opgeeft en honderden telefoontjes heeft gepleegd om de benodigde sponsor gelden bij elkaar te brengen.

Het Holzbildhauer Festival

Houtbeeldhouwers in actie

Het  hout-beeldhouwers-festival zal plaats vinden van 9 tot 15 augustus op de Festplatz in Stünzel.  Stünzel ligt precies in het midden van de E1 lange afstands wandelroute die van de Noordkaap naar Italië loopt. Van alle landen langs deze weg zijn de beste professionele kunstenaars uitgenodigd om te werken aan het volken verbindend thema: “Der gemeinsame Weg ist das Ziel”.  Van de groep geselecteerde kunstenaars blijkt er een oorspronkelijk uit Nederland te komen, dat kan haast geen toeval zijn. Inmiddels verwelkomen we: Finland: Risto Immonen,  Noorwegen: Hubertus Schaper, Denemarken: Kurt Schmidt, Duitsland: Martina Kreitmeier en uit Zwitserland: Martin Bill. Italië en Zweden zijn nog open op dit moment.

Bent u in augustus in de buurt, dan kunt u de kunstenaars live aan het werk zien op de Festplatz in Stünzel, leuk om in de vakantie even te gaan kijken! Je kan natuurlijk ook via de E1 naar Stünzel lopen, ik ken inmiddels helden die dit gaan doen.

Check ook de web site: http://www.holzkunst-stunzel.de/


Dit is trouwens de eerste keer dat ik een web site in het Duits gemaakt heb, dat viel nog niet mee, Duits is moeilijker te schrijven dan te spreken.  Het resultaat is nu een site met Rudi Carell Duits, wat overigens door de Duitsers hier weer als schattig wordt ervaren, er wordt nog aan gewerkt.

Werk van de exposerende kunstenaars

Festplatz Stünzel en omgeving

Er zit een slapende horeca vergunning op de Glitzer Bar

Glitzer Bar, zoals wij deze aantroffen..... Time stood Still

Gisteren even op bezoek geweest bij de burgemeester,  om eens te praten over de exploitatie mogelijkheden van het alom bekende Altes Gasthaus Stünzel.  Ik sta op goede voet  met de burgemeester, hij kwam hier onlangs zelfs nog even langs met zijn  vrouw om  haar onze vloer in de gang  te laten zien.  Niet dat ze  speciaal hiervoor naar Stünzel waren gekomen, maar hier tegenover is een café en daar waren ze op een familie-feestje. Dus in de rookpauze even naar de overburen  gelopen, om een praatje maken met die gekke Hollander, bekend van de Klima-Schutz-Preis.

Oorspronkelijk was de aanwezigheid van een naburig café een van onze onmogelijke eisen bij het zoeken naar ons droomhuis. Het bleek echt te bestaan,  en we zijn er nog steeds heel blij mee. Maar nu blijkt dat de eigenaresse gezondheidsproblemen heeft en aan het eind van jaar stopt met het café. Dat is echt heel jammer voor het dorp, want het café heeft een enorm aantrekkingskracht op dagjes mensen die hier in het bos eerst een rondje lopen en dan daarna lekker Kaffe und Kuchen, of een lekkere Schnapss komen nuttigen. Verder zijn er veel besloten feestjes in het café en vinden alle verenings-vergaderingen daar plaats.

Het weg vallen van het café zal een gemis zijn voor het dorp, en als voorproefje hadden we hier gisteren in het Gasthaus al een vergadering van een van de verenigingen want de overbuurvrouw-café-houdster ligt in het ziekenhuis. Koffie, thee en biertjes schenken was mijn lot, gelukkig voor het goede doel: een houtkunst beeldhouwers festival dat hier van de zomer gaat plaats vinden (later meer).

