Stijgleidingen en vloeren

Met een voorspelde maximum temperatuur van negen graden in de eerste echte officiële zomerweek van 24 juni, was het nu niet echt aanlokkelijk om naar Stünzel te gaan. Toch waren Nick, Hans en ik dapper genoeg om dit juist wel te doen. Plan was om drie dagen te klussen aan vloeren en stijgleidingen en dan door te rijden naar Tsjechië om  daar met nog zes anderen een gezellig weekend te houden.  We hebben ons precies aan het plan gehouden en hebben goede vorderingen gemaakt.

Het is eigenlijk alles mee gevallen met de stijgleidingen,  vloeren werkten mee en waren redelijk makkelijk te doorboren. Op de begane grond is er een beton vloer naar de kelder en op de eerste en tweede verdieping hebben we de houten vloeren met daaronder leem en zaden. Voor de vijf stijgleidingen zijn in totaal 14 keer 2 (voor en terugloop) is dus 28 gaten geboord van 35 mm. Daarna zijn de 32 mm flexibele aluminium buizen zonder problemen geplaatst.  Zou officieel dan wel met koper moeten, maar dat wordt me toch echt te duur voor een stijgleiding.

Stijgleiding kamer 9

Interessant aspect van een dergelijk oud huis is dat alles niet alles lijkt wat het is. In eerste indruk denk je aan de buitenkant al dat alles symmetrisch is, echter dat is maar schijn, de gevel links en rechts van de voordeur verschillen behoorlijk als je goed kijkt. Binnen is het niet anders, je denkt dat de muren in de gang gewoon recht naar boven doorlopen, dus boor je een gat naar boven langs de muur, kom je boven achter dat je 10 cm van de muur uitkomt.  Muren staan dus niet altijd echt boven elkaar, en daardoor krijg je dus dat de stijgleiding niet altijd strak tegen de muur kan zitten.  Ook hebben we te maken met een 60 cm dikke keldermuren, met daar bovenop veel dunnere buitenmuren. Boor je dus mooi in de hoek een gat dan kom je in de keldermuur uit, in plaats van in de kelder. De leidingen moesten dus meer naar binnen om dat probleem te voorkomen.

Kamer 2 nieuwe vloerdelen langs muur en tempurierungsbuizen

Toen de stijgleidingen er in zaten is er een klein begin gemaakt met het plaatsen van temperierungs koper leidingen in de muren van kamer 7 en 8. Deze buizen worden met een perstang aan elkaar geklonken, dat gaat lekker snel. Heb nog wel overwogen om ze te gaan solderen, maar dat zou ontzettend veel tijd gaan kosten. Persen is makkelijk en gaat snel en is net zo betrouwbaar als solderen hoor ik van verschillende kanten.  Het is na deze exercitie duidelijk geworden dat de bouwtijd van het temperierungssyteem voor zeker twee derde gaat zitten in het maken van sleuven, vooral de sleuven, die langs de vloeren lopen.

Buizen plaatsen

Dwarsbalk

In kamer 7 zat een enigszins verzakte vloer, en in kamer 1 daaronder zat een lekgat in het plafond. We wilden toch wel eens weten waarom de vloer verzakt was, en daarom haalden we de planken er maar eens af voor inspectie. Wat u als lezer natuurlijk al vermoed werd al snel bewaarheid, we troffen een gedeeltelijk rotte balk aan. gelukkig niet geheel rot maar de 50 cm voor de muur waren geheel verdwenen. De balk van 14x18cm zat dus niet meer in de muur en hing aan de vloerplanken en het stucwerk plafond van kamer 1. Sommige mensen zouden nu gillend weg rennen en het huis te koop zetten, wij bleven echter rustig en bedachten een oplossing die snel en simpel uit te voeren was.

Aller eerst plaatsten we in kamer 1 een stut om de balk weer in het juiste vloervlak te krijgen. Vervolgens is er een eiken balk overdwars geplaatst, die rust op de twee goede balken links en rechts van de rotte balk.  Aan deze eiken dwarsligger hangt met een draadeind wat er over is van de vloerbalk.  Daarna is de vloer is verder weer dicht gemaakt met eiken vloerdelen en ook het plafond in kamer 1 is netjes dicht gemaakt. De vloer zit er weer mooi strak uit zonder verzakking.

Plafond kamer 2

Ook in kamer 2, 8 en 9 zijn de gaten in het plafond dicht gemaakt en de missende vloerdelen weer terug geplaatst. Dit scheelt een hoop stof en troep dat de kamers in komt dwarrelen. Verder  zal dit een aantal mensen met spinnenangst verblijden, nu ze niet meer vanuit hun bed in een donker mysterieus zwart gat hoeven te kijken.

Naast al dat harde werken was er natuurlijk ook nog tijd voor relaxen, dus lekker de houtkachel aan (25 juni pfff), flesje wijn open en lekker eten daar hebben wij geen problemen mee. Op dag twee bijzonder lekker gegeten bij een bevriende bio boer en aannemer, die ons alles heeft uitgelegd over een fantastisch hout bouwsysteem: Naturi Holzbau, echt het overwegen waard voor wie iets nieuws wil bouwen.  Het werkt met balken die verticaal naadloos in elkaar grijpen, daardoor weinig last met werkend hout, isoleert heel goed, en je kan er snel mee bouwen. Dag drie wederom gegeten bij Roma in Bad Berleburg, onderhand vaste klant daar.

