Eerste tegenvallers

Einsturzende Altbauten

Onze hooizolder bevindt zich boven de koeienstal en bevat jaren oud hooi. Om het dak te maken moet er een steiger komen in de schuur en daarom moet het hooi aan de kant. Met behulp van Fabian en Jerry is dit klusje snel geklaard. Op het laatst zakt Jerry met een been door een gat in de vloer, gelukkig gat dit net nog net goed en vallen er geen gewonden. Daarna wilde ik het gat afdekken met een plank en zakt er plots een nog veel groter deel van de vloer weg. Gaat ook nog net goed, maar nu hebben we dus een gapend gat en verder concluderen we dat de hooizolder / koestal voorlopig niet veilig is. Om de boel te stabliseren hebben we nog een stut geplaatst in de hoop dat het allemaal niet erger wordt.

De stut 

Het "man" gat. 

Gezien het feit dat het complete dak van de hooizolder ook op het boogdak van koestal rust vanwege ondoordachte sloopwerkzaamheden van de vorige bewoner zitten, en het feit dat het boogdak erg verzwakt is door jaren lekkage, zitten we nu dus met een enigsinds gevaarlijke situatie die pas opgelost wordt als het dak wordt vernieuwd. Daar wordt een mens niet blij van. Maar ja, het kon ook niet anders dat alles maar van een leien dakje gaat, tegenvallers bij dit soort projecten horen er nu eenmaal bij.

Hoosbui

Na twee en halve week zon en droogte kwam de onvermijdelijke onweer met hoosbuien. Liters water kwamen er naar beneden en ook naar binnen. De handige opblaas zwembadjes vangen heel wat water op, maar door de sterke wind komt de regen nu ook op geheel nieuwe plekken met stralen naar binnen. Tussen twee en drie 's nachts zijn Bert ik druk bezig nieuwe emmers en zwembadjes te plaatsen op de eerste en tweede verdieping, daarna houdt de regen weer op. 's Morgen blijkt ook water onder de achterdeur naar binnen is gelopen wat voor een grote plas in de kelder zorgt.  Kan niet wachten tot het nieuwe dak wordt geplaatst, zoals het er nu naar uit zit gaat dat in september gebeuren. Zolang de boel niet waterdicht is, valt er nog niet echt iets serieus aan de opbouw te doen.

Bezoek van de Graaf

 

Toen het Gasthaus aan ons verkocht is heeft onze Duitse buurman Heinz een brief geschreven aan de graaf: "Henning Graf von Kanitz", met daarin het verzoek een paar bomen te doneren aan de Hollanders die het aandurven het oude huis te redden. De graaf bezit duizenden hectaren bos  rond het dorp Stünzel, en zijn voorvaderen hebben het dorp 301 jaar geleden gesticht . De graaf vindt dit een goed plan en nu krijgen wij dus twee complete bomen die verzaagd zullen worden tot hout voor het te vernieuwen dak.

Om dit allemaal officieel te maken kwam de graaf op bezoek en ter plekke te bekijken hoe het huis er voor staat en even kennis te maken met de Hollanders. De graaf blijkt een zeer geïnteresseerde man en wil graag alles zien en een rondleiding door het huis. Allerlei details zet hij op de foto en verder is hij blij dat we het huis opknappen en in zijn waarde laten.

De bomen worden gedoneerd aan een zagerij en wij geven aan de zagerij de maten van de planken/latten door. Zij zagen dan de bestelling  van oud hout zodat wij enigszins uitgewerkt hout krijgen. Verder worden de vervoerskosten verrekend in hout en gebeurd dit alles dus met gesloten beurzen.

Al met al erg leuk om zoiets mee te maken, we zijn echt terecht gekomen in een heel bijzonder dorp met bijzonder lieve en aardige mensen. 

Erste Woche Einbürgerung

Eerste week vakantie in  Stünzel zit erop, en wat een week, wat is veel gebeurd, te veel om in één artikeltje te beschrijven. De dorpsbewoners zijn hier zo goed voor ons, dat is echt met geen pen te beschrijven. Ze helpen met alles mee, weten altijd iets te regelen (en snel) en organiseren dan ook nog eens leuke uitjes voor ons als nieuwe dorpsgenoten (einburgerung).