The party is over now

Ons Gasthaus is tot midden jaren 80 van de vorige eeuw in functie gebleven, en is nog steeds weid en zijd bekend. Vooral de "Glitzer Bar" hier in de kelder is beroemd en berucht vanwege de wilde feesten die hier ten tijden van de Glitterock hier werden gegeven. Nog regelmatig staan er mensen aan de deur om te vragen wanneer wij het Gasthaus en de bar weer openen? Iedereen heeft hier wel eens een feest gehad lijkt wel. Toen dit Gasthuis weg viel is de overbuurvrouw een lunch cafe begonnen, naar eigen zeggen om eens wat anders om handen te hebben dan agrarische zaken, maaar het kwam natuurlijk goed uit dat ons Gasthaus dicht was en er nog steeds aanloop is.

Gang vloer

Terug naar de burgemeester, hij vertelde ons dat er slapende horeca en gasthuis vergunning (met sterke drank) op ons pand zit. Als we willen kunnen we die weer tot leven wekken, de gemeente zal ons daarin volledig ondersteunen, en dat is fijn om te horen. Het is een enorme papierwinkel maar niet onmogelijk, zeker met hun hulp. Vind het sowieso mooi dat gemeente altijd klaar staat om te helpen, daar zijn ze voor, zeggen ze zelf, prachtig die instelling.

Vanwege het feit dat het pand een monument (Denkmal) is, schijnen we ons geen zorgen te hoeven maken over kostbare bouwkundige veranderingen (zoals trappen die niet aan de normen voldoen). Dat schept weer mogelijkheden naar de toekomst, we kunnen wellicht dus meer gaan doen dan alleen een vakantie huis. Ik denk aan een motorcamping, wandelaars Gasthaus, een gezellige bar, een lunchroom, een restaurant, een locatie voor allerlei ecologische workshops, genoeg om over na te denken. 

Het lijkt chaotish al die projecten tegelijk, maar dat valt best mee

Het resultaat van een klus weekend

In ons Wittgensteinse bouwvallige droomhuis is heel veel te doen, maar wat je gaat doen hangt natuurlijk sterk af van de hulp die je krijgt, want zonder hulp is dit project nagenoeg onmogelijk.  Dit resulteert in de praktijk in meerdere deelprojecten die tegelijk lopen en ogenschijnlijk niks met elkaar te maken hebben, is er geen focus? Ook zijn we al weer dertig maanden bezig en het is nog niet af. Sommige mensen zouden nu compleet gek worden  en het hele project als een totale chaos betitelen.  Ik zie gelukkig nog orde, heb overzicht en maak me niet druk dat het lang duurt. We hebben altijd gezegd dat het minimaal vijf jaar zou gaan duren voor het klaar is,  en we zijn nog niet eens op de helft, tijd genoeg dus.

Niet iedereen is een alleskunner en daarom kijk ik bij de hulptroepen altijd naar wat men wil en kan, en wat er op dat moment nodig is.  Overigens is het heus niet alleen bouwkundige hulp die we kunnen gebruiken, ook in de tuin is genoeg te doen, en dan is er nog de catering want lekker eten willen we allemaal, en zonder dat is het allemaal een stuk minder leuk. En als laatste is er nog de logistiek, zorgen dat de juiste spullen er op het juiste moment zijn. Dat geldt niet alleen voor de levensmiddelen, bier en wc-papier maar ook voor bouwmaterialen en niet te vergeten brandhout. Al die zaken kosten stuk voor stuk tijd en daarom is het zo fijn als er hulptroepen zijn, want dan kun je je lekker de hele dag concentreren op een klus.

Door deze manier van werken lopen er momenteel drie grotere projecten tegelijk, de woonkamer wordt aangepakt, de kamers 7, 8 en negen zijn in de afwerkingsfase en het begin van een nieuwe badkamer is er.

Woonkamer

De schilders, loodgieter en electricieen

In woonkamer zijn inmiddels de tempierungs leidingen rond de ramen en 30 cm boven de vloer aangelegd. Deze leidingen zijn gedeeltelijk al gestuct, maar nog niet helemaal. De sleuven voor de stroomdraden zijn gemaakt, en de draden kunnen er in worden gelegd. Drie en half van de zes ramen zijn ontdaan van de verf, en kunnen geschuurd en geverfd. De helft van het plafond is kaal gekrabt en kan worden bijwerkt en gekalkt.  Kortom, we moeten nog een en ander afkrabben, stucen en bijwerken voordat de muren en kozijnen geverfd kunnen worden.