Al met al kijk ik terug op  zeer geslaagde klusdagen en grote vorderingen, dat hebben we in Tsjechië goed gevierd.

A-Team bouwt mobiele sleuvenslijper

Afgelopen met de feestjes, tijd om wat te doen, daarom dit weekend een begin gemaakt met het frezen van meer dan een kilometer sleuven ten behoeve van het verwarmingssyteem en de vernieuwing van het elektra. Had al eens eerder een poging gedaan, maar was toen tot de conclusie gekomen dat alles aftekenen op de muur en met de hand een zware freesmachine vasthouden niet haalbaar was. We moesten een machine maken om het makkelijker en sneller te kunnen doen.

Onlangs besprak ik dit probleem met andere dorpsgenoten op een verjaardag, en één van de aanwezige gasten, Hubert, zei toen dat hij wel een machine kon bouwen om dit probleem op te lossen.  Het bleef niet alleen bij praten alleen, we hebben gelijk een datum geprikt. Afgelopen donderdag was het zover en ben ik samen met hem, het onderstel van een stevige bureaustoel  en een lasapparaat naar het Gasthaus gegaan, om aldaar ter plekke de situatie te aanschouwen en oplossingen te bedenken.     

Het probleem was snel duidelijk en al ras werden een soort A-team dat met de aanwezige materialen een machine gaat bouwen. Als basis namen we de bureaustoel die mooi in hoogte verstelbaar is en ook niet onbelangrijk, alle kanten op kan rijden. Stap twee is meer hoogte te creëren, door de beugels van de linker leuning ook recht rechts te gebruiken, door ze op elkaar te zetten. De sleuvenslijper klemmen we vast in ijzeren beugels van een schuttingpaal. Oude draadeinden worden gebruikt om meer verband in het systeem te krijgen.  Praktisch alle benodigde materialen worden bij elkaar gescharreld in huis, zelf de aan/uit knop wordt verlengd met een oude beitel die nog tot het voormalige Gasthaus/Bauernhof behoorde, toch nog een tweede leven voor dit antieke stuk gereedschap.

Eerste prototype

Na een dag klussen, hebben we een werkende machine inclusief bouwstofzuiger die aangaat als de frees aan gaat. Mooi strakke rechte sleuven slijpt de machine, het stucwerk tussen de twee slijpgleuven tikje er zo uit met een bijltje. Probleemgevallen blijven nu alleen nog de hoeken en doorgangen van de ene naar de andere kamer, daar komt nog wel een en ander aan handwerk bij kijken.

Moe geworden van deze creatieve uitbarsting rijden we naar Bad Berleberg om bij lekker te eten bij Restaurante Roma. Een goed restaurant die naast goed Italiaans eten, ook Schnitzels en Argentijnse biefstukken biedt en Wifi, en bovendien ook nog niet duur.  Altijd fijn als je hard gewerkt hebt en in divers gezelschap bent met ieder zo zijn eigen eetvoorkeuren. Ik kom er graag, en wordt inmiddels al herkend door het personeel.

De mobiele sleuvelslijper

De volgende dag gaan we meters maken, is de bedoeling, we pakken de drie kamers op de tweede verdieping aan. Die kamers wil ik als eerste af hebben, zodat we daar kunnen bivakkeren als we de eerste verdieping gaan aanpakken.  Omdat ik maar één keer in een enorme stofbende wil zitten gaan we naast verwarmingsleidingen ook gelijk de elektraleidingen slijpen. Geen probleem voor de machine en in amper twee uur zijn alle lange stukken klaar.  Het meeste werk zit echter nog in doorgangen tussen kamers, plinten verwijderen, hoekjes en ramen.

Voor de leiding die langs de vloer loopt maakt Hubert nog een apart hulpmiddel op de boormachine, zodat ook dit makkelijker gaat. Door de boor schuin op de hoek muur/vloer te houden en diepte te borgen heb je als het ware een hoekfrees gemaakt, ook dit is een flinke tijdwinst.

Heb nu nog een paar technische problemen over, te weten:

• overgangen bij deuren, en we moeten daar oversteken met koperbuis, hoe werk je dat weg?
• hoe sleuven weer dicht maken met kalk en buis en er zeker van zijn dat er geen luchtbellen achter blijven? Kunnen we kalk gieten of spuiten met een soort van slagroomspuit zoals koks die gebruiken?
• De leiding bij vloer heeft weinig houvast, als we niet uitkijken zweeft deze in de lucht. Hoger leggen is een optie, maar niet de beste. We moeten daar meer houvast creëren.

Aldoende leert men, en aldoende krijg je steeds betere ideeën hoe een en ander op te lossen. Als ik het zo inschat dan zal het uiteindelijk een dag per kamer kosten om de leidingen er in te krijgen en weer dicht te smeren. Daarbij komen dan nog stijgleidingen en het trappenhuis, die zullen wel hun eigen merites hebben.