Er staat inmiddels een steiger, die voor een zacht prijsje twee maanden mag blijven staan. In eerste instantie voor de dakdekkers maar kan ook gebruikt worden om de Schiefers (leien) te vervangen en buitenboel te verven. Zoek dus nu nog een paar enthousiaste schilders die 41 ramen aan de buitenkant willen verven. Kost en inwoning kan geregeld worden.

De buurman heeft ons een cursus leisteen hakken gegeven en al zijn leisteengereedschap uitgeleend. Van de week gaan we nog even langs bij een leisteenwinkel, om ruwe stenen te kopen, zodat we ook hier mee aan de slag kunnen.

Vorige week zondag zijn we hier aangekomen met een bakkie vol spullen van vrienden uit Groningen (Peter, Paul en Anja bedankt). Daarna voor het eerst uit eten in Bad Berleburg bij pizza Roma, prima eten voor een schappelijke prijs. 

De volgende dag het huis verder bewoonbaar gemaakt, de douche aangesloten op een kleine Cointra 5 liter  butagasgeiser. Alle tegels provisorisch gekit en het gat in het plafond gedicht. Voorlopig is dit een prima oplossing om te kunnen douchen, het comfort is vergelijkbaar met veel campings die we in Europa zijn tegengekomen de afgelopen jaren. Zodra ons dak dicht is gaan we werken aan een echte badkamer, het bad hebben we inmiddels al gedoneerd gekregen. En gisteren bood een dorpsbewoner ons een houtketel aan, die vroeger veel gebruikt werd in badkamers. Al liggende in bad gooi je hout op het vuur, is misschien ook leuk om aan te sluiten.`

De provisorische keuken is nu ook geheel ingericht en heeft een dubbelpits butagasfornuis, een gas braai, elektrisch verwarmd water en een werkende afvoer. Verder zijn we goed voorzien in keukenspullen; potten, pannen, bestek noem maar op, en alles gekregen, daarvoor dank nog.

Pronkstuk is de "alten Küchenofen", dit oorspronkelijk in het huis horende object is gisteren weer teruggebracht met behulp van de traktor van een van de buren. We mogen hem gebruiken zolang we hier zitten. Het is een "Sieg Herd" met ovens, bakplaten en een ingebouwde heetwatervoorziening.  De schoornsteenveger is inmiddels langsgeweest en heeft gezegd dat hij kan worden aangesloten mits we eerst een RVS buis in de schoorsteen laten plaatsen en alle gaten dicht maken. Dat is dan 800 euro bijkomende kosten bij een gratis keukenoven, maar dat gaan we zeker doen.

Afgelopen woensdag zijn we met de dorpsbewoners in een oude Zwitserse postbus een tochtje wezen maken door Sauerland en Wittgenstein. Dit werd ons aangeboden in het kader van de "Einbürgerung". De bus, die maximaal 51 km p/u kan, bracht ons langs allerlei prachtige monumentale huizen, schitterende dorpjes en mooie uitzichten. O.a. langgeweest in een bestekmuseum, een oudfabriekje dat vroeger al geheel draaide op eigen opgewekte elektriciteit uit de naast gelegen rivier. Tegenwoordig levert de opgewekte stroom genoeg op voor de financiering van het museum. Daarna door, voor de inspiratie, naar het "Denkmal" van de buseigenaar, naar een idyllische locatie aan het eind van een vallei. Zij wonen in een inmiddels prachtig gerestaureerd boswachtershuis, en zijn ook begonnen in een soort van kampeersituatie net als wij. Vijftien jaar verbouwen, maar dan heb je ook wat. Houd vol, werd ons meermalen gezegd!


Verder hebben we deze week de oude stroomvoorziening weer verder aan de praat gekregen zodat het licht het nu bijna overal weer doet. Vandalen hadden in de tijd dat het leegstond her en daar kabels kapot getrokken. Nadat ik die weer heb hersteld is er op de meeste kamers weer licht. In de koestal is het allemaal wel heel raar aangesloten, op een gegeven moment stond op beide stopcontactgaten spanning als je het licht aandeed. Na wat kloppen op een aansluitdoos werkt het gewoon weer.  Kortom een grote chaos, die we er allemaal uit gaan slopen.

Met behulp van familie met profi tuingereedschap en vele handen van ooms en de kinderen is de tuin weer bruikbaar, begaanbaar en het uitzicht weer vrij. Nog twee bomen te kappen, alleen is de steel van de bijl geknapt nu. Met al het gevonden afvalhout hadden we een gezellig kampvuur gisteravond. Vuurtje, lekker buiten in de tuin "aanzitten", heerlijk!