Slaapkamers

In kamer 7 is onlangs het leemwerk gestuct, helaas zitten er een paar scheuren in zal het moeten worden bijgewerkt, wat gelukkig erg makkelijk is met leem.  De buitenmuur moet nog wel worden af gestuct en het raam moet nog worden afgekrabt. Dan rest er nog een laatste vloerplank die nog gezaagd en geplaatst moet worden, daarna kunnen ook de plinten weer terug. Daarna verven en de stopcontacten plaatsen, moet toch lukken voor de zomer lijkt me.

In kamer 9 moeten alleen de plinten nog geplaatst en het raam afgekrabt, daarna kan ook deze kamer geverfd. Kamer 8 is nu opslag van bedden en matrassen en kan pas worden afgemaakt als deze eerst leeg is geruimd, bijvoorbeeld alle spullen naar kamer 7 en 9.


Badkamer

Afgelopen winter is er  een begin gemaakt met een nieuwe badkamer, er zijn toen grote dingen  gedaan zoals een betonvloer met vloerverwarming, het plafond dicht gemaakt, de hang-wc is geplaatst en de deur die draait nu naar buiten.  Volgende stap is nu de waterleiding aansluiten op de juiste punten voor de kranen, een elektrische geiser plaatsen  en de afvoeren aansluiten. Dan de muren strak stucen zodat er getegeld kan worden. Ook moeten we nog een metalen deur plaatsen voor het douche gedeelte. Al met al nog behoorlijk wat klussen die gedaan moeten worden voor het naar onze smaak is, en we eindelijk van de douche kunnen genieten. De groene Jugendstil tegels hebben we al gekocht, maar de metalen douche deur nog steeds niet, waar vinden we die?


Shoppen

Douche-deur gezocht

Voor we ook maar iets kunnen doen eerst maar even boodschappen doen: de verf-afbrander heeft het begeven, moeten dus maar een nieuwe halen. Iemand ervaring met deze "speedheater" infrarood variant ? De leem raakt ook op, dus ook hier maar weer een big bag van bestellen. We moeten op zoek naar een metalen deur, zoals in het plaatje hier naast. En dan nog de stopcontacten, die ik gelukkig via een bevriende electricieën kan bestellen, voor een derde van de prijs in de bouwmarkt.

Wat ben ik blij met internet en e-bay.de, ik koop er praktisch alles en het wordt zo fijn bezorgd, geen bakkie meer nodig gelukkig. En wat ik er niet kan halen, kopen we in de plaatselijke Hagebau of hun bouw-profesional zusje Rompel, waar ze altijd zeer behulpzaam zijn en we gewoon op rekening kunnen kopen. Ik hoef maar een e-mail te sturen met een verzoek om iets naar Gasthaus Stünzel te sturen, en het staat keurig voor de deur als we de volgende keer aankomen, die service en zulk vertrouwen is zo fijn.

Wat is chaos? Het niet meer hebben van overzicht en een doel? Ik geloof dat  het allemaal wel mee valt, al is hulp altijd welkom! Zullen we nog een projectje starten ? De schoorsteenveger verbeter punten ? Nog een biomeiler misschien ? Nee.... een kleintje dan? 

Stucen met leem, en het stralingseffect

Stucadoor in actie

Na kamer negen is de afwerkingsfase nu ook begonnen in kamer zeven.  De herstelde muur en het dakbeschot zijn nu van een laag leemstuc voorzien en dat geeft gelijk een fijn leefklimaat.  De  tempierungs-verwarmingsbuizen zitten nu in de leem, en in plaats van lucht te verwarmen is het nu directe stralingswarmte die je voelt, en dat voelt gelijk aangenaam.

Werken met leem is fijn, het stinkt niet, het stoft niet en als je fouten maakt is dat makkelijk te herstellen. Ook verspil je niks, want alles wat op de grond valt kun je gewoon hergebruiken, water er bij en het wordt vanzelf weer zacht en verwerkbaar.