Hiernaast een filmpje van de mobiele sleuvenslijper.

De eerste sleuven

Leuke bijkomstigheid bij dit soort tripjes is dat je in 48 uur, vage bekenden behoorlijk goed leert kennen zeker als je maar met zijn tweeën bent. Nu weet ik dat een heleboel mensen, met name vrouwen,  nu graag een uitgebreide beschouwing over de sociale aspecten van een dergelijk experiment  willen lezen. Jammer,  dit houden jullie nog te goed in een toekomstig blogje, ik zit nu een beetje in een technische stand, en een man kan maar een ding tegelijk, dat weten jullie. Voor nu zeg ik alleen dat  ik mooi weer een vriend rijker ben, een mooi en gezellig weekend heb gehad en ook nog goede voortgang gemaakt heb.

Stünzelfest 2013

Eén keer per jaar wordt het rustige dorpje Stünzel het centrum van Wittgenstein en ver daar buiten, dan vindt het legendarische Stünzelfest plaats. Dat wilden we natuurlijk wel eens meemaken en daarom gingen we met een ploegje notoire feestvierders die kant op.  Vrijdag halverwege de middag kwamen we  na een lange rit over drukke wegen, zelfs de landelijke wegen waren druk, aan in Stünzel. Het weer zat gelukkig goed mee, 27 graden en zonneschijn, dus snel alle ramen open gezet om het koude huis op te warmen.

Stünzelfest

Toen we 's morgens om 07:30 wakker werden keken we opeens  uit op een veld vol auto's, het jaarlijkse festijn begint al vroeg, de eerste bezoekers komen al om zeven uur. De aanvoer van vee is de hele nacht doorgegaan, maar wij hebben er niets van gemerkt. Grote drommen mensen, 20.000 ieder jaar, passeren vanaf het parkeerterrein ons huis  en lopen richting de Festplatz aan de andere kant van het dorp. In het voorbij gaan hoor je ze iets fluisteren over die Holländer in Das Alte Gasthaus, maar wat precies is net niet te verstaan.

Al 181 jaar vindt er in Stünzel jaarlijks een veemarkt plaats met paarden en koeien. Daaraan gekoppeld zijn er diverse veekeuringen en demonstraties.  We hebben prachtige paarden gezien die voor de gelegenheid natuurlijk helemaal mooi gemaakt waren. Behalve de paarden ook nog imposante stieren, sommige groter dan een paard, erg mooi om te zien. Ik bedenk me opeens dat je tegenwoordig eigenlijk nog maar zelden een stier ziet, de meeste zullen wel snel in het vlees verdwijnen met de hedendaagse fokprogramma's, zonde want het zijn erg mooie beesten.  Ook ontbrak natuurlijk niet een bonte verzameling  soorten koeien. 

Voor wie niet van vee houdt is er verder nog een uitgebreide markt, kermisattracties, de fanfare en natuurlijk lekker eten en bier. Op de markt diverse bio-voedsel kramen, lekkere eet-dingetjes, bloemetjes, planten, kleding, eet-tentjes, en standwerkers, zelfs een Nederlandse bloemenhandelaar die goede zaken deed. Dan is er ook nog wat gevolgelte, veel mensen kopen bij het huiswaarts gaan een gans of een kip in een doos voor in de tuin of in de pan.  De buren stonden er met een zelfgemaakte Kuchen-kraam, en ze serveerden er onkruidsap betaande uit: vers appelsap met zevenblad, brandnetel en munt, een bijzonder lekkere combi.

De Festplatz is een plek aan de rand van het dorp aan het begin van het beukenbos, waar het festijn plaats vindt. De paarden en koeien boxen staan er permanent het gehele jaar door, sommigen hebben zelfs een naambordje van de eigenaar. Dan heb je nog een overdekt muziekkapel, een bargebouw en een toiletgebouw. De biertenten bestaan uit een boomstammenskelet en worden voor de gelegenheid met een zeil dichtgemaakt. Verder zijn er permanente wateraansluitingen op het terrein en is er een mobiel stroomsysteem. De opbouw van het gebeuren gebeurd in slechts één dag en een dag later is alles weer weg, alsof er nooit wat gebeurd is.

Het was een prachtige dag en op zo'n dag wordt er natuurlijk flink gedronken, de eersten zagen we 's morgens rond 10:30 al terug waggelen, de laatsten om een uur of acht 's avonds. Taxi's en bussen reden af en aan en deden goede zaken. De volgende dag komen de laatsten hun vergeten auto van het parkeerterrein halen, en is de rust weer helemaal terug.

Ook in NL kennen we dit soort feesten, een paar verschillen die me opvielen wil ik toch wel vermelden. Er ligt nauwelijks troep op het terrein zelf, en ook de weg er heen vanaf het parkeerterrein blijft geheel schoon.Verder wordt alle drank in echte glazen verstrekt, dus geen plastic, toch blijven bijna alle glazen heel en worden ze door de mensen zelf teruggebracht.  Er is geen loeiharde muziek, de muziek die er is op normaal nivo, dat is wel zo prettig.