Uitgraaf en omhak team.

De tijdelijke keuken

Met behulp van al onze kinderen en vriend Bert weer flink opgeschoten dit weekend.

Er is weer een begaanbaar pad door het één meter hoge gras naar de schuur.  Deze was inmiddels onbereikbaar geworden, vanwege het nogal groeizame weer van de laatste tijd.

Verder is er flink opgeruimd, gesopt en gedweild, het begint zowaar weer fris te ruiken. Maar voor de vochtige lucht echt het huis uit is zal het toch ook buiten eens droog moeten worden voor langere tijd, en het natuurlijk moet ook het dak dicht (hopelijk in augustus).

spijkers trekken en omvallen

De vorige bewoner had kennelijk heel veel dingen aan de muren hangen, en bevestigde alles met spijkers. Van die leuke uitstekende onopvallende spijkertjes waar je dan aan blijft haken. Heeft me alweer een trui gekost. Inmiddels zijn de kinderen enige uren bezig geweest spijkers uit de muren te trekken.

De toiletten hebben nu allemaal werkende stortbakken en een aantal wasbakken op de kamers kunnen nu ook worden gebruikt nu de afvoeren en sifons gemaakt zijn. Nog niet op alle 18 kamers trouwens, maar dat merk je vanzelf als je de kraan opendraait  en natte voeten krijgt.

Met de overblijfselen van onze oude keuken, te weten een kastje en het elektrische warm water boilertje, wat in huis gevonden plaatmateriaal, de oude RVS spoelbak en wat schroeven hebben een soort noodkeuken gemaakt. Dit alles is aangesloten met reststukjes koperen pijp, koppelingen, knietjes, verloopstukken en wat al niet meer.  Twee uurtjes werk en we hebben warm en koud stormend water in de keuken.  Wat een luxe droomkeuken! Volgende keer alleen nog wel even een afvoer monteren..... detail.....   Het geheel ziet er prachtig uit en zou zo in "Help mijn man is klusser" kunnen.

Het huis is weer in gebruik!

Er brandt weer licht 's avonds in het voormalig hotel! Dit weekend hebben we  voor het eerst in het huis overnacht.  Niet alleen wij waren er, maar ook broers, zusters, zwagers, neefjes, vrienden en de Duitse dorpsgenoten. Al met al een gezellige drukte en met zoveel mensen gaat het snel natuurlijk. Het is echt heerlijk zo'n vakantiehuis te hebben en zo geholpen te worden door iedereen. Samen iets opbouwen is gewoon leuk en gezellig, dat is precies waar we het voor doen.

Eén van de grote mijlpalen deze week was dat het gelukt is het (koude) water weer aan de praat te krijgen na anderhalve dag werk.  De hoofdleiding was op meerdere plekken kapot (gevroren) de vraag was natuurlijk waar en hoe erg.  Het eerst lek zat in  de 60 cm dikke tussenmuur in de kelder, alleen te bereiken door over een oude olietank te kruipen. De buis bleek vast te zitten in beton en het koste nogal wat moeite die er weer uit te krijgen. Toen dit uiteindelijke gelukt was en een nieuw stuk buis was geplaatst, bleek het volgende lek in de volgende muur te zitten. Hierop besloten we dit stuk af te sluiten, omdat deze leiding naar een kapotte CV ketel gaat waar we voorlopig toch niks mee doen. Daarna nog twee keer een waterballet in de keuken op diverse  plaatsen, maar gelukkig makkelijk te fixen.  Na twee ritjes bouwmarkt (men vroeg al of we een klantenkaart wilden) deed aan het eind van de dag overal in het pand het koude water het weer.

Knelkoppelingen aandraaien in de kelder.

    

Een onmogelijke plek om te bereiken.

Als het water het weer doet, loopt ook de stortbak van alle vier de de WC's vol.  Als je dan op de doortrek knop drukt, kan er van alles gebeuren, en dat gebeurde dan ook. Eén WC had geen goede afvoer meer, en de hele stortbak liep leeg over de vloer, door het plafond naar de keuken eronder en vervolgens de kelder in. Niet meer gebruiken dus. WC twee zelfde probleem, liep ook leeg naast het riool het plafond in. WC drie en vier werken prima, maar de stortbakken zijn oud en aftands, blijven hangen, lopen vol...... gaan we volgende keer vervangen.  Al met al hebben we nu  twee werkende WC's en afvoeren, dat is heel fijn.