Kamer negen is voorzien van leemplaten, iets wat achteraf bezien een heel slecht idee was, omdat ze erg duur zijn, moeilijk te zagen, erg lastig te bevestigen en als je er mee werkt dan vallen er steeds korreltjes uit in je oog.  Die platen gebruik ik nooit meer, gelukkig laten ze zich wel makkelijk stucen en is de klus binnen een paar uur klaar. De volgende dag echter zien we overal haarscheuren daar waar de leemplaten elkaar raken. Dat is even een tegenvaller en we besluiten dan toch maar een extra wapening in de vorm van wapeningsgaas aan te brengen. Nu moet er wel een extra laagje leem overheen worden aangebracht om de scheurtjes weg te werken, wat uiteraard ook weer de nodige tijd kost.

Resultaat links

Tijdens het stucen van tempierungsbuizen is het belangrijk om de buizen goed heet te stoken. Het zijn immers metalen buizen en je wilt ze verstucen als ze de maximale lengte hebben, zodat krimpen geen probleem is dat tot scheurtjes gaat leiden. Daarom hebben we het hele weekend de kachel hoog opgestookt, zodat het water tenminste 50 graden was, volgende week treffen we nu hopenlijk geen scheurtjes aan. 

Resultaat rechts

Het effect van het verstucen van verwarmingsbuizen is dat er vrijwel onmiddellijk stralingswarmte in plaats van convectie (lucht verwarmen) warmte vrij komt. Dit voelt tijden het stucen al aangenaam, en op de foto's hieronder kun je goed zien hoe er een band van stralingswarmte door de kamer ontstaat die steeds breder wordt. Tijdens de werkzaamheden liep de temperatuur in kamer 7 op tot 15 graden terwijl het buiten nog vroor,  het stucwerk nog lang niet droog was, en de muren nog lang niet verzadigd waren met warmte, erg benieuwd hoe zich dit op de lange termijn  ontwikkelt maar de voortekenen zijn goed.

Langzaam dringt de warmte door het stucwerk

De schoornsteenveger komt, pas maar op!

Rookafvoer tegen houtenbalk, mag niet!

Vandaag kwam de  schoorsteenveger langs om de situatie in het Gasthuis te inspecteren. Menig Duitser  wordt al zenuwachtig bij het zeggen van "Schornsteinfeger", die man (het zijn altijd mannen) heeft macht en kan een flinke deuk in je woongenot slaan.  Toch moest het er maar eens van komen want ik vind het toch wel fijn als eens in het jaar de schoorsteen wordt geveegd en de situatie als veilig wordt aangeduid. Zonder officiële bevestiging van de schoorsteenveger dat de boel veilig is, krijg je bovendien ook niet makkelijk een woonhuisverzekering.

We hadden om 12:00 uur afgesproken en om 11:30 stond  hij op de stoep, want Duitsers komen nu eenmaal te vroeg, behalve indien het de burgemeester betreft. Een vrolijke man, die het huis al jaren kent en vroeger ook al bij Kurt, de vorige bewoner, over de vloer kwam.  Zeker geen man waarvan ik direct al in de stress schiet. Heel in het begin van het project was hij ook al eens langs geweest en had toen al enige aanbevelingen die we toen ook direct hadden opgevolgd.

Alte Siegherd

De oude Siegherd in de keuken mag blijven, want die hoort bij het huis, en hij gaat er van uit dat we die maar sporadisch gebruiken. Dat punt is alvast binnen, ik had niet graag afscheid genomen van deze kachel.  Wel constateert hij dat de rookafvoer van de kachel naar de schoorsteen tegen een houten balk aanzit en dat is gevaarlijk. Hoewel het vast en zeker al tweehonderd jaar zo zit heeft hij wel een punt, en ik ben het wel met hem eens dat we hier wat aan moeten doen. Zo vrijblijvend is het echter niet, die kachel mag voorlopig niet gebruikt worden en voor 31 mei moet de rookafvoer 20 rechts van de balk worden gemonteerd. Verder afwerken met baksteen en cement is zijn gebod!