Terugkijkend kan ik zeggen dat het een erg leuk en gezellig Fest was, bijzonder  voor echte paardenliefhebbers en mensen werkzaam in de veeteelt. Maar ook als je geen beroepsmatige interesse hebt, dan is het zeker de moeite waard. Dit jaar hadden we bovendien ook nog een zon overgoten editie, zie ook het artikel in de Siegener Zeitung voor het verslag.

Zeis

Behalve feestvieren zijn we ook nog bezig geweest het inmiddels alweer flink gegroeide gras te maaien met een zeis.  De zeis intrigeert me nogal vanwege een artikel waarin wordt gesteld: "Down at the human scale, though, the scythe still reigns supreme". We hadden dat zeisen al eens eerder geprobeerd, maar toen ging het niet vanwege het feit dat de zeis nogal bot was. Nu hadden we deskundige hulp mee in de persoon van Peter die precies weet hoe je een zeis scherp kan maken. Allereerst heb je een klein aambeeld nodig, dat we kochten op de Stünzelfest markt, echte DDR kwaliteit werd er nog bij gezegd. Dan ga je het zeisblad met een zware hamer plat slaan, zodat het iets oprekt en scherp wordt, mijn zoon had direct de slag te pakken. Daarna met een slijpsteen nog even navijlen.  Dan laat je je zoon het gras zeisen, en dat blijkt hij dan ook nog spontaan te kunnen! In no time werden er flinke stukken gras gekortwiekt, zouden we dan toch zonder lawaaiige bosmaaier kunnen ?

Ekko in actie met de zeis. Op de achtergrond parkeerterrein.

Het het hele feest en weekend was weer heerlijk genieten, lijkt wel of we een week weg zijn geweest. Van klussen komt natuurlijk helemaal niks, maar we praten er leuk over en zo doe je ook weer nieuwe ideeën en inzichten op. Niets overhaasten is het devies, we hebben nog alle tijd, het huis is prima bruikbaar zoals steeds maar weer blijkt in weekenden zoals deze.

Verrassingen zijn altijd leuk

Never a dull moment in Stünzel zouden de Engelsen zeggen, komen we (Peter Jan, Rixt en ik) donderdagavond aan ligt de hele tafel vol met bloemblaadjes, lieve bedank briefjes, snoepjes en cadeautjes in  de vorm van nieuwe handvaten voor de kinderstepjes.  Dat is nog eens fijn binnenkomen! Bleek dat de buurman een hele ploeg mensen had rondgeleid en die waren zo aardig geweest dit allemaal achter te laten.

Doel van ons bezoek was eigenlijk een radio WDR 5 uitzending bij te wonen en tevens te figureren in deze uitzending. De uitzending van Thema NRW, "Gut leben auf dem Dorf", ging over de plattelandsproblematiek van ontvolking, vergrijzing, voorzieningen die verdwijnen enzovoort. We kennen dit ook in Nederland, wij zijn ooit in 1996 in Spierdijk gaan wonen omdat er in dit dorp zoveel voorzieningen waren: bank, postkantoor, bus, pinautomaat, twee supermarkten, restaurant, cafe, garage en bakker. Anno 2013 resteren alleen de laatste drie nog, de rest is weg, en in Duitsland is het niet anders dus. Gaan de voorzieningen weg, dan trekt uiteindelijk ook de jeugd weg en ontvolken de dorpen, dat was het thema van de uitzending.

De live uitzending vond plaats vanuit het café tegenover, en er werd live geschakeld naar een aantal andere locaties in de streek, o.a. naar ons in het Gasthaus. Er volgde een kort interview met buurman Heinz en mij over de redding van het huis. Leuke was dat we op de achtergrond verbouw geluiden moesten maken, dus zaten we met een ploegje met hamers te timmeren en zaaggeluiden te maken, het leek wel een hoorspel. De boormachine deed het ook goed trouwens, en Peter-Jan werd gemaand het zachter te doen, omdat ik de interviewer niet meer kon verstaan, ik moest op een bepaald moment wel moeite doen om serieus te blijven tijdens het interview.  Maar alles voor het goede doel, de luisteraars in het café zeiden dat het perfect te verstaan was en geluiden slechts op de achtergrond te horen waren, knap werk van die audio technici.

Vooraf aan de uitzending nog een heerlijk uurtje gelopen in het bos in de storm en regen, ik dacht dat het nooit waaide aldaar, maar nu hebben  we dus toch eens een echte herfstdag meegemaakt. Windkracht 8, horizontale regen en dat de hele dag. Ik zei tegen Heinz, dat dit ongeveer het dagelijkse kost is in Noord Holland en toen keek hij mij iet wat ongelooflijk aan.... Maar volgens mijn schoolgaande kinderen is het echt zo, als zullen de statistieken vast iets anders uitwijzen.

Peter Jan, heeft ons nog een perzikboom geschonken die we op een mooie zonnige plek hebben gezet. Ben benieuwd wanneer we kunnen oogsten, en hoe ze zullen smaken.  Verder in de tuin als verassing 10 kuub beuken stookhout (ik dacht dat komt pas in oktober), dat nog gekloofd moet worden, en dan nog twee jaar moet drogen. Nog een leuk klusje voor sterke mannen, of zullen we maar een machine inhuren ?