Verder zitten er wasbakken in alle zestien kamer, en ook daar is overal water. Enige problemen hier zijn de kapotte sifons en her en daar een kraan die het niet doet.  Niet iets waar ik van wakker lig.

Zondagochtend lag er toch nog een kleine plas water in de kelder.  Na wat gezoek, bleek er toch nog een van de oude soldeerverbindingen gaar en een klein haarscheurtje te hebben. Het water er dus nog maar een keer even af en ook dit opgelost. Nu maar hopen dat het hier verder bij blijft.

Behalve het water is ook het huis ingericht, gesopt opgeruimd en echt in echt gebruik genomen.  Slaapkamers zijn na jaren weer gebruik. Kamer 6 blijkt favoriet, omdat het daar nog nooit heeft gelekt, de kraan het doet en ook de afvoer, drie sterren dus!  De ramen stonden lekker open en langzaam trekt de vochtige lucht er wat uit.  Onder het behang komen zelfs muurschilderingen te voorschijn, daarover later meer.

De keuken is inmiddels primitief in gebruik. De buurman kwam nog aan met hele mooie kopjes, glazen, schalen en die staan nu in de kasten.  De woonkamer is nu in de achterkamer en gezellig ingericht, inclusief bankstel dit alles dankzij de hulp van de familie. Heerlijk zo'n bank!  Op een of andere manier komt er opeens heel veel huisraad onze kant op in Sauerland, daarvoor heel veel dank. De voorkamer is nu leeggeruimd zodat we daar straks ook aan de slag kunnen.

Water! (nou bijna)

Gisteren weer naar Stünzel geweest, het was erg mooi weer en ook behoorlijk vochtig geweest de laatste tijd. Het gras staat inmiddels een meter hoog wat behoorlijk idyllische plaatjes oplevert.

Lekker hoog gras.

De watermeter bleek al geplaatst, dus we hebben water, gelijk proberen natuurlijk. Buurman Heinz bij de hoofdkraan, vriend Bert en ik op strategische plekken in het huis.  "Eins zwei drie, Wasserhahn geöffnet"! Waterval! Blijkt de hoofdleiding precies in een van  de keldermuren gesprongen. Dat wordt dus eerst een sok 28 en knietje 28 aanschaffen en repareren. Voorlopig dus nog geen stromend water.

Aan de rechterkant staat vanaf een verzameling sfeer foto's, klik er op voor grotere weergave.

Denkmalschutz toegewezen

Hedenmorgen bij de post een pakketje uit Duitsland zonder afzender, spannend! Snel openmaken dus. Blijkt de inhoud een officiële brief van de Denkmalschutz autoriteiten met daarin de erkenning dat we nu dus een echt monument zijn. Daarbij zit dan verder een prachtig Denkmal bordje met schroefjes en pluggen om op het huis te bevestigen. En verder heeft men helemaal de geschiedenis van het huis uitgezocht, erg interessant  om te lezen.

Ook leuk om te vermelden is dat het huis beschikt over twee zogenaamde "Wilder-Mann-Figuren", dit zijn Fachwerk constructies in de vorm van abstract mannetje met gesterkte armen en gespreide benen. Dit is historisch een onheilwerend symbool, en daar hebben we dus twee van. Voel me helemaal veilig nu!

Twee "Wilder-Mann" Figuren.

Het huis blijkt in twee fases ontstaan te zijn. Allereerst functioneert het als boerderij vanaf 1784. Dan in 1910/12 wordt het huis verlengd en omgebouwd tot een "Schank und Gastwirstshaft", dit met oog op het toentertijd opkomende toerisme. Het hooi in de hooischuur (wat er nog steeds ligt), werd gebruikt voor de paarden, en de paarden konden mooi in de stal overnachten.

Het Gasthaus "Grübener" is nog tot begin jaren tachtig in gebruik geweest. Daarna is het verval ingetreden. Het is te danken aan het massieve eikenhout dat overal is gebruikt in vloeren, kozijnen en balken dat de schade nog redelijk beperkt is gebleven na 30 jaar (nou ja dat vind ik dan, anderen krijgen een hart verzakking).

Overigens frappant is het feit dat zowel Aafke (mijn vrouw) als ik ooit in Groningen (in thé 80ies) allebei in een voormalige horeca gelegenheid met paardenschuur hebben  gewoond.