Rond luikje moet weg

De spik splinter nieuwe Prity kachel in de kamer is prima en kan blijven, pak van mijn hart. Gaan we verder met de schoorsteen van de kamer, hier blijkt in de kelder nog een luchtgat van de oude olie-ketel dat dichtgemaakt dient te worden, alsmede ook het rookgat van de oude ketel. Verder is er nog een oud verroest luikje dat vervangen moet. Lijkt me geen probleem, dat gaan we fixen.

De beide schoorstenen zijn verder aan de binnenkant geheel schoon en dat stemt hem tevreden, en mij ook. Een punt is echter de losse steen helemaal bovenop de schoorteen, die had hij al zien zitten toen hij aan kwam rijden. Die steen moet vast worden gezet, want kan in de schoorsteen vallen, of nog erger op een voorbijganger. Dat wordt nog wel een klusje, want hoe gaan we daarbij komen ?

Hij gaat weer verder en geeft ons nog een interessante folder over goed stook gedrag! En wenst ons veel succes met de biomeiler waarover hij allemaal met veel interesse in de krant had gelezen. Wordt vervolgd.

Schoorsteen met losse steen

Niet naar Duitsland vanwege de belastingdienst

Deze  afslag dit weekend niet gezien

Sommige mensen denken dat ik al in Duitsland woon, maar dat is dus niet zo. Officieel woon ik nog steeds in het Noord Hollandse Spierdijk, maar reis wel behoorlijk vaak naar het oh zo prachtige Wittgenstein. Vanwege belangrijke verjaardagen  en het feit dat de jaarlijkse belastingaangifte moest worden ingevuld leek het me beter maar eens een weekendje thuis te blijven.

Het doen van belastingaangifte is voor mij ieder jaar weer een beproeving, en ik spendeer dan ook heel wat tijd met het verzinnen van smoezen om er vooral er niet aan te beginnen. Allereerst stel ik het hele gebeuren vanaf januari iedere week een week uit, totdat het dan eind maart is en dan moet ik wel, uitstel aanvragen gaat me te ver. Dan begint gelijk het volgende probleem het uitzoeken van alle papieren, want het hele jaar door stop ik alles in een schoenendoos, en pas op de dag van de belastingaangifte sorteer ik alles uit, en stop het in mappen of in de oud papierbak.

In het kader van uitstel gedrag, gedurende de hele dag diverse interessante web sites bezocht, deze blog geschreven, het verslag van het biomeiler bouwen in Abcoude alvast geschreven (nog niet gepubliceerd), serieus aan het uitzoeken hoe ik de ING graaiers voorgoed vaarwel kan zeggen , Facebook gelezen, en nog maar eens, oh er is ook nog Twitter en Pinterest, Google+ redenen genoeg om maar vooral niet aan die aangifte te beginnen. 

Met behulp van mijn dochter uiteindelijk alles uitgezocht en de vooringevulde aangifte gecontroleerd en opgestuurd, met hetzelfde voornemen als vorig jaar, om dit jaar eindelijk eens een financieel adviseur te zoeken die mij mag vertellen of het niet allemaal slimmer kan.

Duitse boetes komen met foto en een afgeplakte bijrijder, discreet!

Wat mij vooral opviel bij het uitzoeken van alle papieren is dat wij nogal wat verkeersboetes in Duitsland hebben opgelopen, bij elkaar wel zeven ter waarde van totaal 180 Euro. Allemaal zonde geld en zal me voortaan nog maar beter aan de regels houden. Op de rem bij ieder snelheidsbord! Niet langzaam uitvieren, want dat werkt in Duitsland niet. Soms zijn de boetes niet te vermijden, zoals bijvoorbeeld die keer dat het bord 70 al zichtbaar was en je alvast gas gaf, maar je toch nog even vlak voor dat bord wordt geflitst (97 Euro bingo). Of neem de beruchte plaats Niederwetter, waar je om de bocht 30 moet terwijl het vlak daar voor nog 80 is..... hier gaat iedere Nederlander en ook Duitser gegarandeerd hoe dan ook op de bon!

PS. er ligt inmiddels een nieuwe boete Niederwetter van mijn dochter en vrienden rijdend in mijn auto, 35 Euro, mag ik ff vangen.

Duitse boetes 2014