Goldeiche

Dan zijn we nog wezen kijken bij de Goldeich (iets voorbij Bad Berleburg), een aparte eikenboom die drie weken goud geel blad heeft en dan weer groen wordt.   Leuk om een keer te zien, alleen ontbrak de zon voor een echt spectaculaire foto, dus wellicht volgende week nog een kans.

Na de uitzending zijn we op bezoek gegaan bij een bevriende bio-boer / aannemer (mensen hebben hier vaak twee beroepen, ga ik ook nog eens iets over schrijven) in de omgeving, die nog een grondstuk te koop heeft waarop vrij gebouwd mag worden. Hij wil dat ik het onder aandacht breng bij Nederlanders, en ik doe dat natuurlijk graag. Hij woont ongeveer een bergrug verder en de locatie van het stuk grond is echt heel mooi, daar kun je inderdaad een prachtig iets met veel uitzicht realiseren. Verder gebruikt hij een heel interessante Oostenrijkse ecologische houtbouw variant waarmee een energie zuinige woning naar wens gemaakt kan worden. Ik ga voor hem een mooie advertentie op marktplaats zetten.

Wij gingen voor een dagje heen en dachten maar weinig te zullen beleven, nee in Stünzel maak je altijd wat mee.

Weer een flinke hobbel genomen

Er zijn van die klussen waar je als een berg tegen op ziet, zoals een hooischuur leeg ruimen, een loodzware ketel opruimen en honderden flessen overjarige drank, ingemaakte vruchten opruimen. In dat geval roep je de hulp in van mijn zwagers, hun vrouwen en  kinderen en alles is gedaan voordat je er erg in hebt en je hebt nog tijd over om te relaxen ook.

Wat zullen we eens doen vandaag werd er om 10:00 bij het gezamenlijk ontbijt gevraagd? Ik had wel een lijstje gemaakt met allerlei klussen, maar had nooit verwacht dat er voor gekozen werd de oude olie CV ketel te verwijderen. Onder het motto, we houden wel van een beetje slopen en sloopklussen zijn gewoon leuk, werden de overalls aangetrokken en begonnen met  'its a dirty job, but someone gotta do it'.

Gezien het feit dat we met 18 mensen waren, werden er gelijk wat andere klussen aangepakt, zoals het het aanleggen van een compostbult en het opruimen van de nog goedgevulde, maar behoorlijk over datum zijnde oude dranken en voorraden in de kelder.  De honderden flessen en weckpotten werden naar buiten gedragen, aldaar geopend en leeggegooid in de net aangelegde compostbult. Lekker klusje waar de kinderen echt van genoten, vooral van de stank en alcoholdamp die er af kwam. Ik en Marjolein durfden het aan ingemaakte kersen uit 1991 te proeven, eigenlijk nog best te eten, alleen een wat bittere nasmaak, maar zeker niet bedorven.

Nadat alle flessen en potten leeggemaakt waren, bleef de geur van gisting en rotting nog lange tijd hangen rond de compostbak en de rest van het dorp, mede ook omdat het maar zelden waait in Stünzel. De leggen flessen zijn vervolgens allemaal in de glasbak verdwenen en de weckpotten bewaren we, hopenlijk kunnen we er tzt. ook zelf weer gaan inmaken.  Nu vraag je je misschien af waarom moest alles weg? De oudste flessen waren van eind jaren zeventig, en eenmaal geopend rook het echt niet goed meer.  Slechts een klein aantal weckpotten hadden nog een inhoud die goed is, zoals eerder genoemde kersen. Maar eenmaal open moet je ze wel snel verwerken, en daar had niemand zin in.

Keteltje rollen

Even terug naar het CV hok, waar ze inmiddels met flexen proberen de ketel in stukken te krijgen, omdat deze te groot en te zwaar is om te verplaatsen. Ooit is hij waarschijnlijk via een dichtgemetselde buitendeur in de kelder gekomen, die weg terug is er nu niet meer, en hij zal via de gewone keldertrap moeten en dan via de achterdeur er uit.  Helaas is het ding met een haakse slijper ook niet klein te krijgen, althans niet in een redelijke tijd, dus wordt alsnog besloten hem met een stel sterke kerels naar boven te duwen en trekken. Eerst houten geleiders gemaakt over de keldertrap, dan twee man achter het ding met een balk als hefboom, en vier man boven die trekken aan een touw. Langzaam maar zeker komt er beweging in, en uiteindelijk ligt de ketel nu in de tuin te wachten op een ijzerhandelaar die een goed bod doet.  Wij denken 200 kg zwaar, neem je niet zomaar mee zonder hijskraan.

We eindigen de zaterdag heerlijk in de zon rond het inmiddels gebruikelijke kampvuur met een biertje en wijntje.  Om een uur of acht een heerlijke pasta en salade maaltijd die ons hongerige werkers in no time geheel op hebben.  Daarna besluiten we nog even om in de schemer een lange boswandeling te maken, op zoek naar de herten.  Ook op dit soort tijdstippen is het mooi in het bos, maar herten heb ik niet gezien. Anderhalf uur later komen we in het donker moe maar voldaan terug om na te genieten bij de houtkachel.

Zondags, een nog stralender dag, T-shirts dag, koffie en kuchen in de zon, dit is pas genieten! Dan wordt er voorgesteld om de hooischuur leeg te maken, en zonder veel discussie staan we om 12:00 met negen man (Ekko, Jip,  Cor, Peer, Anne Bouke, Cor, Sicco, Ekko, Frank) het hooi naar buiten te scheppen en af te voeren naar de rand van de tuin. Gebruiken we eerst nog een kruiwagen, al snel stappen we over op een dekzeil dat vol wordt geschept en dan als een soort van slee naar de nieuwe hooiberg wordt verplaats. Dit blijkt een veel betere methode, want nu kunnen we tempo maken.

Om 16:00 zijn we klaar en is er een enorme klus af, eentje waarvan ik had gedacht dat je er met tien man alsnog twee volle dagen voor nodig zou hebben. Valt alles mee, en nu is er een goed begin gemaakt waar de steiger bouwer blij van wordt, die wilde geen steiger op hooi zetten, maar wel op de stalen balken die nu zichtbaar zijn. Tijd voor kampvuur, bier, wijn en barbecue, heerlijk in warme zon, genieten dus.

Peer heeft ondertussen in zijn eentje ook nog even het duivenhok op zolder gesloopt, de zolder is nu een grote ruimte, met veel meer licht. Met die ruimte zou je ook nog wel wat kunnen, maar dan moet er eerst nog een laag van 15cm duivenpoep worden verwijderd. Levert vooralsnog een leuke partij brandhout op, gewoon even sprokkelen op zolder voortaan.

Composthoop in gebruik genomen

Verder zijn er nog talloze andere klussen gedaan, tijdelijke stroomkabels in kamers op de tweede verdieping zodat daar nu ook wat meer comfort is, diverse kasten verplaatst, enorm veel troep geruimd,  de opgeruimde voorraadkelder weer in gebruik genomen, boompjes en kruiden geplant, enorme afwassen gedaan en heerlijk gekookt.  Er is zoveel gebeurd dat het lijkt alsof we twee weken weg waren.

De nieuwe hooiberg

Hooi sjouwen

Lekker weertje, mooi uitzicht

Welkomstfeest

Foto tentoonstelling (door Rixt) in de gang

Afgelopen weekend hebben we voor de Stünzelaars en andere betrokkenen bij het Altes Gasthaus Grübener uit de regio Wittgenstein een barbecue georganiseerd. Dit om allen te bedanken die er voor gezorgd hebben dat het Gasthaus niet ten onder is gegaan aan wanstaltige nieuwbouw en behouden blijft voor de toekomst en het authentieke dorpsgezicht.  Verder een mooie gelegenheid om het hele dorp uit te nodigen en iedereen te leren kennen.


Het feest was mede gefinancierd door de Stünzeler dorpsgemeengeschap die hiervoor een van de bank een kleine toelage had gekregen. De bank was namelijk erg blij dat de vereniging een koper, in de vorm van ons,  had gevonden die bereid was de schulden af te lossen van de overleden vorige eigenaar.  In Nederland kennen wij banken vooral als graaiende instellingen, in Duitsland heb je nog die ouderwetse bank die meedenkt en hun klanten beloont.  Enige bestuurders van de plaatselijke bank kwamen ook nog langs op de BBQ en lieten hun bonus dit keer in de vorm van Bier und Bratwurst uitkeren. Toch fijn om te weten dat dat gewoon nog kan anno 2013.

Genoeg over banken, punt is dat de dorpsvereniging er eerst voor heeft gezorgd dat het huis een Denkmal werd, zodat de bad-guys projectontwikkelaars, die alleen wilden slopen, afhaakten. Vervolgens hebben ze met vereende krachten het hele huis opgeruimd,  de vorige eigenaar was overleden en had geen erfgenamen, althans niemand wilde het hebben. Daarna zijn ze op zoek gegaan naar geïnteresseerden die het huis wel wilden opknappen en behouden. Uiteindelijk vonden ze dan ons via een advertentie op ebay.de, de Duitse marktplaats.nl. Er is gigantisch veel troep uit het huis gekomen, en wij zijn echt heel blij dat dit gebeurd is voordat wij er kwamen.  De dorpscommissie heeft dus succesvol hun Gasthuis reddingsmissie volbracht en dat moest gevierd worden.

Aandachtig luisteren

Officieel ontvangst van de appelboom

Het was een hele klus het feest te organiseren, want je wil natuurlijk dat je huis, ondanks een groot bouwval gehalte, wel toonbaar is.  Verder wil je dat men zich vermaakt, lekker eet en drinkt en dat het gezellig is. Dan heb je nog te maken met het weer, normaal gesproken wil je graag buiten BBQ'en, maar de vooruitzichten waren slecht.

Vooraf is er in de mei-vakantieweek een enorme bult werk verzet om het huis toonbaar te maken, dus daar hoefden we ons nu niet veel zorgen meer om te maken.  Verder was het nu hemelvaart- weekend en dus hadden we nog twee extra dagen  om het feest voor te bereiden.  Omdat het te verwachten weer nogal onduidelijk was hebben we besloten alles binnen te doen, de BBQ's  in de koestal, Kuchen, dranken en salades in de gang, en verder zitten en staan in de keuken en kamers. Kan prima, want het was altijd al een Gasthaus.

We wilden lekker bio-vlees wat heerlijk smaakvol is. Al het BBQ vlees hebben we betrokken van Commandeur Eko vlees waar toevallig ook mijn vrouw werkt. En ook heel handig is, dat ze er een grote (gas) BBQ bij leveren.  We gebruiken het standaard BBQ pakket wat bestaat uit kipsaté, worstjes, filetlapje, hamburger en shashliek.  Daarnaast serveren we Kartoffelnsalat, Linzensalade met sperziebonen, perzik en blauwe kaas en maaltijdsalade met meergranenrijst en kapucijners alles gemaakt door Aafke, heel lekker.

Kuchen Kuchen Kuchen

Een aantal vrouwen uit het dorp kwamen zelfgemaakt Kuchen brengen en daarnaast had Aafke nog twee verschillende traditionele Hollandse appeltaarten gemaakt.  Een Duits feest begint traditioneel met Koffie en Kuchen, maar dat gaat dus niet met één kopje koffie met één stukje taart zoals bij ons, nee  je eet zoveel Kuchen als je wilt van alle aanwezige taarten.

Na de kuchen heb ik nog gepoogd een kleine speech te houden in mijn beste Rudi Carell Duits, zoals gebruiklijk weer de helft vergeten te zeggen, voortaan maar een lijstje punten maken. Daarna worden we door Heinz gevraagd mee te komen naar buiten, naar de onlangs geplante  Topaz Appelboom. Deze boom is ons geschonken door het dorp en wordt ons nu officieel overhandigd met toespraak en een prachtig gedicht van Burkhard, echt heel mooi, we zijn diep onder de indruk.

Live muziek

Kaasplank

Daarna gaat de BBQ aan en genieten we van het heerlijke vlees, salades met Bosch Bier, Radler en zelf gemaakte schnapps. Zo kregen we Stünzeler Wipfel-Likör Tanne en appellikeur alles zelf gemaakt, heerlijk! Daarbij kregen we ook brood met brandnetel- en rozenzout, traditioneel om een huis mee in te wijden.  Dit alles werd dan weer begeleid met live muziek van Stefan en Christa, die ook de gevel hadden geverfd, heerlijk allemaal.

Zweedse fakkels
voor het huis

Rixt had een fototentoonstelling gemaakt met oude foto's van het huis in de 20'er jaren,  verbouwingsfoto's van nu en allerlei krantenartikelen (het huis is heel bekend in de regio). Daarbij nog een  presentatie van onze vakwerk- en verwarmingsplannen aan de muur, wat zeer gewaardeerd werd en leuke gespreksstof op leverde. De gasten vermaakten zich al snel prima en genoten zichtbaar van de kuchen, muziek, bbq en gezelligheid. Leuk ook om te zien dat sommige dorpelingen elkaar blijkbaar al jaren niet hadden gezien, en nu eens mooi konden bijpraten.

Als afsluiter natuurlijk een oer hollandse kaasplank met diverse Beemster kazen, die ook in goede aarde viel gelukkig. Al met al een heel leuk feest dat eindigde bij het kampvuur in  de tuin. Met het weer viel het gelukkig alles mee, geen regen 's avonds en prima uit te houden bij het kampvuur. Ook stond het huis er mooi bij met de zweedse fakkels, die Heinz 's middags nog even had gezaagd, het effect is erg leuk.

Ik moet nog wel even iedereen bedanken die mee geholpen heeft dit feest een succes te maken, zonder jullie was het niks geworden. Ploeg 1: Els, Kees, Karin, Anne Bouke, Cor, Chris, Rixt. Ploeg 2: Aafke, Ekko, Rixt, Jessica, Karin, Marijke, Stefan, Christa, Heinz en familie, Rosi en familie.  Verder dank aan Jessica voor de foto's, zie hier het volledige 11 mei 2013 inwijdingsfeest album, en het  filmpje.

Meifeest

Eindelijk kunnen dan de ramen open, de extra dekens van het bed, want  het is lente en dat vieren de Duitsers met het oprichten van een meiboom. Dit gaat gepaard met alpenhoorngeschal en salutschoten om de laatste resten kou met koning winter te verdrijven. Was wel nodig ook, want op 1 mei was het nog steeds wel fris, daarna werd het gelukkig rap beter.

Mei boom

Net terug van een heerlijk weekje Stünzel met mijn dochter Rixt, Els, Kees, Karin, Chris, Cor en Anne Bouke. Geheel niets meegekregen van konningedag, iets met een kroning en andere oranjegekte. In plaats daar van wel, 1 mei, dag van de arbeid, wat in duistland dan weer een vrije dag is, een dag waarop de jeugd schijnbaar massaal bier gaat drinken in het bos. Dat hebben wij dan niet gedaan, in plaats daarvan zijn we wezen rondtouren in de omgeving en hebben een bezoek gebracht aan het Landwirtschaftsmuseum, mooie dorpjes bekeken, genoten van het uitzicht en uiteindelijk op een ski/rodelberg Sackpfeife beland.

In het Museum Landwirtschaft und Brauchtum "Hof Espe" waren we getuige van het oprichten van de meiboom. Als Hollanders en bekende Stünzelaars werden we zelfs nog speciaal welkom geheten door de voorzitter. Daarna een tour door het museum, leuk om eenzelfde haard te zien die wij nog dagelijks gebruiken in de keuken, we worden onderhand zelf een museumstuk. Verder heeft buurman Heinz er een eigen hoekje met allerlei interessante informatie over  de bossen en bomen in de buurt.

Ook leuk is de route langs Hüttental, Schwarzenau, Richtstein, Elsof waar je prachtige vakwerkhuizen kan zien en mooie riviertjes. Over al die routes schrijf ik nog wel een aparte blog, ben in ieder geval begonnen om een google map de locaties en bijzonderheden te vermelden, zodat ik het over een jaar, nog zeg maar week nog weet. Met zoveel indrukken ga je ook steeds meer door elkaar halen, daarom ga ik het nu maar eens bijhouden. 

Eikenhouten tafel met boomstronk poten

Toen Rixt en ik zondags aankwamen stond er een prachtig eikenhouten tafel blad voor ons klaar. Kado van de buurman Heinz, die dit normaal gesproken op bestelling maakt.  Als tafelpoten had hij bedacht om er twee onderste gedeeltes van een boomstam onder te monteren. Hij had er al een aantal in het bos voor-gezaagd, we hoefden ze alleen nog maar even op te halen. Dat was wel even een klus, want dat weegt nog wel wat. Uiteindelijk, waren twee van zulke poten toch wat al te massief en iet wat onpraktisch. Daarop hebben we besloten de boomstronk verticaal door te zagen en de twee helften te gebruiken. Deze halve stronken naaldhout met gelakt massief eiken houten blad zit er fantastisch uit, moet ik zeggen.  Heeft u belangstelling voor een dergelijke tafel, of andere houtkunst van Heinz neem dan even contact met mij op.

Verder is er ontzettend veel werk verzet in en om het huis, het eigenlijk al te veel om op te noemen. Alle slaapkamers zijn nu gepoetst, en kunnen in principe gebruikt worden om te slapen, ook op de tweede verdieping. De verlengsnoeren die sommige slaapkamers van stroom voorzagen zijn vervangen door vaste stopcontacten, geen snoeren meer tussen de deuren dus. De badkamerdeur en wc deuren kunnen nu allemaal op slot. De tuin en paden zijn verder opgeruimd, er ligt geen troep meer tegen het huis aan nu.  De houtwal begint vorm te krijgen, en de houtvoorraad krimpt en groeit constant.  Al onze vuilcontainers zitten inmiddels vol, er ligt nog een kuub oud papier die we nog niet kwijt konden, en we hebben alle lege flessen (en dat waren er best veel) naar de container gebracht.  

Rixt heeft allerlei klusfoto's en kranten artikelen op een hele leuke manier op grote borden gerangschikt, dit wordt binnenkort een semi permanente tentoonstelling in huis.  Er komen vaak mensen langs om te kijken wat we doen, en dan is een dergelijke presentatie erg leuk en handig. Zo hoorde ik zojuist, dat er gisteren nog wat lezers van deze blog langskwamen net nadat we weg waren. De buurman heeft ze een rondleiding gegeven, maar wie waren het ?

Ook heb ik nog een eerste kleine stap gedaan voor het verwarmingssysteem wat we gaan aanleggen. In een kamer is alles bouwrijp gemaakt, zijn de benodigde sleuven gemarkeerd en heb ik een sleuf gefreesd. Dat viel echter nog niet mee, die machine  is zwaar en het valt moeilijk de rechte streep aan te houden. Denk dat ik hier eerst op moet gaan verzinnen met behulp van een geleide lat of iets dergelijks.  Ander nieuwtje is dat ik in oktober een cursus massakachel maken ga organiseren, hiervoor zoek ik nog enkele deelnemers. De cursus wordt gegeven door een professional en ik stel mijn huis beschikbaar, meer info volgt later, maar mocht u interesse hebben stuur maar een mail naar: franq77 (at) gmail.com

Na de WDR TV reportage, gaat de WDR nu een uitzending maken over de teloorgang van het platteland en wat er tegen te doen, een beetje "Hoe God verdween uit Jorwerd", maar dan vanuit  de Stünzel café Stube  tegenover ons huis over dezelfde problemen in Wittgenstein. In de live uitzending (31 mei 2013) van een uur zullen allerlei deskundigen voorbij komen, en wordt ook drie minuten vanuit ons Altes Gasthaus gedaan, ben benieuwd.

Iedereen die mee was, bedankt voor de hulp en gezelligheid! 

En zijn er al bewijzen van de achttien herten/reeën ? Nee, ik ben niet jaloers.